Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Το Τέταρτο Ράιχ




 Γράφει ο Γιάννης Καλαμίτσης




Το Τέταρτο Ράιχ
ΕΤΣΙ, ΛΟΙΠΟΝ; Ετσι τελειώνει η Ελλάδα που ξέραμε; Με ένα κούρεμα του χρέους, που θα μας φέρει πιο κοντά στην απέραντα βαθιά φτώχεια και με έναν Γερμανό «υπερ-κυβερνήτη»; Επιστροφή στο ’41; Στην προηγούμενη χούντα, πολλά σωματεία, αθλητικοί οργανισμοί και ομοσπονδίες δέχθηκαν την επιβολή ενός κυβερνητικού επιτρόπου, ο οποίος ήλεγχε τα πάντα και τους πάντες. Στη σημερινή, ο επίτροπος θα είναι αλλοδαπός και θα κυβερνά πάνω και πέρα από την εκλεγμένη κυβέρνηση. Στην πρώτη Κατοχή, από τους Γερμανούς, τότε που τρώγαμε ό,τι μας δίναν με τα κουπόνια, όλοι μιλούσαν με φόβο για την «κομαντατούρα». Δηλαδή τη γερμανική διοίκηση. Γερμανικές κομαντατούρες υπήρχαν σε πολλές πόλεις. Στην Αθήνα, η γερμανική κομαντατούρα, όπου έφτυσε αίμα κόσμος και κοσμάκης, ήταν στη οδό Κοραή, στον αριθμό 4. Δεν έχουμε μάθει ακόμα πού θα στεγαστεί η νέα κομαντατούρα.

Πάντως και η τωρινή, όπως και η τότε διοίκηση, γερμανική θα είναι. Και κόσμος και κοσμάκης θα φτύσει αίμα και με αυτήν.

Στην εποχή της πρώτης Κατοχής, στις θεατρικές επιθεωρήσεις τραγουδούσαν «Τότε που ήρθανε οι Μπότεν, όλα γίνανε φερμπότεν. Το ψωμί είναι μπομπότεν. Μα, ως μπότεν!».

Σήμερα, το ταπεινό «μπομπότεν» ψωμί, το καλαμποκίσιο, είναι ακριβότερο από το χωριάτικο και το σταρένιο. Και το αγανακτισμένο ερώτημα του τότε, το «ως μπότεν;», θα παραμείνει αναπάντητο, αφού η διάρκεια της νέας γερμανικής κατοχής δεν μπορεί να προσδιοριστεί ούτε καν στο περίπου.

Το όνομα που ακούγεται ως πιθανού υπερ-κυβερνήτη μας είναι εκείνο του Χορστ Ράιχενμπαχ. Ολως συμπτωματικώς, το επώνυμο του κυρίου ξεκινά με τη λέξη «Ράιχ», λέξη η οποία είχε επιλεχθεί ως επίσημη ονομασία του πρώτου ενιαίου γερμανικού κράτους. Το πιο γνωστό σε εμάς «Τρίτο Ράιχ» είναι η προπαγανδιστική ονομασία των Εθνικοσοσιαλιστών για την περίοδο της ναζιστικής δικτατορίας. Από αύριο, η Ελλάδα θα ζει στο Τέταρτο Ράιχ-ενμπαχ.

Δεν ελπίζω πως θα το αποφύγουμε. Ελπίζω, όμως, να ξαναϋπάρξουν κουπόνια για τους νεοπένητες Ελληνες. Ελπίζω σε ένα νέο αντάρτικο από τους θυμωμένους και τους απελπισμένους. Και ελπίζω, σ’αυτήν τη νέα γερμανική κατοχή, να μη δούμε να στήνουν Ελληνες στον τοίχο και να τους εκτελούν.

Εκτός αν πρόκειται για μέλη της παράταξης που μας έφτασε εδώ...


http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=blogitem&eid=25&id=100556

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου