Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Τέρενς Κουίκ: "Σενάρια εκλογών χωρίς νόημα"






Πολλά τα σενάρια περί εκλογών...
 
Τέρενς Κουίκ: Σενάρια εκλογών χωρίς νόημα
Και μάλιστα πρόωρων, μέσα στο 2011. Το πιο πειστικό ή αληθοφανές, όπως έχει σήμερα η κατάσταση, είναι εκείνο που θέλει τον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, να οδηγεί τη χώρα στις κάλπες τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου, αφού προηγουμένως έχει περάσει ταχύρυθμα από τη Βουλή την υπερψήφιση του προϋπολογισμού του 2012. (Για πρώτη φορά τόσο έγκαιρα, αφού παραδοσιακά ο προϋπολογισμός «κλειδώνει» κοινοβουλευτικά στα τέλη κάθε Δεκεμβρίου.)
Εκλογές ζητάει επίμονα τον τελευταίο καιρό, αρχής γενομένης από την ομιλία του στη ΔΕΘ, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς.
Εκλογές ζητούν και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Εκλογές θέλουν πλέον και οι περισσότεροι πολίτες, όπως καταδεικνύουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Και μάλιστα, ενώ μέχρι πριν από το καλοκαίρι υπήρχε μια σημαντική απροθυμία του Έλληνα να πάει στο παραβάν, τώρα, μετά τα δραματικά πολιτικά γεγονότα του Ιουνίου –πρόσκαιρη παραίτηση Παπανδρέου–, το ανελέητο ξύλο στο Σύνταγμα από τα ΜΑΤ, την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και του Εφαρμοστικού, τη νέα «ανθρωποφάγα» συμφωνία κορυφής της 21ης Ιουλίου και το απίστευτο μπαράζ των νέων πολύ σκληρών οικονομικών και εργασια κών μέτρων, που ξεδιπλώθηκαν εν μία νυκτί από την εμφάνιση του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη και μέχρι σήμερα, χωρίς κανείς να ξέρει πότε θα τελειώσουν –που δεν θα τελειώσουν–, οι πολίτες, σε συνεχώς αυξανόμενο πλειοψηφικό ποσοστό, ζητούν κάλπες, ανεξάρτητα από την αποδοκιμασία τους στα δύο (τέως;) μεγάλα κόμματα της εξουσίας αλλά και τη μη μετατόπισή τους στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Κι ενώ αυτό είναι το κλίμα που έχει διαμορφωθεί, οι δικές μου πληροφορίες από σημαντικές πηγές της κυβέρνησης αλλά και του Μαξίμου δείχνουν τελείως διαφορετικά δε- δομένα. Ποιο είναι το κορυφαίο από αυτά;
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ
και πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, ΔΕΝ βάζει στο μυαλό του τις εκλογές. Μετά το φιάσκο της 15ης Ιουνίου με τον Αντώνη Σαμαρά, έχει διαγράψει από την ατζέντα του την όποια προσφυγή στις κάλπες όχι μόνο για το 2011, αλλά τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι του 2012. Επεξεργαζόμενος τις σκέψεις που μου εκμυστηρεύτηκαν σημαντικοί συνομιλητές μου, κυρίως από τα υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης αλλά και ορισμένοι «ψύχραιμοι» της αντιπολίτευσης, η άρνηση Παπανδρέου για εκλογές πηγάζει από τις εξής παραμέτρους:
1. Εδώ που ο ίδιος έφτασε τα πράγματα με τις μνημονιακές επιλογές του, δεν σκέφτεται να αφήσει στη μέση τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έναντι των διεθνών δανειστών μας. Πιστεύει βαθύτατα ότι σε εκείνον έλαχε ο κλήρος να επανιδρύσει την Ελλάδα –πράγμα που δεν έκανε ούτε ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός προερχόμενος από τις τάξεις των νέων πολιτικών της χώρας– και αυτή την επανίδρυση έχει αποφασίσει να οικοδομήσει με όποιο πολιτικό κόστος.
Πάντως, συνομιλητής μου σημείω σε με ευθύ τρόπο την άποψη ότι, επί της ουσίας, ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να καταδείξει στη διεθνή κοινότητα ότι είναι πολιτικός που κρατά το λόγο και τις αξίες του επί τολμηρών, επώδυνων ή ανατρεπτικών αποφάσεων, προκειμένου να εγγράψει υποθήκες για μελλοντική του αξιοποίηση σε διεθνή ηγετικό ρόλο. Εξάλλου, είναι γνωστός οπαδός της παγκόσμιας διακυβέρνησης και μέχρι πριν από έξι μήνες το όνομά του έπαιζε και για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.
2. Τα δημοσκοπικά ευρήματα που καταφθάνουν συνεχώς στο Μαξίμου είναι τόσο απογοητευτικά, ώστε η οποιαδήποτε σκέψη για εκλογές θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία του την επόμενη ημέρα, με απρόβλεπτες εξελίξεις για το ΠΑΣΟΚ.
3. Οι εναπομείναντες 154 βουλευτές του κυβερνητικού κόμματος –όπως αποδείχτηκε και στην τελευταία ψηφοφορία για το «χαράτσι» των ακινήτων– έχουν καταστεί σε κάθε κρίσιμη κοινοβουλευτική ετυμηγορία μία συμπαγής ομάδα γύρω από την κυβέρνηση και τις πλέον σκληρές για τον κάθε Έλληνα πολίτη αποφάσεις της.
Είναι σαφές ότι πολλοί ψηφίζουν το απάνθρωπο «ναι» με κομματικές παρωπίδες. Αλλά είναι επίσης σαφέστερο ότι πολλοί ψηφίζουν το «ναι» ακριβώς για να μην πέσει η κυβέρνηση, που ταυτόχρονα σημαίνει ότι κινδυνεύουν μετά πάσης βεβαιότητος να είναι εκτός της επόμενης Βουλής, άρα να χάσουν δύο χρόνια νωρίτερα τη βουλευτική τους ιδιότητα και ό,τι απορρέει από αυτή.
Πέρα από τις τρεις αυτές παραμέτρους, υπάρχει κι άλλος ένας κορυφαίος παράγοντας στο ΠΑΣΟΚ που δεν θέλει με τίποτα εκλογές. Είναι ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος έχει χρεωθεί εις το ακέραιον τους χειρισμούς των εντολών της τρόικας, γεγονός που τον έχει οδηγήσει στο μάξιμουμ της αντιδημοφιλίας από πλευράς ψηφοφόρων, με αποτέλεσμα να τρέμει για δύο πολύ ζωηρά ενδεχόμενα: α) Τη μετεκλογική δυσκολία που θα έχει πλέον προκειμένου να διεκδικήσει την επόμενη ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, με την αναμενόμενη παραίτηση Παπανδρέου. Αν εκλεγεί βουλευτής... β) Την περίπτωση να μην εκλεγεί βουλευτής.
Τα προαναφερθέντα, κατά τη σθεναρή άποψη των συνομιλητών μου, είναι σοβαρότατοι παράγοντες, που διαλύουν κάθε πολιτικό ή δημοσιογραφικό σενάριο περί πρόωρων εκλογών.
Υπάρχει, όμως, και μία περίπτωση –η χειρότερη για την κυβέρνηση και τον Γιώργο Παπανδρέου–, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε κάλπες: Ο γενικός ξεσηκωμός των Ελλήνων. Ο γενικός ξεσηκωμός όλων των παραγωγικών τάξεων. Ο γενικός ξεσηκωμός όλων των κοινωνικών εταίρων.
Σε αυτή την περίπτωση δεν προκηρύσσονται μόνο εκλογές. Πιο απλά, γκρεμίζεται η κυβέρνηση...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου