Η γερμανική ροπή στην ύβρη

Φαήλος Κρανιδιώτης

Η κατάσταση είναι σουρεαλιστική, επιβεβαιώνει το έλλειμμα ηγεσίας της Ευρώπης. Το είχε πει η πονηρή αλεπού, που 'χει ακόμη λεκέδες στη γραβάτα της από το αίμα του Ελληνισμού της Κύπρου, ο Κίσινγκερ: «Ευρωπαϊκή Ενωση; Ωραία. Ποιον πρέπει να πάρω τηλέφωνο για να μιλήσω;».

Υποτίθεται ότι παίρνεις 0049… και θα σου απαντήσει η Ανγκελα με το λαχανί αλεξίσφαιρο σακάκι, που μένει στην Λεωφόρον υπό τας Φιλύρας. Γιατί, αν πάρεις την Κομισιόν, σώθηκες.

Πρέπει όμως να πάρεις και τον ξινό Σόιμπλε, που νομίζω ότι μικρός έβαζε νέφτι στους σκύλους. Βέβαια στη Γερμανία δεν υπάρχουν πια αδέσποτοι σκύλοι· μόνο αδέσποτες ιδέες ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. Ο καθένας, λόγω ανταγωνισμών, ιδεοληψιών, για πλάκα, λέει ό,τι του κατέβει.

Ολοι οι λαοί έχουν έφεση σε κάτι, έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οι Αγγλοι στην «πουστιά», άλλο λένε, άλλο σκέφτονται, άλλο δείχνουν, άλλο κάνουν και τρώνε παράξενα πράγματα, όπως αρνί με σάλτσα… μέντας. Οι Ιταλοί στα φρουφρού κι αρώματα και στην πολυλογία. Οι Γερμαναράδες όμως έχουν μια σταθερή ροπή στην Υβρη.
Δυο φορές αιματοκύλισαν τον πλανήτη και βούλιαξαν στην ήττα. Ξεχνάνε τα γυρίσματα της Ειμαρμένης. Δυο φορές ήταν πανίσχυροι κι ύστερα από λίγα χρόνια φτυαρίζανε τα χαλάσματα κι είχαν ανάγκη επισιτιστικής βοήθειας.

Τώρα τι θέλουν, παρά τις διαφορές δηλώσεων των ταγών τους; Να πληρώσουν την κρίση οι άλλοι, ν’ αυξήσουν την τευτονική ισχύ και γι’ αυτούς όχι μόνο να μείνει αλώβητη η οικονομία τους αλλά να τα κονομήσουν κιόλας, πάνω στη ράχη των δήθεν τεμπέληδων νοτίων. Παράλληλα «φτιάχνονται» με τις πειθαρχικές ποινές. Οπως είχαν στον Πόλεμο τα Straf Batallionen, τα Πειθαρχικά Τάγματα, όπου στέλνανε τους τιμωρημένους, τους φυλακόβιους και τους ελαφρώς αντιφρονούντες (οι βαρέως αντιφρονούντες γίνονταν λίπασμα), για να τους κάνει κιμά ο Στάλιν, τώρα έχουν φτιάξει ένα Πειθαρχικό Τάγμα Οφειλετών, στο οποίο κάνουν καψώνια. Πρώτοι πρώτοι στη γραμμή, εμείς, οι αναρχοπατριώτες των Βαλκανίων.

Τις προηγούμενες μέρες πέρασαν από τη Βουλή μέτρα περικοπών πιο επώδυνα κι από εξαγωγή φρονιμίτη με τανάλια. Μόνο έπειτα από πόλεμο, κατοχή και λεηλασία έχει απολέσει λαός τόσο εισόδημα όσο οι Ελληνες με τα αλλεπάλληλα Μνημόνια. Οι περικοπές είναι τέτοιες, που π.χ. στην Εθνική Αμυνα σαμποτάρουν πλέον ευθέως το ηθικό του προσωπικού και την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας. Μόνο τα σόγια των βουλευτών, που υποδύονται τους υπαλλήλους της Βουλής, την έβγαλαν ζάχαρη, καθότι οι ΑΝΕΛ κι οι γιαλαντζί επαναστάτες του Αλέξη και της Ρένας του Ακη πήγαν να υπονομεύσουν τη συνεδρίαση, υπερασπιζόμενοι μια από τις πιο κραυγαλέες συντεχνίες.

Εμείς λοιπόν πήραμε, ξανά, μέτρα. Ενα κι 90 επί 70 επί 40. Μαόνι. Και τι κάνουν εκεί στην Πύλη του Βρανδεμβούργου; Μας κάνουν πάλι καψώνι. Σαν να 'ναι έκπληκτοι που το αντέξαμε κι αυτό, που δεν βγήκε κι ο Σαμαράς να αμολήσει καμιά πρωτοβουλία σαν του Γιώργου, για να την κοπανήσει. Εκπληκτοι που μείναμε στο παιχνίδι. Κι αρχίσανε πάλι να μας κάνουν γιο γιο για τη δόση.

Μα τι θέλουν κι ενώ τα χρηματικά αποθέματα της χώρας φτάνουν πια μόλις για μέρες ή άντε βδομάδες; Γιατί εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν θέλουν να χρεοκοπήσουμε και να βγούμε βιαίως κι εξ ανάγκης από το ευρώ.

Θα τους κοστίσει ο κούκος αηδόνι. Μας θέλουν γονατισμένους εντός ευρωζώνης, για να μας βάλουν προτέκτορα; Σίγουρα πάντως προσπαθούν να μην πληρώσουν κόστος για την έξοδο από την κρίση. Κάνουν κι αυτοί κατενάτσιο για να αποφύγουν το αναπόφευκτο, την αλλαγή της άθλιας συνταγής.

Οι Αμερικανοί καιρό τώρα και με όλο και μεγαλύτερο εκνευρισμό υποδεικνύουν το λάθος της υφεσιακής πολιτικής. Το ΔΝΤ κι αυτό έχει καταλήξει στο μη βιώσιμο του χρέους, αλλά η Γερμανία συνεχίζει την Υβρη.

Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Γονατίσαμε την κοινωνία μας. Εξοργίσαμε κι απελπίσαμε τον λαό μας. Μείναμε όμως στο παιχνίδι κερδίζοντας χρόνο. Καιρός λοιπόν ν’ αλλάξουμε άλογο στις συμμαχίες μας, να χρησιμοποιήσουμε άλλους πολλαπλασιαστές ισχύος, να ταυτιστούμε μ’ άλλα συμφέροντα. Με λίγη βοήθεια, η Νέμεσις θα περάσει πάλι μια βόλτα από τους τευτονικούς δρυμούς…

dimokratianews.gr

Άλλο το μπριτζ κι άλλο η διακυβέρνηση

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Το ‘χαμε πει και παλιότερα. Που πατάμε το φρένο; Πότε αυτό που φοβόμαστε πως θα πάθουμε, θα το θεωρήσουμε χειρότερο από αυτό που ήδη συμβαίνει; Στους πόσους ανέργους και στις πόσες αυτοκτονίες; Στα πόσα μαγαζιά κλειστά; Όταν θα μας ζητήσουν να στέλνουμε ετήσια πενήντα εφήβους και πενήντα παρθένες στον γερμαναρά Μινώταυρο;

Κάθε λίγους μήνες πάμε και παρακάτω στου κακού την σκάλα. Ναι, θέλουμε ν’ αποφύγουμε την χρεοκοπία και την έξοδο από το Ευρώ, γιατί θα σημάνουν ανυπολόγιστη απώλεια πλούτου κι εισοδήματος, πληθωρισμό της νέας κολοβής δραχμής και λεηλασία της χώρας. Άραγε για να τα αποφύγουμε αυτά πρέπει να ενδώσουμε στα πάντα; Να δώσουμε σιγά σιγά κι απόλεμα αυτά που θα λεηλατηθούν από την «συμμαχία της δραχμής» και τους ξένους σε περίπτωση Πτώσης;

Δώσαμε προεκλογικά δεσμεύσεις κι υποσχέσεις για την ανακήρυξη της ΑΟΖ, τουλάχιστον για την έναρξη των διαδικασιών. Ακούσατε τίποτε; Σίγουρα ακούσαμε πως περικόψαμε μισό δισεκατομμύριο από την Άμυνα, καταργούμε ολόκληρες μοίρες μαχητικών, τους παλιούς καλούς «κουρσάρους» τα Α-7, που λόγω σκυλίσιας αντοχής κι ακτίνας δράσης ήταν στήριγμα της Κύπρου κι απειλή για την τουρκική ενδοχώρα. Γι’ αντικατάσταση με νέο τύπο, ούτε κουβέντα. Παροπλίζουμε πολεμικά πλοία, ενώ οι Μονάδες γίνανε ζητιάνοι για καύσιμα κι ανταλλακτικά. Και φυσικά η θέση για αύξηση της θητείας στους 12 μήνες, πήγε κι αυτή για παροπλισμό, μην θιγούν τίποτε ευαίσθητα αγόρια.

Με ποια ισχύ λοιπόν θα υπερασπιζόμασταν την ΑΟΖ που δεν ανακηρύσσουμε;

It’s the economy stupid, μου λένε μέσα από τα δόντια τους τα κομματικά κοχίμπα κι οι περισπούδαστοι ντιντήδες, που βλέπουν και τις υπάρχουσες επιχειρήσεις να ξενιτεύονται. Κι εγώ απαντώ: «Θεέ μου, φύλαξε την  Πατρίδα από τους οικονομολόγους». Τότε γιατί το λέγαμε, ωρέ παλικάρια; Πιστεύουμε πως απλά ο λαός θα ξεχάσει την υπόσχεση μας και θα την κάνει γαργάρα, μαζί με κάτι άλλα έπεα πτερόεντα προς συνταξιούχους;

Μια ορθολογική επένδυση στην ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και η ανακήρυξη της ΑΟΖ, με ταχεία υλοποίηση της στρατηγικής συνεργασίας με την Κύπρο και το Ισραήλ, σημαίνει και χρήμα στο ταμείο, σημαίνει και αύξηση της οικονομικής μας ισχύος.

Η παρούσα πολιτική, οι συνέπειες των μέτρων που αφορούν την Άμυνα και τις αποδοχές των στελεχών, οδηγούν σε δορυφοροποίηση της Πατρίδας, σε μετατροπή της σε Ηγεμονία της Βλαχίας, όπου η εκάστοτε κυβέρνηση θα είναι απλά ο δοσατζής της Τρόϊκας.

Το τσαλάκωμα των στελεχών δεν γίνεται απλά γιατί τους κόβουμε τους μισθούς. Γίνεται γιατί τους ωθούμε πέρα από τα όρια της αξιοπρέπειας αλλά και τους στερούμε τα υλικά μέσα για την εκτέλεση της αποστολής τους, που διαφέρει τα μάλα από το κοπάνημα σφραγίδων σε κωλόχαρτα, την τήρηση των πρακτικών της Βουλής και άλλες ευγενείς αποστολές, μακράν απέχουσες από το «επικρατέειν ή απόλλυσθαι» των μαχητών του Έθνους.

Θέλει κανείς να γίνουμε οσποδάροι της Υψηλής Πύλης; Εζήλωσε κανείς να γίνουμε βοηθητικοί ζήτουλες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, που υποδύεται την «αλληλέγγυα» Ευρώπη;

Αυτός, αδέρφια, δεν είναι ο ιστορικός ρόλος της Κεντροδεξιάς, της παράταξης που μεγάλωσε, εκσυγχρόνισε κι εκβιομηχάνισε την Ελλάδα, που νίκησε την κομμουνιστική ανταρσία, συμμάζεψε την χώρα μετά την δικτατορία και την προδοσία σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού.

Ίσως κάποιοι νομίζουν πως ανήκουν σε μια υψηλή τάξη, μαζί με τους ομολόγους του στον ΣΥΡΙΖΑ. Μια τάξη, όπου, όπως άλλοι παίζουν μπριτζ και κυνηγάνε αλεπούδες, αυτή κυβερνά. Πως αν αποτύχουν, θα έρθουν οι «συνάδελφοι» του ΣΥΡΙΖΑ, ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις κι ευχές και πως θα παριστάνουν τους αντιπολιτευόμενους, πίνοντας καφέ με την συμπολίτευση στο εντευκτήριο της Βουλής.

Λοιπόν, θα σας πω ένα φοβερό μυστικό: δεν είμαστε στο 2007, ούτε καν στο 2008. Το παιχνίδι άλλαξε.

Αν η Κεντροδεξιά δεν έρθει στα συγκαλά της θα αποτύχει και θα πληρώσει τον λογαριασμό και του τουρίστα από την Μινεσότα. Και μια τέτοια αποτυχία δεν θα αφήσει κολυμπηθρόξυλο. Όποιοι δε οραματίζονται προεδριλίκια ή παλινορθώσεις, επιθυμώντας την αποτυχία, δεν σκαμπάζουν πως κανείς, μα κανείς, από το παλαιό πολιτικό προσωπικό, δεν θα επιζήσει τέτοιας καταστροφής.

Κι οι Συριζαίοι με το μάτι που γυαλίζει, δεν θα παίξουν μπριτζ μαζί τους, ούτε θα σερβίρουν τσάϊ στις πέντε το απόγευμα.

Ο Αλέξης, ο γιαλαντζί μπατίρης Ανδρέας, όσο κι αν μιμείται την τονικότητα του ισοπεδωτή της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, ξέρει πολύ καλά πως όσα υπόσχεται για το ξεπέρασμα της κρίσης, είναι παπατζιλίκια. Φίδια πουλάει στο πόπολο. Κι επειδή δεν θα μπορεί να τα κάνει και θα οδηγήσει την χώρα στην εξαθλίωση και στην πείνα, θα αναζητήσει ένα μίνιμουμ πολιτικής στήριξης από τον σκληρό πυρήνα του και κάτι ανακυκλωμένους πασόκους «εκσυγχρονιστές», υλοποιώντας τα μόνα που θα μπορεί: την αντεθνική μηδενιστική ατζέντα του. Ενώ θα διαχειρίζεται μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση, ενώ με το «προοδευτικό εθνικό νόμισμα» του Λαφαζάνη θα θες κανά εκατομμύριο για τυρόπιτα χωρίς τυρί, θ’ αρχίσει τις «ρηξικέλευθες» κουλαμάρες. Θα κατεβάζει εικόνες από σχολεία και δικαστήρια, θα ξεσκίσει ότι απέμεινε από εθνική συνείδηση στην Παιδεία και τον δημόσιο λόγο, θα επιτεθεί στην Εκκλησία με τα γνωστά τσιτάτα και θα λάβει πρωτοβουλίες για το Αιγαίο, που θ’ ανήκει στα ψάρια του και τους «Μακεδόνες» αδερφούς της Αριστεράς. Κολλητάρια από την εποχή του ΣΝΟΦ.

Κι αυτό βέβαια θα προκαλέσει μια δυναμική αντίδραση από τους οργισμένους της άλλης όχθης, στους οποίους θα αθροιστούν κι οι προλεταριοποιημένοι πρώην νοικοκυραίοι, που μετά την τσέπη τους, θα βλέπουν να κουρελιάζεται και το πρόσωπο τους στην Ιστορία. Δεν θα υπάρχει πια μέση κατάσταση, ραχοκοκκαλιά στην κοινωνία. Και τότε θα έρθει η ώρα του αίματος.

Πως θα τα προλάβει όλα αυτά η Κεντροδεξιά κι ο Πρωθυπουργός; Εγκαταλείποντας την απλή διαχείριση, επιλέγοντας άλλα πρόσωπα για την πρώτη γραμμή. Είπαμε, μερικοί για μπριτζ και κανά σουαρέ καλοί είναι. Τώρα όμως μιλάμε γι’ αντρικές δουλειές.

Πίσω λοιπόν, ιδεολογικά πίσω ολοταχώς στον Νοέμβριο του 2009, δηλαδή στο μέλλον. Γιατί, ναι, αναμφίβολα χρειάζεται ένα νέο κόμμα. Όμως κόμμα πατριωτικό, που θα συγκεντρώσει υγιείς, ριζοσπαστικές δυνάμεις. Ένα μέτωπο αληθινών εκσυγχρονιστών, όχι κολυμβήθρα εξαγνισμού ενοχικών δεξιών και πασόκων με θολωμένο μάτι.

ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΙΑ ΤΕΛ ΑΒΙΒ; Sunday Times: "Το Ισραήλ θα επιτεθεί με μικρά πυρηνικά κατά του Ιράν"

Μια  επίθεση του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν με συμβατικά όπλα "ίσως να μην είναι αρκετή" αναφέρουν οι Sunday Times και συνεχίζοντας υποστηρίζει ότι "η μόνη εναλλακτική λύση που έχει το Ισραήλ σε μια τέτοια περίπτωση είναι η χρήση πυρηνικών όπλων"!

«Τα σχέδια του Ισραήλ για μια επίθεση στο Ιράν έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια ακολουθώντας την αντίστοιχη  ιρανική πρόοδο στον τομέα των πυρηνικών» δήλωσε στους Times αμυντικός αναλυτής.

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα δυτικοί αμυντικοί αναλυτές έχουν διαπιστώσει πως για παράδειγμα οι πυρηνικές εγκαταστάσεις  στο Ferdow βρίσκονται σε μεγαλύτερο βάθος κάτω από το έδαφος από ότι αρχικά εκτιμόταν με αποτέλεσμα μια επίθεση με συμβατικά όπλα να μην καταφέρει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Το Ferdow . είναι μια από τις δύο εγκαταστάσεις στις οποίες υπάρχουν στοιχεία ότι πραγματοποιείται εμπλουτισμός ουρανίου σύμφωνα με το Ινστιτούτο επιστήμης και διεθνούς ασφάλειας ISIS. Οι εγκαταστάσεις βρίσκονται σε πρώην στρατόπεδο των φρουρών της επανάστασης. Βρίσκεται πλησίον της ιερής πόλης Qom και γύρω στα 120 χλμ. νότια και δυτικά της Τεχεράνης.

Το ίδιο συμβαίνει και με την εγκατάσταση στο Natanz. Το εργοστάσιο καλύπτει μια έκταση 100.000 τ.μ. και είναι όλο σε υπόγειες εγκαταστάσεις τουλάχιστον 8 μέτρα σε βάθος. Το 2003 ήταν η τελευταία φορά που κάποιος επίσημος της ΙΑΕΑ επισκέφτηκε και πιο συγκεκριμένα ο πρώην διευθυντής της Mohamed El Baradei ο οποίος ανέφερε την ύπαρξη τουλάχιστον 160 φυγοκεντρωτές  έτοιμοι για λειτουργία. Σήμερα ο αριθμός τους έχει αυξηθεί στους 7000 και οι 5000 από αυτούς παράγουν χαμηλού επιπέδου εμπλουτισμένο ουράνιο.  Το Natanz βρίσκεται 240 χλμ. νότια και ανατολικά της Τεχεράνης

Σύμφωνα όμως με νεότερες εκτιμήσεις το βάθος στο οποίο βρίσκονται οι εγκαταστάσεις αυτές είναι κατά πολύ μεγαλύτερο, τόσο που τα συμβατικά όπλα δεν θα μπορέσουν να διατρήσουν.

Σύμφωνα με δυτικούς αναλυτές το Ισραήλ σε αυτή την περίπτωση έχει δύο επιλογές: Είτε να αναπτύξει ειδικές δυνάμεις στο έδαφος ‘όπου θα καταστρέψουν τις εγκαταστάσεις αυτές είτε να εκτοξεύσει βαλλιστικούς πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές εναντίον τους.

Στο ίδιο δημοσίευμα αποκαλύπτεται ότι το 2010 ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Binyamin Netanyahu και ο υπουργός Άμυνας Ehud Barakδιέταξαν τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις να αυξήσουν το επίπεδο ετοιμότητάς τους στο λεγόμενο “p-plus” στάδιο κάτι που σήμαινε ότι υπάρχει κατάσταση επικείμενου πολέμου. Τότε ο αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων αντιστράτηγος Gabi Ashkenazi αλλά και ο τότε αρχηγός της Mossad Meir Dagan θεώρησαν την συγκεκριμένη διαταγή «παράνομη» και την αρνήθηκαν!

Πάντως ο Netanyahu έχει να λέει ότι και πριν την ισραηλινή επίθεση στο Ιράκ το 1981 όπου καταστράφηκε ο πυρηνικός αντιδραστήρας Osirak του Σαντάμ Χουσείν, πάλι ο Στρατός και η Mossad  είχαν αντιρρήσεις ότι μια τέτοια ενέργεια θα έφερνε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Παρόλα αυτά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είχε δηλώσει πρόσφατα ότι ένα κτύπημα στο  Ιράν έστω και αν δεν κατάφερνε να εξαρθρώσει όλο το πυρηνικό του πρόγραμμα θα ήταν αρκετό να το καθυστερήσει έως και δύο χρόνια χρόνος ικανός για να επερχόταν μια αλλαγή στο καθεστώς της χώρας αυτής.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αναθεώρηση του Συντάγματος για την άρση του δικαιώματος γνώμης κατά συνείδηση των βουλευτών!

Θέμα αναθεώρησης του Συντάγματος έθεσε ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής στο πλαίσιο της συζήτησης για τον προϋπολογισμό λόγω των διαφοροποιήσεων των βουλευτών από την κομματική γραμμή στις ψηφοφορίες.

Ειδικότερα, ο Χ. Αθανασίου έθεσε θέμα αναθεώρησης του Συντάγματος ακόμα και του άρθρου 60 που προβλέπει το απεριόριστο δικαίωμα γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση στους βουλευτές. Αφορμή  για την αναφορά του αυτή – όπως ο ίδιος είπε – είναι οι 7 διαγραφές βουλευτών το βράδυ της Τετάρτης που αρνήθηκαν να ψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο, παρά την κομματική γραμμή ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επισημαίνοντας ότι «Δεν είναι δυνατόν να παίρνει ένα κόμμα μία απόφαση και οι βουλευτές να κάνουν κάτι άλλο».

Θράσος ΓΑΠ: Απειλεί όσους τολμούν να του ασκήσουν κριτική

Θρασύτατη απειλητική ανακοίνωση εξέδωσε ο Γ. Παπανδρέου με την οποία αναφέρει ότι "Δεν θα υπάρξει πλέον άλλη ανοχή σε συκοφαντικά δημοσιεύματα" ενώ προφανώς αστειεύεται υποστηρίζοντας ότι "Με τις ομιλίες του στο εξωτερικό για την ελληνική κρίση βοηθά στην προβολή των εθνικών θέσεων"!

Συγκεκριμένα από το γραφείο του Γιώργου Α. Παπανδρέου εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

"Το δημοσίευμα της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, που αφορά τον Γιώργο Α. Παπανδρέου, διαπνέεται από αγοραία αντίληψη για την δημοσιογραφία και την αποστολή της.

Αντίληψη, η οποία είναι προφανές ότι χαρακτηρίζει το όλο εγχείρημα της συγκεκριμένης εφημερίδας, που υλοποιείται συνειδητά και με εντεινόμενους ρυθμούς την τελευταία περίοδο.

Όπου εγχείρημα, η εργολαβία κατασυκοφάντησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Αυτή είναι η δημοσιογραφία που υπηρετούν.

Τα δήθεν στοιχεία τους, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Το δημοσίευμα βρίθει ασύστολων ψευδών και ανακριβειών. Όπως, το ότι ανακάλυψαν 18 ομιλίες του Γιώργου Παπανδρέου με την μυθική αμοιβή του 1 εκατ. δολαρίων.

Η κατασυκοφάντηση θα αποδεικνύεται άμεσα, από τη φορολογική του δήλωση και το πόθεν έσχες. Εκεί καταγράφονται τα πάντα.

Μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο και οι συκοφάντες του Γιώργου Παπανδρέου;

Και όλα αυτά, ενώ σε όλο τον κόσμο αναγνωρίζεται ότι, η παρουσία πολιτικών ηγετών σε διεθνείς εκδηλώσεις αποτελεί πρώτης τάξεως ευκαιρία προβολής εθνικών θέσεων, όπως και προβολής των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε χώρας για επενδύσεις.

Γιατί αυτό είναι το αντικείμενο των ομιλιών του Γιώργου Παπανδρέου: η Ελλάδα, οι μεγάλες θυσίες των Ελλήνων και τα πρωτοφανή αποτελέσματά τους, οι αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί, οι δυνατότητες της Ελλάδας, οι προοπτικές της, όπως και οι εξελίξεις στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, μαζί με τις θεσμικές αλλαγές που πρέπει να προωθηθούν άμεσα στην Ευρώπη και διεθνώς, αλλά και οι πολιτικές που πρέπει να υιοθετηθούν για την ρύθμιση και τον έλεγχο των αγορών και των φορολογικών παραδείσων.

Όσο περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες και προσωπικότητες της χώρας θα μπορούσαν να συμμετέχουν και σε όσο το δυνατόν περισσότερες διεθνείς εκδηλώσεις, τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

Είναι ηλίου φαεινότερον όμως, ότι αυτά δεν εμπίπτουν στο πεδίο ενδιαφέροντος της λαμπρής σκέψης που χαρακτηρίζει τους πάσης φύσεως τιμητές.

Μέχρι σήμερα, ο Γιώργος Παπανδρέου, αντιμετώπιζε είτε με τη σιωπή, είτε με πολιτικά μέσα τους εργολάβους επικριτές του. Δυστυχώς, κάποιοι εκλαμβάνουν την ευγένεια και την αξιοπρέπεια ως αδυναμία που τους επιτρέπει να εξαπολύσουν και νέες αήθεις επιθέσεις.

Κάτι τέτοιο όμως, δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Αρκετά πια".

"Αρκετά πια", με εσάς κ.Γιώργο Παπανδρέου. Ως πότε θα σέρνετε την τραγική, για την Ελλάδα, ύπαρξή σας ανά τον κόσμο;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΔΙΔΑΞΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

Γιατί στην Οκτωβριανή Επανάσταση οι Μπολσεβίκοι κατεδάφισαν τις Εκκλησίες αλλά δεν πείραξαν τις Συναγωγές;

Συμπληρώθηκαν 75 χρόνια από την επανάσταση των μπολσεβίκων που έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημα από την 24η Οκτωβρίου 1917 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1920. Χαρακτηρίστηκε Οκτωβριανή Επανάσταση, από το γεγονός που υπήρξε το σημείο αναφοράς της, την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, έδρας της προσωρινής ρωσικής κυβέρνησης, τη νύχτα της24ης Οκτωβρίου 1917 (με το παλαιό ημερολόγιο), στην Αγία Πετρούπολη - 7 Νοεμβρίουμε το σημερινό ημερολόγιο. 

Ακολουθεί απόσπασμα από σχετικό άρθρο του Henry Makow Ph.D. / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Τον Οκτώβριο, ένας ανάγνωσης μου έστειλε μια διεισδυτική ερώτηση: «όταν οι Μπολσεβίκοι κυριάρχησαν στη Ρωσία, προσπάθησαν να εξαλείψουν την θρησκεία. Η δηλωμένη φιλοσοφία τους ήταν ο Αθεϊσμός και έκλεισαν τις χριστιανικές εκκλησίες και σκότωσαν ή φυλάκισαν τον κλήρο».

«Ωστόσο» συνεχίζει, «μήπως έκλεισαν τις εβραϊκές συναγωγές και σκότωσαν ή φυλάκισαν τους ραβίνους; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα εξηγήσει πολλά πράγματα σχετικά με τις πρώτες ημέρες του κομμουνισμού και ελπίζω να μπορείτε να δείτε την αλήθεια».

Την περασμένη εβδομάδα έπεσα ακριβώς πάνω στην απάντηση σε ένα βιβλίο από τον Αμερικάνο ιστορικό Edwin Schoonmaker:

 

«Δεκαπέντε χρόνια μετά την έναρξη της επανάστασης των Μπολσεβίκων, ο εκδότης του ‘American Hebrew’ έγραφε : «σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές που ο συγγραφέας συνέλλεξε ενώ ήταν στη Ρωσία πριν από μερικές εβδομάδες, καμία εβραϊκή συναγωγή δεν έχει γκρεμιστεί, όπως έχουν γκρεμιστεί εκατοντάδες - ίσως χιλιάδες Ορθόδοξες Εκκλησίες... Στη Μόσχα και σε άλλες μεγάλες πόλεις μπορεί να δει κάποιος χριστιανικές εκκλησίες να καταστρέφονται… η κυβέρνηση χρειάζεται τους χώρους για να φτιάξει μεγάλα κτίρια»,(American Hebrew, Nov. 18, 1932, σ. 12), Οι αποστάτες Εβραίοι που οδηγούσαν μια επανάσταση που είχε στόχο να καταστρέψει τη θρησκεία, καθώς ήταν «το όπιο των λαών», είχαν με κάποιο τρόπο γλιτώσει τις συναγωγές της Ρωσίας» ("Democracy and World Dominion," 1939, σ.211).

 

Αν οι κομμουνιστές μισούσαν τον Θεό και τη θρησκεία τόσο πολύ, γιατί δεν κατέστρεψαν και συναγωγές; Μήπως ο Ιουδαϊσμός είναι στην πραγματικότητα μια μυστική κλειστή κοινωνία σαν την Μασονία όπου τα μέλη δεν γνωρίζουν την κρυφή ατζέντα, η οποία εκφράζεται πράγματι από τον κομμουνισμό; Αν και πολλοί θρησκευτικοί Εβραίοι ήταν αντι-κομμουνιστές, οι πληροφορίες του Schoonmaker οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μπορεί να υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ του Ταλμουδικού Ιουδαϊσμού και του ειδωλολατρικού σατανικού κομμουνισμού.

 

Το συμπέρασμα το δικό μου είναι ότι η - με έδρα το Λονδίνο - Ιουδαιο-Μασονική τραπεζική μαφία υποστήριξε τους Μπολσεβίκους και είναι πίσω από τη Νέα Παγκόσμια Τάξη.

Η αποφασιστική παρουσία Εβραίων στα κομμουνιστικά κινήματα είναι καλά τεκμηριωμένη.

 

Ο κομμουνιστής πρωτοπόροςChristian Rakovski (φώτο), μαρτυρεί, ότι οι τραπεζίτες δημιούργησαν το κομμουνιστικό κράτος ως μια «μηχανή συνολικής ισχύος» άνευ προηγουμένου στην ιστορία. Στο παρελθόν, «υπήρχε πάντα χώρος για την ατομική ελευθερία. Καταλαβαίνεις ότι όσοι ήδη εν μέρει εξουσιάζουν πάνω στα έθνη και τις κυβερνήσεις του κόσμου [δηλαδή οι κεντρικοί τραπεζίτες] έχουν αξιώσεις για την απόλυτη κυριαρχία; Καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι το μόνο πράγμα που δεν έχουν καταφέρει ακόμη».

 

Ο Schoonmaker αναφέρεται στον Eugene Lyons, ένα κομμουνιστή*, που έγραψε για την εκδίωξη των χωρικών:«εκατομμύρια σπίτια χωρικών καταστράφηκαν, τους κατοίκους τους στοίβαζαν σε άμαξες που έσερναν βόδια και τους οδηγούσαν στον παγωμένο βορά ή στις ξερές περιοχές της Κεντρικής Ασίας...Είδα δεκάδες ταλαίπωρους άνδρες, γυναίκες και παιδιά να βγάζουν το κεφάλι τους από τις τρύπες των αμαξών σαν να ήταν ζώα σε κλουβιά» (σ. 239)

(* δημοσιογράφος που γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια και μεγάλωσε στις ΗΠΑ, όπου νέος έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος και αργότερα άσκησε κριτική στην Σοβιετική Ένωση,ενώ έγινε βιογράφος του προέδρου Herbert Hoover).

 

Ο Schoonmaker αναφέρει ότι δύτες του Γαλλικού Ναυτικού βρήκαν περιοχές γεμάτες πτώματα στο κάτω μέρος του λιμανιού της Οδησσού: «ο θαλάσσιος πυθμένας ήταν γεμάτος με ανθρώπινα σώματα που στέκονταν όρθια, και που με το ρεύμα του νερού... κουνιόντουσαν σιγά σαν να ήταν τερατώδη φύκια, με τα μαλλιά τους όρθια και τα χέρια τους υψωμένα προς την επιφάνεια...αυτό το υποβρύχιο νεκροταφείο ήταν ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης ορισμένων από τους πιο ευγενείς γιους και κόρες της Ρωσίας» (σ. 235)

 

Αυτές οι φρικαλεότητες πραγματοποιήθηκαν το 1920, δύο χρόνια μετά που ο Grigory Zinoviev, (φώτο - το πραγματικό εβραϊκό όνομά του ήταν Hirsch Apfelbaum) αρχηγός της Τρίτης Διεθνούς έκανε έκκληση για την εξόντωση της Ρωσικής μπουρζουαζίας, δηλαδή δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων!

 

Με το ίδιο ζήλο που οι κομμουνιστές έσφαξαν τη μπουρζουαζία, ο Schoonmaker γράφει ότι «κυνήγησαν το κλήρο.Οι χριστιανικές εορτές καταργήθηκαν... στους γονείς ήταν απαγορευμένο να δίνουν θρησκευτική διδασκαλία στα παιδιά τους... μια ομάδα από άθεους συγκροτήθηκε για να κοροϊδεύει και να γελοιοποιεί οποιοδήποτε ίχνος πίστης και σεβάσματος».

 

Τα δικαστήρια αναδιοργανώθηκαν.Η δικαιοσύνη ορίστηκε με βάση την Μπολσεβίκικη ορθοδοξία. Ο αντισημιτισμός έγινε κρατικό έγκλημα. Η επιστήμη, η τέχνη και η εκπαίδευση, όλα βρέθηκαν κάτω από το μαρξιστικό πρότυπο και συχνά κατεστάλησαν αλύπητα. Τα παραμύθια ακόμα και τα κλασικά εξαφανίστηκαν από βιβλιοθήκες και σχολεία.

 

Ο θεσμός του γάμου άλλαξε.Μπορούσες να επιτύχεις την έκδοση διαζυγίου στέλνοντας απλώς στην σύζυγό σου μια κάρτα. Σκέφτηκαν ακόμα και την «δημόσια ιδιοκτησία των γυναικών» αλλά έκαναν πίσω(σ. 201).

ΚΟ: Στην φωτογραφία: Ο Yakov Mikhaylovich Sverdlov, (που γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια ως YankelMovshevich Eiman) (1885 – 1919) ηγετική φυσιογνωμία του κόμματος των Μπολσεβίκων, γιος Εβραίου χαράκτη, ήταν αυτός που διέταξε την εκτέλεση του Τσάρου Νικολάου Β' και της οικογένειάς του στις 16 Ιουλίου 1918.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Η πρόεδρος της Αργεντινής για την Ελλάδα

Τον Ιανουάριο του 2012 η πρόεδρος της Αργεντινής είχε προειδοποιήσει την Ελλάδα:.. Στο τέλος θα σας οδηγήσουν να ξεπουλήσετε τα πάντα και όταν τα ξεπουλήσετε θα διαπιστώσετε ότι δεν ξεπεράσατε την χρεοκοπία αλλά τότε θα είναι αργά, θα χρεοκοπήσετε όπως χρεοκοπήσαμε και εμείς στην Αργεντινή. Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που η χώρα απελευθερώθηκε από τον ζυγό του ΔΝΤ κι όμως οι κάτοικοί της είναι ακόμη στους δρόμους. Όσο κι αν ψάξεις δεν θα βρεις χώρες στις οποίες οι συνταγές του ΔΝΤ έφεραν ανάπτυξη και ευημερία. Μπορεί να ήταν διεφθαρμένες όπως στην περίπτωση της Αργεντινής και της Ελλάδας, μόνο που η παρουσία του ΔΝΤ κάθε άλλο παρά αντιμετώπισε τα φαινόμενα της διαφθοράς.


Κι αυτή η αίσθηση είναι διάχυτη και στη χώρα μας: Η Τρόικα επιλέγει να συμμαχήσει με τα πιο νοσηρά επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ στην χώρα μας υπάρχουν αξιόλογοι νέοι και μη διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες οι οποίοι προσπαθούν να αναπνεύσουν κάτω από την μπότα της νοσηρής διαπλοκής. Ήταν τέτοιου είδους φαινόμενα που οδήγησαν και την Αργεντινή στα σαγόνια του καρχαρία.

ΠΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Η ισχυρή μεσαία τάξη της Αργεντινής, που αποτελούσε τη «ραχοκοκαλιά» της κοινωνίας και της οικονομίας της, σταδιακά διαλύθηκε προς όφελος μίας ολιγάριθμης διεφθαρμένης οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Το 60% του πληθυσμού σε μία δεκαετία βρέθηκε κάτω από το όριο της φτώχειας με το 55% των εργαζομένων να είναι ανασφάλιστοι.
Η διόγκωση του δημοσίου τομέα, η διαφθορά και η φοροδιαφυγή απεδείχθησαν, όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας, καρκινώματα για την οικονομία.
Ο πληθωρισμός καταδυνάστευε τη χώρα, οι τιμές, μήνα με το μήνα, αυξάνονταν ραγδαία και οι πολίτες έβλεπαν, ανήμποροι να αντιδράσουν, το νόμισμά τους να χάνει καθημερινά την αξία του.
Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, το χρέος της Αργεντινής ανήλθε στο 41% από 29% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, μεταξύ 1993 και 1998.

Το 1997, η γειτονική Βραζιλία βρέθηκε σε βαθιά κρίση, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την υποτίμηση του βραζιλιάνικου νομίσματος κατά 50% της αρχικής του αξίας. Οι εξαγωγές της Αργεντινής προς τη Βραζιλία εκμηδενίστηκαν, ενώ αυξήθηκαν κατακόρυφα οι εισαγωγές.

Παράλληλα, η άνοδος της τιμής του δολαρίου, με το οποίο ήταν συνδεδεμένο το αργεντίνικο νόμισμα, κατέστησε τα προϊόντα της Αργεντινής μη ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές, πλήττοντας θανάσιμα κάθε κλάδο παραγωγικής δραστηριότητας.

Το 1998, η Αργεντινή είχε φτάσει να δανείζεται από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές με επιτόκιο 10,5% και αναγκαστικά κατέφυγε για πρώτη φορά στο ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ είχε χορηγήσει δάνεια 7,2 δισ. δολ. το 1999 και 39,7 δισ. δολ. τον Δεκέμβριο του 2000, όμως οι όροι ήταν ασφυκτικοί. Οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκαν και οι καταθέσεις πάγωσαν.

Την ίδια περίοδο, οι επενδυτικές τράπεζες συνέχιζαν να προωθούν το χρέος της χώρας στη δευτερογενή αγορά ομολόγων, με ακόμα υψηλότερες αποδόσεις. Προώθησαν ένα Debt Swap (ανταλλαγή χρέους), όπου οι ιδιοκτήτες ομολόγων αποκτούσαν το δικαίωμα να πάρουν νέα ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας με ευνοϊκότερους όρους. Το σκεπτικό ήταν να μεταφερθεί η εξόφληση του χρέους από το 2001 στο 2005. Πράγματι, 30 δισ. δολάρια άλλαξαν διάρκεια ζωής και επτά επενδυτικές τράπεζες εισέπραξαν 100 εκατ. δολάρια σε προμήθειες.

ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ ΤΟΥ ΝΤΕ ΛΑ ΡΟΥΑ

Όμως, μέσα σε μερικές μόλις εβδομάδες, η Αργεντινή κατέληξε ξανά χωρίς χρήματα, γιατί οι αγορές δεν πείστηκαν για την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής της.

