Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Ο αρχηγός της Φώφης δεν αλλάζει τους στόχους μας…


Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Όχι, δεν μου αρέσει ο Βενιζέλος. Όπως δεν μου αρέσει ο πατσάς, ο ξινός τραχανάς, το νταβαντζιλίκι της αριστεράς στην Τέχνη, στην Παιδεία και στα ΜΜΕ, τα τατουάζ, τα σκυλοτράγουδα, οι αποτριχωμένοι γόνοι στην πολιτικοί, οι δίχρονες μηχανές και ο ήχος της τουρκικής γλώσσας. Μου γραντζουνάει τ’ αυτιά, ρυπαίνει την αισθητική μου.
Με δυσφορία σκέφτομαι τις ατελείωτες δηλώσεις που θα φάμε στην μάπα. Αέρας κοπανιστός, με το γνωστό βουλιμικό για εξουσία ύφος του προφέσορα.
Δε είναι πολύ μεγαλύτερη η δόση ΠΑΣΟΚ. Απλά τώρα φαίνονται φόρα παρτίδα. Και θυμηθείτε το. Ο αρχηγός της Φώφης θα ρίχνει ένα «δεκάρικο» επί των πάντων, σαν παράφωνη ηχώ του Πρωθυπουργού, για να θυμίζει πως έχει προνομιούχες «μετοχές» στην κυβέρνηση.
Βέβαια, είναι τουλάχιστον ενοχλητικό ν’ ασκούν κριτική για την αναγκαστική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ αυτοί που είναι αγκαλιά με τον Τσίπρα κι όσοι τους ψήφισαν ζοχαδιακά κι από τσαντίλα στις εκλογές. Λένε, «μα ο Σαμαράς εξηγούσε προεκλογικά γιατί δεν θα συνεργαζόταν με το ΠΑΣΟΚ». Ναι. Και δεν ήθελε να συνεργαστεί. Ξεχνάνε μια λεπτομέρεια. Μετά έγιναν δυο απανωτές εκλογές, που ΔΕΝ έδωσαν την αυτοδυναμία που ζητούσε. Επομένως, το αφεντικό, ο λαός, και η στοιχειώδης φρόνηση, υπέδειξαν κυβέρνηση συνεργασίας. Κυλιόμενες εκλογές μέχρι να βγει κάποιος αυτοδύναμος, δεν  γίνονται. Εκτός αν αποφασίσουμε να το κάνουμε οικόπεδο το μαγαζί και μετά από δυο αιώνες παρά κάτι ελευθέρου και ταραχώδους βίου, να κρεμάσουμε ταμπέλα «πωλούνται υλικά κατεδαφίσεως».
Όχι λοιπόν, ούτε ο Βενιζέλος μου αρέσει, ούτε η Υπολοχαγός Φώφη. Κι εγώ δικαιούμαι να λέω τι δεν μου αρέσει. Γιατί ψήφισα ΝΔ και θα ξαναψηφίσω. Δεν κοιμάμαι στο χαλάκι της εξώπορτας του Αλέξη, σαν μερικούς – μερικούς. Προσπάθησα πέρυσι να πείσω, όποιους μπορούσα κι όποιους δεν μπορούσα, να μην αφήσουν με την ψήφο τους να πέσει ο Σαμαράς στην ανάγκη οποιουδήποτε. Ο λαός το αρνήθηκε. Και τα κουκιά στη Βουλή είναι μετρημένα. Οι Ελλοχίμ, οι Λαιστρυγόνες και οι Άτλαντες δεν έχουν κοινοβουλευτική ομάδα να συνεργαστούμε για τον μαγικό αριθμό 151.
Και πάνω απ’ όλα, η Πατρίδα, οι απλοί άνθρωποι που την απαρτίζουν κι υποφέρουν, πάνω απ’ όλα χρειάζονται ασφάλεια και σταθερότητα. Γι’ αυτό, ναι, το έγραψα, η χώρα δεν χρειάζεται τρίτες εκλογές σ’ ένα χρόνο. Όμως αν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ δεν υποχωρούσαν στην τελική πρωθυπουργική πρόταση, θα έπρεπε να πηγαίναμε στο λαό, στην κάλπη. Με ορμή και τσαμπουκά.  Ως μεταρρυθμιστική δύναμη που την εμποδίζουν οι άτολμοι και άβουλοι. Τελικά, ο ένας υποχώρησε κι αποχώρησε. Ο άλλος υποχώρησε κι έμεινε, ζητώντας μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας και ευθύνης.
Η διασφάλιση όμως της συνέχειας της κυβέρνησης, μετά από τον ανασχηματισμό, δεν αλλάζει κάποιες βασικές πραγματικότητες.
Οι απώλειες της ΝΔ είναι ολοκάθαρα και συντριπτικά προς τα δεξιά. Το λένε τα αμείλικτα νούμερα.
Επομένως η αναγκαστική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ δεν μεταβάλλει τις βασικές μας προτεραιότητες, ώστε η παράταξη μας και ο Αρχηγός που ελεύθερα επιλέξαμε και στηρίζουμε, να κερδίσει τον νου, την καρδιά και την ψήφο των κεντροδεξιών ψηφοφόρων. καθώς και κάθε πατριώτη, σε όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος.
Και το κλειδί γι’ αυτό, πέραν της οικονομίας, ήταν και είναι η Ασφάλεια. Ασφαλή σύνορα, ασφαλής ύπαιθρος και δημόσιοι χώροι, ασφαλή σπίτια. Στην επαρχία έχουμε καταντήσει οι κατσαπλιάδες να κλέβουν ακόμη και την αγροτική παραγωγή που καλλιέργησαν οι νοικοκύρηδες! Αυτές δε τις μέρες μια αδίστακτη και βαριά οπλισμένη συμμορία εξακολουθεί κι αλωνίζει την ηπειρωτική χώρα σκορπώντας θάνατο.
Ναι, αξιέπαινη η προσπάθεια του κ. Δένδια. Όμως θέλει πιο σκληρά, πιο δυνατά. Χρειάζονται πολλά κλικ παραπάνω. Αυστηρότερη κι αποτελεσματικότερη καταστολή. Τι θα φοβηθούμε; Τις οιμωγές του «προοδευτικού» Αλέξη; Ή μήπως το ΠΑΣΟΚ μας κατηγορήσει για αυταρχισμό; Σαν τεράστιο κύμα θα πέσει η οργή του λαού πάνω σε όποιον τολμήσει να βάλει εμπόδια σε μια πολιτική συντριβής του εγκλήματος. Σαν λυσσασμένα σκυλιά πρέπει να αντιμετωπιστούν οι συμμορίες που λυμαίνονται την χώρα, οι δουλέμποροι και οι μαστρωποί, οι ναρκέμποροι κι όσοι, αλλοδαποί κυρίως, κάνουν «εγκληματικό τουρισμό» στην Πατρίδα μας.
Κι η στάση μας στην λαθρομετανάστευση: σύλληψη, κράτηση, απέλαση. Κι ακόμη πιο ανελέητοι με αυτούς που εγκληματούν. Θα το λένε περιδεείς στους άλλους. Αποτροπή το λένε.
Χρήματα, ακόμη, δεν έχουμε να δώσουμε. Ο κόσμος υποφέρει. Ας ξεκινήσουμε  λοιπόν βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των απλών ανθρώπων, προσφέροντας τους το στοιχειωδέστερο αγαθό: ασφάλεια στη γειτονιά τους, στο χωριό τους. Όπου χρειάζεται, ας κινητοποιήσουμε και τις Ένοπλες Δυνάμεις γι’ αυτό το σκοπό, θα ‘ναι και η καλύτερη άσκηση σε πραγματικές συνθήκες, φυλάσσοντας το βιος των Ελλήνων και κυνηγώντας εχθρούς τους στα βουνά των πατέρων μας. Αφού βέβαια τους ξαναδώσουμε, ηθικά και υλικά, την τιμή που τους αξίζει…
(Δημοσιεύεται στη “Δημοκρατία”) 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου