Αντιστέκεται ο Μεϊμαράκης στο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα…

 …αλλά επιμένουν Βενιζέλος και Κουβέλης!

 

Το Newsbomb πρώτο σας ενημέρωσε, ότι οι τρεις εταίροι της συγκυβέρνησης, με εισήγηση στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά, μεθοδεύουν ένα επί της ουσίας κοινοβουλευτικό πραξικόπημα (το χαρακτήρισε έτσι η γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα) κατά την ψηφοφορία επί των προτάσεων για τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ.

Δηλαδή μεθοδεύουν το στήσιμο τριών καλπών (όσες και οι προτάσεις) αντί των τεσσάρων (όσα και τα πρόσωπα των οποίων ζητείται η παραπομπή), κατά παράβαση του Συντάγματος, του κανονισμού της Βουλής αλλά και της κοινοβουλευτικής πρακτικής που έχει παγίως επικρατήσει για ανάλογες περιπτώσεις.

Με μια τέτοια δόλια μεθόδευση ουσιαστικά καταργείται η μυστικότητα της ψήφου. Και το κάνουν αυτό, επειδή φοβούνται τις διαρροές που θα μπορούσαν να κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις για τον Β. Βενιζέλο και τον Γ. Παπανδρέου, τους οποίους (και ειδικά τον πρώτο) στηρίζει το επιτελείο του πρωθυπουργού ακόμα και με τηλεφωνήματα και πιέσεις προς «ύποπτους» βουλευτές!

Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες μας, σε αυτή τη δόλια μεθόδευση αντιστέκεται ο Πρόεδρος της Βουλής Β. Μεϊμαράκης, ο οποίος μάλιστα έχει γίνει δέκτης διαμαρτυριών ακόμα και από βουλευτές της Ν.Δ. (ανάμεσά τους και έγκριτοι νομικοί…) και προειδοποιήσεων, ότι αν περάσει η συγκεκριμένη πρόταση θα δημιουργηθεί μεγάλη ένταση και θα χαρακτηριστεί σαν πραξικόπημα και μεθόδευση συγκάλυψης και κουκουλώματος, ακόμα και συνενοχής.

Ο Πρόεδρος της Βουλής –προς τιμήν του- έδειξε να συμφωνεί με τις προαναφερθείσες διαμαρτυρίες, να τις ασπάζεται.

Όλα θα κριθούν αύριο Τρίτη, στη διάσκεψη των Προέδρων, στη Βουλή.

Αν ο Β. Μεϊμαράκης κρατήσει αυτή την έντιμη στάσηκαι με δεδομένο ότι κατά της μεθόδευσης τάσσονται και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα δεν θα περάσει.

Ωστόσο πληροφορούμαστε εγκύρως, ότι οι Β. Βενιζέλος (για ευνόητους λόγους…) και Φ. Κουβέλης (επειδή φοβάται κι άλλες διαρροές απ’ τη ΔΗΜΑΡ, πέραν των Οδ. Βουδούρη και Π. Μουτσινά, τους οποίους διέγραψε για να… στηρίξει τον Βενιζέλο!) επιμένουν να συμφωνούν με την πρόταση του συνεργάτη του Αντ. Σαμαρά.

Επίσης, τελευταίες πληροφορίες μας αναφέρουν πως το όλο θέμα θα «σηκώσουν» έντονα τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες (το ΚΚΕ το έχει κάνει).

Οι επόμενες –κυριολεκτικά- ώρες θα κρίνουν πολλά…

newsbomb.gr

Το μονοπώλιο της βίας

Φαήλος Κρανιδιώτης

Οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μην τρώνε ο ένας τον άλλο, για να μην αυθαιρετεί όποιος του καπνίσει ασκώντας βία όποτε και σε όποιον θέλει, έκαναν κάτι σοφό. Συγκρότησαν με τη βούλησή τους το κράτος και εκχώρησαν σε αυτό το μονοπώλιο της βίας.

Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η μόνη αποδεκτή βία είναι αυτή που υποχρεώνεται να ασκήσει το κράτος διά των άμεσων οργάνων της εξουσίας εφαρμόζοντας τους νόμους και το Σύνταγμα απέναντι σε εσωτερικές ή εξωτερικές απειλές. Νόμους και Σύνταγμα που έχουν ψηφίσει οι πολίτες διά των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους.

Αντιβία στη βία του δημοκρατικού κράτους από τον πολίτη επιτρέπεται μόνον στην κατάσταση ανάγκης. Π.χ. όταν το όργανο της εξουσίας που κάνει νόμιμη σύλληψη ή έρευνα πάει να βιάσει τη γυναίκα σου. Ακραίο το παράδειγμα, αλλά σαφές.

Σε κάθε άλλη περίπτωση ο πολίτης έχει άλλα όπλα, όταν θεωρεί ότι αδικείται από την άσκηση της νόμιμης βίας του δημοκρατικού κράτους. Εχει τις δικονομικές εγγυήσεις, το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι, της ελεύθερης έκφρασης γνώμης, την ψήφο του, το δικαίωμα να συγκροτεί νόμιμες πολιτικές οργανώσεις και σωματεία, να βροντοφωνάξει αυτό που θεωρεί δίκιο του και να το διεκδικήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Αλλωστε σήμερα, το έχω ξαναγράψει, δεν έχουμε έλλειμμα ελευθερίας αλλά περίσσευμα ασυδοσίας. Ο καθένας μπορεί να λέει σχεδόν ό,τι θέλει.

Μόνο στις δικτατορίες, μαύρες ή κόκκινες, όπου οι πολίτες στερούνται των παραπάνω ελευθεριών και μέσων, νομιμοποιείται η αντιβία των πολιτών.

Αυτό είναι το σύστημα που έχτισαν οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μη βασιλεύουν η ανομία και η αυθαίρετη βία ατόμων ή μειονοτήτων. Δεν είναι τέλειο. Πώς θα μπορούσε, αφού το στελεχώνουν άνθρωποι; Τεράστια τα προβλήματα. Διαφθορά, στρεβλώσεις, εγκληματικά λάθη και παραλείψεις, αναξιοκρατία. Ομως είναι το μόνο της προκοπής. Ολα τα άλλα συστήματα, όπου και αν δοκιμάστηκαν, σε Ανατολή και Δύση, οδήγησαν σε βαρβαρότητα, εξίσωσαν προς τα κάτω και μοίρασαν στους πολλούς σε ίσες μερίδες τη δυστυχία και την ανελευθερία, ενώ επιφύλαξαν σκανδαλώδη προνόμια σε μειονότητες, που κανείς δεν εξέλεξε και κανείς δεν μπορούσε να ελέγξει.

Υπάρχει, λοιπόν, μια ελάχιστη μειονότητα που διεκδικεί το δικαίωμα στη βία, αρνείται το μονοπώλιο του κράτους σε αυτή, για να επιβάλει τις αναρχικές, μηδενιστικές απόψεις της. Πάντα θα υπάρχει. Είναι μια ενδημική ασθένεια στις κοινωνίες. Κάποιοι πάντοτε θα θέλουν με το πιστόλι, τη βόμβα και τον λοστό να επιβάλουν τις απόψεις τους. Είτε γιατί είναι ρομαντικοί που εξεγείρονται για την αδικία του συστήματος είτε ιδεοληπτικοί που μισούν το χώμα που πατάνε, πάντα θα υπάρχουν. Εχουμε νόμους γι’ αυτούς, που περιλαμβάνουν δικονομικές εγγυήσεις, ακόμη και γι’ αυτούς που θέλουν να καταστρέψουν το σύστημα που τους τις παρέχει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τη βασική διαφορά μας από τους εθνομηδενιστές. Εμείς πιστεύουμε στο Εθνος και στους θεσμούς και τα υπερασπιζόμαστε αμφότερα, ακόμη και για λογαριασμό αυτών που τα αρνούνται ή και τα πολεμούν.

Διότι δεν ξεχνώ ποτέ τη ρήση ότι «ο άνθρωπος γεννιέται εμπρηστής, αλλά πεθαίνει πυροσβέστης».

Κάποιοι είναι «κοινωνικοί λύκοι» και γι’ αυτούς μόνο μία αντιμετώπιση υπάρχει. Πολλοί όμως από τους οργισμένους πιτσιρικάδες, ειδικά όσοι διεστράφησαν ως χαρακτήρες από το τουβλοποιείο της ανθελληνικής παιδείας που έχτισε η «πολιτική ορθότητα», έχουν ως κίνητρο το φυσικό αίσθημα δικαίου και μια μέρα θα πετάξουν τα κουρελόπανα των ιδεοληψιών τους. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε τους θεσμούς και για λογαριασμό τους, για εκείνη την ημέρα. Να υπάρχει η Πατρίδα, όταν θα την ανακαλύψουν, να τους μάθουμε να την αγαπήσουν, με όπλο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διασφάλιση μιας αξιοκρατικής κοινωνικής κινητικότητας. Να μπορεί το παιδί του τελευταίου εργάτη, αγρότη, υπαλλήλου να φτάσει στην κορυφή, αρκεί να είναι ο καλύτερος/η και να κόπιασε γι’ αυτό.

Αυτό όμως που είναι αδιανόητο είναι, όταν βγαίνουν οι κουκούλες αυτών που διεκδικούν το «δικαίωμα» στη βία, να βλέπουμε το πρόσωπο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γνωρίζαμε, αλλά πλέον οι ομολογίες είναι κυνικές, δημόσιες, ζωντανές αποδείξεις ενός τυχοδιωκτικού αριστερισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ / «Βίλα Αμαλίας» υποθάλπει τους «μπαχαλάκηδες» και χαϊδολογιέται με την τρομοκρατία. Θα το πληρώσουν.

Οι εκπρόσωποι όμως της Κεντροδεξιάς δεν πρέπει να ψελλίζουν, όπως ένας ανόητος γόνος προ ημερών, όταν εκπρόσωποι της Κουμουνδούρου ξερνοβολάνε δημοσίως τις φασιστικές απόψεις τους για «δικαίωμα» στη βία του κάθε γκρουπούσκουλου. Η απάντηση είναι απλή, κατανοητή ακόμη και από νεοφιλελεύθερη κόμη με ανταύγειες: «Ναι, το μονοπώλιο της βίας ανήκει μόνο στο δημοκρατικό κράτος και θα σας αλλάξουμε τα φώτα».

http://www.dimokratianews.gr

ΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ... «17 ΝΟΕΜΒΡΗ»...!!!

ΤΟ ΑΚΡΑΙΟ-- ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΑ «ΦΩΛΙΑ»...ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ...!!! 

Για να μην υπάρχει «κοντή» μνήμη και να μη... ξεχνιώμαστε και επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται με τους ίδιους ακριβώς πρωταγωνιστές, παρουσιάζουμε σήμερα τα πέντε μέλη της Διοικούσας Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ πού πηγαν μάρτυρες υπεράσπισης των κατηγορουμένων, για την συμμετοχή τους στην τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.

Είναι οι: 
*********
*- Δημήτρης Στρατούλης, γνωστός εκ της... προδικασίας...!!!!
*- Βένιος Αγγελόπουλος, Καθηγητής του ΕΜΠ.
*- Νίκος Μανιός, γιατρός
*- Χριστόφορος Παπαδόπουλος
*- Παναγιώτης Λάμπρου
*********
Ποιοί άλλοι και ποιού κόμματος θα πήγαιναν μάρτυρες υπέρ της 17 Νοέμβρη.;;;
Η μήπως ο πρώην Προεδρός τους ο επονομαζόμενος και «μεγαλοπρεπής φανφάρας»  (πατέρας της Ζωής), Νίκος Κωνσταντόπουλος δεν ήταν συνήγορος υπεράσπισης στις δίκες των αναρχικών.;;;
*********
Όλα «τυχαία»... είναι.;;;
*********
*- Tυχαία οι αναρχικοί ψηφίζουν Συριζα.;;;
*- Τυχαία «συνιστώσες» του Συριζα δηλώνουν τις αναρχικές και αντιεξουσιαστικές πεποιθήσεις τους και συνδιαμορφώνουν με τον Τσιπραλέξη τη πολιτική τού κόμματος.;;;
*- Τυχαία οι αναρχικοί και οι τρομοκράτες έχουν ως καταφύγιο τον Συριζα και βρίσκουν νομική προστασία από δεδηλωμένους Συριζαίους Δικηγόρους.;;;

http://politikosafari.blogspot.cz/2013/01/17.html

Αποκάλυψη – βόμβα: Η ευθεία απειλή του πρέσβη στον Έλληνα υπουργό

Για πρώτη φορά οι απειλές του “σχεδίου Πυθία” με ονοματεπώνυμο. Απαιτείται η παρέμβαση του ανακριτή για να καλέσει τον τ. υπουργό που χειρίζεται την υπόθεση, καθώς και την υπόθεση των υποκλοπών (έχουν συγχωνευθεί).

Αυτή η κατάθεση μπορεί να οδηγήσει στην φυλακή όλα τα καθάρματα της συμμορίας που διέλυσε την Ελλάδα. Πολιτικούς, δημοσιογράφους, εκδότες, τραπεζίτες.

“Εάν υπογράψεις, πέφτετε”. Αυτό ήταν το μήνυμα προς την κυβέρνηση Καραμανλή τον Απρίλη του 2008.

Πολλά έχουν ακουστεί για την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή και τα υπόγεια νήματα που κίνησαν ξένες δυνάμεις για να ανακόψουν την πολιτική των αγωγών.

Μία απόφαση Εθνικής σημασίας που θα καθιστούσε την Ελλάδα πανίσχυρο ενεργειακό κόμβο, με ότι αυτό συνεπάγεται στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι.

Μέχρι σήμερα, έχουν ακουστεί πολλά, με επίκεντρο τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη που όπως φημολογείται, επέσυρε δυσφορία και απειλές προς την Ελληνική κυβέρνηση με απόγειο το περιβόητο “σχέδιο Πυθία”.

Σήμερα, θα σας αποκαλύψουμε για πρώτη φορά, τον κύριο λόγο, το σημείο εκκίνησης της πραξικοπηματικής πτώσης της τότε κυβέρνησης, την ευθεία απειλή στον αρμόδιο υπουργό από τον πρέσβη υπερδύναμης.

Η αποκάλυψη αυτή, αν και έχουν περάσει 5 χρόνια από το συμβάν, γίνεται εξαιρετικά επίκαιρη από δύο παράγοντες:

Τα τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου που πλέον αποδεικνύεται πως έχει το υπέδαφος της Ελλάδας, αλλά και η υπόθεση πώλησης της ΔΕΠΑ που το έντονο Ρωσικό ενδιαφέρον αναζωπυρώνει τις εντάσεις παρά την λαίλαπα του παπανδρεϊκού καθεστώτος. Όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει ακόμα ελπίδα. Αυτή η αειφόρος Πατρίδα δεν άξιζε την ύβρη που της επιφυλάξαμε, την ντροπή που οφείλουμε σαν λαός να ξεπλύνουμε για να κοιτάξουμε με υπερηφάνεια τις επόμενες γενιές.

Το κεντρικό πρόσωπο δεν είναι άλλος από τον τότε αρμόδιο υπουργό ανάπτυξης, Χρήστο Φώλια. Ο διάλογος που θα διαβάσετε είναι δια στόματος του ιδίου σε στενό κύκλο συνομιλητών. Η σημασία τους όμως δεν επιτρέπει την αποσιώπηση τους.

Ήταν Απρίλης του 2008, όταν ο Χρήστος Φώλιας υπέγραφε την συμφωνία για τον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου Νοβοροσίνσκ – Βουλγαρίας. Η συμφωνία ήταν μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος των γεγονότων που επακολούθησαν και όχι ο αγωγός πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Το φυσικό αέριο ήταν το κλειδί. Αυτός ο αγωγός λοιπόν, είχε δύο παρακλάδια.

Το πρώτο θα στόχευε στην καρδιά της Ευρώπης, περνώντας από Ουγγαρία – Αυστρία.

Το δεύτερο και σημαντικότερο, θα περνούσε από Ελλάδα – Ιταλία.

15 ημέρες πριν την υπογραφή, τον Μάρτη του 2008 δηλαδή, ο υπουργός ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας, δέχεται πρόσκληση και συναντά τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα.

Για να ακούσει έκπληκτος την ευθεία απειλή:

“Εάν υπογράψετε την συγκεκριμένη σύμβαση (για τον αγωγό φυσικού αερίου επαναλαμβάνουμε), να θυμάστε ότι έρχεστε σε αντίθεση με ύψιστα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Κάτι το οποίο δεν θα επιτρέψουμε να περάσει έτσι”…

Τα γεγονότα που επακολούθησαν είναι πλέον γνωστά σε όλους.

Στις 20 – 25 Απριλίου του 2008 ήταν και ο μήνας που έγινε η εμπλοκή με πράκτορες ξένων δυνάμεων, πάνω στην διαδρομή που ακολουθούσε ο τότε πρωθυπουργός. Αυτό που έγινε γνωστό ως “σχέδιο Πυθία”.

Η πολιτική Καραμανλή δεν άλλαξε και πλέον ακολούθησε το χάος.

Το φιάσκο του Βατοπαιδίου που ξεκίνησε ως παρακμιακή καταγγελία πολιτικού εκβιασμού και ξαφνικά γιγαντώθηκε από μεγάλα κανάλια, που όπως είδαμε πρόσφατα μόνο χαμένα δεν βγήκαν από την όλη ιστορία.

Το χάος του Δεκέμβρη 2008. Η ύποπτη φυγάδευση Χριστοφοράκου – Καραβέλα στην οποία ενεπλάκησαν “φιλικά” προς την Δύση πολιτικά πρόσωπα, με τα τηλεγραφήματα που “αργούσαν” να φτάσουν.

Το ολοκαύτωμα της Αττικής το 2009 με τους προφανείς νυχτερινούς εμπρησμούς και τα κωμικά πλάνα του Παπανδρέου στα καμμένα εδάφη μεταξύ των εξορμήσεων σε παραλίες.

Αλλά και ένα πλήθος περίεργων γεγονότων, όπως η επιμονή του τότε υποπροξένου στην Θεσσαλονίκη να παρατείνει την θητεία του, αλλά και οι συχνές του επισκέψεις στο Άγιον Όρος. Ήθελε να βεβαιωθεί ότι όλες οι υποθέσεις θα έλθουν εις πέρας;

Όμως κανείς εξ αυτών που ενεπλάκησαν στην εκστρατεία αναχαίτισης των ενεργειακών ανοιγμάτων δεν βγήκε χαμένος. Εκδότες απέλαβαν θαλασσοδάνεια από τη νέα διακυβέρνηση, επιχειρηματίες των ΜΜΕ είδαν τις υποθέσεις τους να πηγαίνουν στο αρχείο, η μόνη χαμένη είναι η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός που ειδε την ζωή του να καταστρέφεται και την πατρίδα να υποθηκεύεται μέσα σε λίγους μήνες.

Το μήνυμα αυτής της αποκάλυψης είναι σαφές και προς πολλές κατευθύνσεις. Πρώτα στην δικαιοσύνη και ειδικότερα στον ανακριτή που χειρίζεται την υπόθεση του “Σχεδίου Πυθία” και των Υποκλοπών. Οι δύο υποθέσεις έχουν πλέον συγχωνευθεί. Η κλήση του τ. υπουργού κυρίου Φώλια είναι επιβεβλημένη. Η μαρτυρία του θα δώσει τον κρίκο που λείπει για την αλληλουχία και την συνάφεια των γεγονότων ώστε η δικαιοσύνη να διαλευκάνει το βρώμικο σχέδιο των συμφερόντων και να προσάγει όσους εμπλέκονται. Είναι αδιανόητο ένας ακέραιος λειτουργός να αγνοήσει αυτό το γεγονός.

Έπειτα, στους κυρίους των ΜΜΕ που επιμένουν ακόμα και σήμερα να αρθρογραφούν (στην πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου) με ορολογίες τύπου “Φάρσα Καραμανλή”. Η μόνη φάρσα που παίχτηκε ήταν αυτή της κυβέρνησης Παπανδρέου, της οποίας κομπάρσοι υπήρξαν πολλοί καθεστωτικοί κονδυλοφόροι. Πρέπει επιτέλους να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν.