Στα τέλη του 2001, η κρίση οδήγησε την κοινωνία σε σημείο ανάφλεξης. Το ξέσπασμα της λαϊκής οργής ήλθε, όταν ο κεντροαριστερός ντε λα Ρούα, απαγόρευσε την ανάληψη μετρητών από τις τράπεζες, πέραν του ποσού των 250 δολαρίων το μήνα.

Εργάτες, υπάλληλοι και αγρότες μάχονταν στους δρόμους της Αργεντινής και ο Ντε λα Ρούα πρόλαβε να διαφύγει με ελικόπτερο από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου, για να γλυτώσει από την οργή του όχλου.

Ο νέος πρόεδρος, Νέστορ Κίρτσνερ, έκανε στάση πληρωμών και δεν αναγνώρισε το χρέος. Δεν συμπεριέλαβε ούτε ένα νεοφιλελεύθερο οικονομολόγο στο επιτελείο του και απαίτησε από τους δανειστές και το ΔΝΤ τη διαγραφή του.
Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, οι δανειστές και το ΔΝΤ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ το 75% της οφειλής και δέχθηκαν την αποπληρωμή των υπολοίπων με προνομιακούς όρους.

Βέβαια αξίζει να σημειώσουμε πως μόλις λίγες μέρες πριν οι κάτοικοι της Αργεντινής διαδήλωναν κατηγορώνατς την Κίρσνερ για διαφθορά!

olympia

ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ! ΜΕ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ! …ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ;

ΚΑΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ…!!! Μετά το χάρτη που δημοσίευσε χθες η εφημερίδα The New York Times, στον οποίο εκτός από το κουρδικό κράτος στο Βόρειο Ιράκ-Νότιο Κουρδιστάν, που το παρουσίαζε ως ανεξάρτητο, είχε και ένα ευρύτατο κομμάτι της -σημερινής- τουρκικής επικράτειας με διαφορετικό χρώμα και την ένδειξη KURDISH REGION, έρχεται τώρα ο Οργανισμός EUROMINORITY να ταράξει τα νερά στην Άγκυρα, με έναν χάρτη του Κουρδιστάν, ο οποίος έχει διπλή έξοδο έξοδο στη θάλασσα παρακαλώ: Μία στη ΝΑ Μεσόγειο, μεταξύ Αλεξανδρέττας και Μερσίνας και μια στον Εύξεινο Πόντο, βόρεια της Τραπεζούνας, στην περιοχή των αρμενόφωνων μουσουλμάνων και των Λαζών.

Να σημειωθεί ότι ο χάρτης αυτός πωλείται ως πόστερ και μπορεί να τον αγοράσει όποιος θέλει να έχει μπροστά του το χάρτη των εξελίξεων της επόμενης δεκαετίας στην περιοχή μας.

Επίσης, ο χάρτης αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως θερμόμετρο, για να μετρά κάθε στιγμή τα επόμενα χρόνια τον πυρετό και την ταχυπαλμία που θα καταλαμβάνει τους αξιωματούχους στην Άγκυρα κάθε φορά που οι Κούρδοι θα προχωρούν και προσεγγίζουν προς τα Άδανα, την Άγκυρα και την Τραπεζούντα!!!

==Αν δεν κάνω λάθος, φαίνεται να υπάρχει “γεωγραφική-γεωπολιτική επικάλυψη” στους παρακάτω χάρτες (;)

Το Βασίλειο της Αρμενίας στη μέγιστη ακμή του κατά τη βασιλεία του Τιγράνη του Μέγα.

Γύρω στο 600 π.Χ. ιδρύθηκε το Βασίλειο της Αρμενίας από τη Δυναστεία των Οροντιδών. Το βασίλειο έφτασε στην ακμή του κατά το 95-66 π.Χ., την εποχή του Τιγράνη του Μέγα, και ήταν ένα από τα πιο ισχυρά βασίλεια της περιοχής. Το βασίλειο της Αρμενίας υπήρξε άλλοτε ανεξάρτητο και άλλοτε προτεκτοράτο ισχυρότερων αυτοκρατοριών. Η στρατηγική θέση της Αρμενίας, μεταξύ δυο ηπείρων, προκάλεσε την εισβολή πολλών λαών ανά τους αιώνες, όπως οι Ασσύριοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, οι Άραβες, οι Μογγόλοι, οι Πέρσες, οι Οθωμανοί και οι Ρώσοι.

Αρμενικός εθνικός ύμνος.

“….τυχερός είναι αυτός Που θυσιάζεται για το έθνος του…. “

Η πατρίδα μας, ελεύθερη και ανεξάρτητη,
Έζησε από αιώνα σε αιώνα
Τα παιδιά της φωνάζουν
Ελεύθερη και ανεξάρτητη Αρμενία.
(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)

Νά αδερφέ, μία σημαία για σένα,
Την έφτιαξα με τα χέρια μου
Τις νύχτες που δεν κοιμόμουνα,
Με δάκρυα την έπλυνα.
(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)

Κοίτα την, τρία χρώμματα
Είναι το προικισμένο μας σύμβολο.
Ας λάμψει απέναντι στον εχθρό.
Ας είναι πάντα δοξασμένη η Αρμενία.
(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)

Παντού ο θάνατος είναι ίδιος
Όλοι πεθαίνουν μόνο μία φορά
Αλλά τυχερός είναι αυτός
Που θυσιάζεται για το έθνος του.
(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)

(επάνάληψη της πρώτης στροφής)

w:Αρμενία: Μερ Χαϊρενίκ (Η πατρίδα μας)

Το “Μερ Χαϊρενίκ” (“Η πατρίδα μας”) είναι ο w:Εθνικός Ύμνος της Αρμενίας. Ορίστηκε ως εθνικός ύμνος της χώρας την 1η Ιουλίου του w:1991 και βασίζεται στον ύμνο της Πρώτης Αρμενικής Δημοκρατίας (w:1918-w:1920), αλλά έχει διαφορετικούς στίχους….

Όταν ο Σαμαράς αντιγράφει τον Καμμένο…αλλά ούτε στην αντιγραφή είναι καλός….

Αυτό είναι το σημερινό πρωτοσέλιδο του σημερινού “Ελεύθερου Τύπου“..

που αναφέρεται στο κεντρικό θέμα στην κατάργηση του Τειρεσία και λύση-πακέτο για τα δάνεια…

Δείτε όμως ποιο κόμμα τα είχε πει αυτά…

Ακολουθούν αποσπάσματα από Οικονομικό πρόγραμμα Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Όταν ο Σαμαράς αντιγράφει τον Καμμένο…αλλά ούτε στην αντιγραφή είναι καλός….

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2012/11/blog-post_7650.html

Γιατί έβαλε την Κύπρο στο στόχαστρο η Γερμανία

Σάββας Καλεντερίδης

Ασφαλώς έχουν γίνει πολλές υπερβολές από πολιτικούς και δημοσιογράφους εις βάρος της Γερμανίας και της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, ειδικά το τελευταίο διάστημα που η Γερμανία είναι η κυριότερος παράγοντας ανάμεσα στις χώρες και τα όργανα της ευρωζώνης, που κρατά ανελαστική στάση απέναντι στην Ελλάδα, επιβάλλοντας σκληρότατα μέτρα διά του άρτι ψηφισθέντος, από 153 βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου, Μνημονίου.

Παρότι ποτέ κανείς -τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζουμε- από γερμανικής πλευράς δεν έχει δώσει μία τεκμηριωμένη απάντηση για το ζήτημα του αναγκαστικού δανείου και των αποζημιώσεων που οφείλει να καταβάλει η Γερμανία από τη βάρβαρη Κατοχή και καταστροφή της χώρας μας από τους Γερμανούς ναζί, μπορεί κανείς, βάζοντας πολύ, μα πάρα πολύ νερό στο κρασί του, να κατανοήσει τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο ζήτημα της χρηματοδότησης της χώρας μας, ιδιαίτερα όταν επικαλείται την ανάγκη διαρθρωτικών αλλαγών και δημοσιονομικής πειθαρχίας, που θα πρέπει να αποτελεί ένα διαρκές ζητούμενο για κάθε Ελληνα πολίτη και πολιτικό.

Ομως, έστω κι αν -έπειτα από πίεση- δεχτούμε ότι υπάρχει μια εξήγηση στη σκληρή στάση της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρει δικαιολογίες και να εξηγήσει κανείς τις αθλιότητες που διαπράττονται εις βάρος της Κύπρου από τη Γερμανία, η οποία, στηριζόμενη σε στοιχεία που συνέλεξαν οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες κατασκοπεύοντας την Κυπριακή Δημοκρατία, εκτοξεύει κατηγορίες εις βάρος της για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.

Και αυτά γίνονται για να εγκριθεί η ανακεφαλαιοποίηση των κυπριακών τραπεζών με ένα ποσό που κυμαίνεται γύρω στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, σε μια περίοδο που η Κύπρος, όπως θα δούμε στο άρθρο μας στην «κυριακάτικη δημοκρατία», εξασφαλίζει σημαντικά μελλοντικά έσοδα από την εκμετάλλευση άλλων τεσσάρων Οικοπέδων της κυπριακής ΑΟΖ και τη στιγμή που το εξωτερικό χρέος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι κάτω από το 80% σε σχέση με το ΑΕΠ.

Πέραν της απάντησης της κυπριακής κυβέρνησης στις γερμανικές αθλιότητες, έρχεται και η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως ηχηρό ράπισμα στη Γερμανία, η οποία, διά του εκπροσώπου του επιτρόπου για την Εσωτερική Αγορά Μισέλ Μπαρνιέ, υπογραμμίζει ότι η Κύπρος έχει ευθυγραμμιστεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος (Τρίτη Οδηγία κατά του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος και Κανονισμός για τη Μεταφορά Κεφαλαίων).

Επίσης, ο κ. Μπαρνιέ, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τη θέση της Κύπρου απέναντι στις αήθεις γερμανικές επιθέσεις, έκανε αναφορά στην έκθεση της Moneyval, σύμφωνα με την οποία η Κύπρος «έχει λάβει πρόσθετα μέτρα για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας με τη θέσπιση νομοθεσίας και συγκεκριμένων τομεακών κανόνων, που επιλαμβάνονται των περισσότερων ζητημάτων που είχαν εγερθεί στο πλαίσιο της προηγούμενης αξιολόγησης».

Δεν γνωρίζουμε εάν πίσω από τις γερμανικές επιθέσεις κρύβεται κάποια δυσφορία του ίδιου του Βερολίνου ή…άλλων κύκλων για την πρόσφατη απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της Κύπρου, που παραχώρησε τα τέσσερα Οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ σε εταιρίες γαλλικών, ρωσικών, ιταλικών και νοτιοκορεατικών συμφερόντων, αποκλείοντας άλλους μνηστήρες.

Ομως, ούτως ή άλλως, η στάση της Γερμανίας απέναντι στην Κύπρο είναι άθλια και πόρρω απέχει από τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες χτίστηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα από πραγματικούς πολιτικούς ηγέτες και όχι από ανεύθυνες ηγεσίες που έχουν απογυμνώσει την Ε.Ε. από τις αξίες του κλασικού ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού και την οδηγούν ταχύτατα στο βάραθρο της… ηθικής των τραπεζιτών.

Επειδή η κατάσταση στην Κύπρο έχει ουσιώδεις διαφορές από αυτήν στην Ελλάδα, ελπίζουμε τα αδέλφια μας εκεί να βρουν τον τρόπο να αντισταθούν στις άθλιες επιθέσεις που δέχεται το διαμελισμένο νησί.

dimokratianews.g

Υπάλληλοι Βουλής: Δύο μισθοί αφορολόγητοι, διπλό εφάπαξ και αμέτρητα επιδόματα

«Ακριβό, χαμένο μου προνόμιο…» σιγομουρμουρίζουν πλέον οι μόνιμοι υπάλληλοι της Βουλής, μια ιδιαίτερα ευνοημένη άλλοτε τάξη εργαζομένων του Δημοσίου που εδώ όμως και δύο χρόνια έχoυν «προσγειωθεί» ανώμαλα στην πραγματικότητα των αποδοχών του στενού δημόσιου τομέα, ενώ πλέον απειλούνται να χάσουν και τα ελάχιστα «κεκτημένα» που απλόχερα τους είχαν δοθεί…

Η πρωτοφανής στα κοινοβουλευτικά χρονικά ανταρσία των υπαλλήλων της Βουλής που ξέσπασε το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, όταν ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, επιχείρησε να καταργήσει το «αυτοδιοίκητό» της, δηλαδή να αποφασίζει η ίδια η Εθνική Αντιπροσωπία διά των αποφάσεων της Ολομέλειας, είναι χαρακτηριστική της ψυχολογίας του «έκπτωτου βασιλιά» στην οποία έχουν περιπέσει…

Η αντίδρασή τους δεν έγινε γιατί με την επαπειλούμενη κατάργηση του «αυτοδιοίκητου» χάνουν κάτι ακόμα περισσότερο στο μισθό και τις αποδοχές τους, καθώς από τον Οκτώβριο του 2011 ζουν την πραγματικότητα της εξομοίωσης του ενιαίου μισθολογίου και βαθμολογίου, αλλά κυρίως γιατί θα απολέσουν οριστικά τη δυνατότητα που είχαν με διαβουλεύσεις και, χωρίς φασαρίες, σε… συνεννοήσεις με τον εκάστοτε Πρόεδρο της Βουλής και τα κόμματα να κερδίζουν επιδόματα, αυξήσεις, προαγωγές και πάσης φύσεως παροχές…

Μια δυνατότητα με την οποία, μέσα από την πάροδο των δεκαετιών, είχαν καταφέρει να διαμορφώσουν πολύ υψηλές αμοιβές και να βρίσκονται μαζί με τους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών και του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην κορυφή της μισθολογικής πυραμίδας.

Επιπροσθέτως, είχαν καταφέρει να λαμβάνουν από το 1930 αφορολόγητα δύο μισθούς αντί υπερωριών με το άνοιγμα και το κλείσιμο της Ολομέλειας, όπως και ειδικά επιδόματα (όπως αυτό κάθε φορά που διεξάγονταν εκλογές), να έχουν σημαντικούς πόρους για το Ταμείο Αρωγής τους που τους πρόσφερε ένα πολύ υψηλό δεύτερο εφάπαξ, καθώς και μια σειρά άλλων κατοχυρώσεων (το αμετάθετο, το ειδικό καθεστώς προαγωγών) και μια σειρά άλλων παροχών που, μέσα από τη σιωπή του «Βατικανού» που επικρατούσε, δεν γίνονταν ποτέ γνωστά ή γνωστοποιούνταν μετά από αρκετό καιρό…

Ενδεικτικό είναι άλλωστε πως το Β’ και Γ’ μέρος του Κανονισμού της Βουλής, με το οποίο καθορίζεται η εσωτερική οργάνωση του Κοινοβουλίου (και τα θέματα της εργασίας των υπαλλήλων της Βουλής) κρατούνται ως επτασφράγιστο μυστικό και δεν δίνονται ποτέ στη δημοσιότητα όπως και δεν αναρτώνται πουθενά οι σχετικές αποφάσεις του Προέδρου της Βουλής, επιτρέποντας έτσι να παραμένουν «σκιές» και «μύθοι»…

Το πρώτο «ψαλίδι»

Η αλήθεια είναι πως η πτώση των προνομίων και των υψηλών αποδοχών των μονίμων υπαλλήλων της Βουλής ξεκίνησε το 2009, όταν αποφασίστηκε να απαγορευτούν οι μονιμοποιήσεις των μετακλητών των κομμάτων από το «παράθυρο», μέσω αποφάσεων της Ολομέλειας, και η οποιαδήποτε πρόσληψη να απαιτεί διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

Λίγο αργότερα αποφασίσθηκε να κοπούν οι δύο επιπρόσθετοι μισθοί (15ος και 16ος) που ελάμβαναν αντί υπερωριών με το άνοιγμα και κλείσιμο της Ολομέλειας. Ένα διπλό ετήσιο «μπόνους» αποφασίσθηκε αρχικά να κατανεμηθεί στους δώδεκα μήνες και από αφορολόγητο που ήταν να φορολογείται και να δίνεται ως «επίδομα επίτευξης στόχων». Ένα επίδομα που όμως δεν ευτύχησαν ποτέ να πάρουν, καθώς τον επόμενο χρόνο εντάχθηκαν πλήρως στο ενιαίο μισθολόγιο και τους έπιασε το «πάγωμα» απόδοσης του επιδόματος επίτευξης στόχων σε όλο το δημόσιο τομέα.

Μετά από το 2011, η πλήρης ένταξη των μονίμων υπαλλήλων της Βουλής στο ενιαίο μισθολόγιο και η εναρμόνισή τους στο ενιαίο βαθμολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων είχαν ως αποτέλεσμα το «ξεφούσκωμα» των μηνιαίων αποδοχών τους κατά αρκετές εκατοντάδες έως και χίλια -σε ορισμένες περιπτώσεις- ευρώ… Κάτι που τα επόμενα χρόνια, όπως είναι φυσικό, θα κατεβάσει και τις καλές συντάξεις που διαμόρφωναν σε… κοινές.

Το «τρίτο» χτύπημα ήρθε λίγο μετά τις εκλογές του 2012, όταν, ενώ είχαν καταφέρει ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, Βύρων Πολύδωρας, να υπογράψει την απόφαση προκειμένου να τους δοθεί έστω και κατά το ήμισυ εκλογικό επίδομα 1.000 ευρώ (είχαν αρχικά διεκδικήσει διπλό επειδή έγιναν οι δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις), η κυβέρνηση και ο νέος Πρόεδρος της Βουλής, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, έπειτα από την κοινωνική αποδοκιμασία που προκλήθηκε τους το έκοψε.

Αυτό ήταν ένα σαφές μήνυμα πως από εδώ και πέρα αυτά τα κατά παρέκκλιση «επιδόματα» δεν θα υπάρχουν… Ένα «παράθυρο» που μετά την κατάργηση του «αυτοδιοίκητου» της Βουλής που θα φέρει προσεχώς, όπως δήλωσε ρητά, η κυβέρνηση θα κλείσει εντελώς…

Έτσι, παρά τα θρυλούμενα, οι αμοιβές τους σήμερα είναι σύμφωνα με το ενιαίο μισθολόγιο και το εναρμονισμένο βαθμολόγιο, ενώ λαμβάνουν επιπροσθέτως και 61 ώρες ως υπερωρίες, ασχέτως εάν εργάζονται πολύ περισσότερες όπως και τα Σαββατοκύριακα.

Ύστατη μάχη για τη διάσωση του Ταμείου Αρωγής

Η «μάχη» των μονίμων υπαλλήλων της Βουλής σήμερα, όμως, δίνεται και για να διασώσουν το Ταμείο Αρωγής τους που τους προσφέρει ένα δεύτερο και πολύ υψηλό εφάπαξ άμεσα όταν συνταξιοδοτούνται.

Πρόκειται για ένα ιδιωτικού δικαίου Ταμείο, στο οποίο εντάσσονται προαιρετικά όσοι μόνιμοι υπάλληλοι επιθυμούν και έχει τρεις κύριους πόρους: τις μηνιαίες κρατήσεις των μελών του, τα μισθώματα διάφορων υπηρεσιών που στεγάζονται στα κτίρια της Βουλής για τις ανάγκες της και ένα ποσό 4% σε κάθε τιμολόγιο που πληρώνει η Βουλή από οποιαδήποτε προμήθεια αναλώσιμου υλικού κάνει και το οποίο επιβαρύνει τον εκάστοτε προμηθευτή.

Από τις δύο τελευταίες πηγές εσόδων, είναι προφανές ότι το ΤΑΥΒ ενισχύεται σημαντικά από δύο πηγές που δεν είναι οι κρατήσεις των υπαλλήλων και οι αποδόσεις τους και επομένως δεν είναι και τόσο «ιδιωτική ασφάλεια» όπως την παρουσιάζουν…

Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με τα όσα κατά καιρούς έχουν ανακοινωθεί για τις μισθώσεις που έχουν γίνει, προκύπτει ότι από την ενοικίαση χώρου για το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας λαμβάνουν 312.000 ευρώ ετησίως, από το υποκατάστημα του ΕΛΤΑ ετήσιο μίσθωμα 48.000 ευρώ, όπως και ένα αντίστοιχο ποσό από τη μίσθωση χώρου στην Ολυμπιακή, ενώ από την εκμίσθωση των κυλικείων και του εστιατορίου της Βουλής λαμβάνουν (σύμφωνα τις τελευταίες εκμισθώσεις) και άλλες 24.000 ευρώ.

Επίσης, υπολογίζεται ότι από την επιβολή του 4% που επιβαρύνει τους προμηθευτές σε κάθε τιμολόγιο που «κόβουν» για υπηρεσίες και αναλώσιμες προμήθειες στην Βουλή έρχονται ετησίως στο ΤΑΥΒ σημαντικά έσοδα.

Τα δύο αυτά «μαξιλαράκια» μαζί με τις κρατήσεις των υπαλλήλων και τις αποδόσεις των αποθεματικών τους, παρείχαν τη δυνατότητα της εξασφάλισης -τα προηγούμενα χρόνια- με τη συνταξιοδότησή τους (μετά από αναλογιστική μελέτη που γίνεται) ενός απίστευτου εφάπαξ που έφτανε για τους γενικούς διευθυντές μέχρι και τα 250.000 ευρώ, ενώ μεσοσταθμικά για υπαλλήλους που αποχωρούσαν με πλήρη σύνταξη τους παρείχε ένα ποσό της τάξεως των 100.000 ευρώ.

Τα ποσά αυτά, όμως, αποτελούν ήδη ανάμνηση των ημερών της «αίγλης», καθώς μετά το «κούρεμα» των ομολόγων οι τελευταίες αναλογιστικές μελέτες δείχνουν ότι τα ποσά αυτά για έναν υπάλληλο που θα συνταξιοδοτηθεί από εδώ και πέρα δεν μπορούν να ξεπεράσουν τις 50.000 με 60.000 ευρώ.

Αλήθεια είναι όμως, επίσης, ότι οι μόνιμοι υπάλληλοι της Βουλής δεν είναι οι μόνοι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν και ένα δεύτερο Ταμείο εφάπαξ το οποίο ενισχύεται και από πόρους της υπηρεσίας… εκτός των εισφορών τους.

Νιώθουν στοχοποιημένοι, περνούν στην αντεπίθεση

Το παράπονο των υπαλλήλων της Βουλής είναι ότι θεωρούνται σήμερα «στοχοποιημένοι» και ενώ, πλέον, έχουν υποστεί μεγάλες μειώσεις και περικοπές στα προνόμια, σε αντίθεση με άλλους δημόσιους υπαλλήλους που με τον έναν ή άλλον τρόπο διατηρούν κεκτημένα που κοστίζουν πολλαπλάσια στο Δημόσιο, αυτοί ρίχνονται από το 2009 -όπως λένε χαρακτηριστικά- βορά στην κοινωνία συνειδητά.

Ευθύνη βέβαια έχει και ο Σύλλογος των Εργαζομένων της Βουλής, καθώς όταν υπήρχαν ανυπόστατα και πολλές φορές προσβλητικά δημοσιεύματα ποιούσαν τη νήσσαν σε μια προσπάθεια να μην ανοίξουν «διάλογο».

Τώρα φέρονται αποφασισμένοι σε κάθε δημοσίευμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα να απαντούν με ανακοινώσεις, ακόμα και με αγωγές, «αναδιοργανώνοντας» τη δική τους πολιτική και επικοινωνιακή τακτική.

Γιάννης Απέργης, στον Τύπο της Κυριακής