Και τέλος, οι εξελίξεις των ημερών. Οι αποκαλύψεις της Deutche Bank που επιβεβαιώνει αυτό που κάποιοι γνώριζαν πολύ καιρό πριν. Οι ραγδαίες εξελίξεις με την ΔΕΠΑ. Τι θα πράξει η πολιτική ηγεσία; Θα περιμένει την κατάσχεση των κοιτασμάτων βάσει της λεόντειας δανειακής που αποτελεί παγκόσμια παπανδρεϊκή ευρεσιτεχνία; Ή θα υψώσει τώρα ανάστημα για να πει επιτέλους “Ως Εδώ”;

Ο Καραμανλής δυστυχώς είχε τον ανυποψίαστο λαό απέναντι του ως θύμα αυτής της κολοσσιαίας προπαγάνδας. Τώρα οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Οι πρώην διαμορφωτές της κοινής γνώμης μοιάζουν έντρομες καρικατούρες. Μπροστά σε μία ανυποχώρητη πατριωτική στάση ο λαός θα σταθεί παραστάτης. Σε απόπειρα εκποίησης και μειοδοσίας, θα είναι πλέον αμείλικτος τιμωρός.

Σταθείτε όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Από εσάς εξαρτάται η επιβίωση του ίδιου του Έθνους.

Με πληροφορίες από το newsbomb.gr

Απίστευτη πρόκληση από τον Παπαντωνίου! “Ναι”, τα μισά λεφτά του λογαριασμού είναι δικά μου!!

Τα έριχνε και αυτός στις μυστικές υπηρεσίες!

Πρωτοφανής και εξοργιστική η ασυλία του “εκσυγχρονιστή” Παπαντωνίου που διαψεύδει τις δύο προηγούμενες δηλώσεις του! Aπειλούσε μάλιστα με αγωγές, όταν αποκαλύψαμε ότι ο επίμαχος λογαριασμός στην λίστα άνηκε στην σύζυγο του! Διέρρεε μάλιστα (στο Βήμα): Κύκλοι προσκείμενοι στον πρώην  υπουργό Αμυνας μιλούν είτε για συνωνυμία είτε για προσθήκη, εκ των υστέρων, του ονόματος της συζύγου του. «Αυτή η λίστα πέρασε από πολλούς σταθμούς, από μυστικές υπηρεσίες και από άγνωστα χέρια. Σαράντα εκατομμύρια ευρώ είναι απίστευτο και εξωπραγματικό ποσό. Τόσα χρήματα δεν μπορούν να κρυφτούν», παρατηρούν.

Ο κ. Παπαντωνίου θεωρεί συκοφαντικά τα δημοσιεύματα και έχει ανακοινώσει ότι θα προσφύγει στη δικαιοσύνη.

Στην συνέχεια, παραδέχτηκε ότι ο λογαριασμός ήταν της συζύγου του, αλλά τα λεφτά τα είχε βάλει ο …μπατίρης πρώην σύζυγος της. Προφανώς ως αμοιβή επειδή τον εγκατέλειψε. Ο άνθρωπος αυτός όμως, δεν ήταν σε θέση (αλλά και σε διάθεση) να δώσει ούτε κουλούρι, πόσο μάλλον εκατομμύρια στην Ελβετία.

Έρχεται λοιπόν σήμερα και διαψεύδει όλους τους προηγούμενους ισχυρισμούς του παραδεχόμενος ότι τα μισά λεφτά είναι δικά του!

Το ερώτημα είναι απλό: Ποιούς κρατά ο κύριος Παπακωνσταντίνου και συνεχίζει να παίζει αυτό το θέατρο εξαπάτησης της κοινής γνώμης; Τι του δίνει αυτό το θράσος; Τι κάνει ο πρώην συνεργάτης του και νυν υπουργός οικονομικών, κύριος Στουρνάρας για το θέμα;

Κεφάλαια από τουλάχιστον τρεις διαφορετικές πηγές περιείχε ο επίμαχος λογαριασμός της συζύγου του Γιάννου Παπαντωνίου, Σταυρούλας Κουράκου, στην ελβετική τράπεζα HSBC, την ύπαρξη του οποίου ο πρώην υπουργός είχε δηλώσει αρχικά ότι αγνοούσε. 

Ο πρώην υπουργός παραδέχεται σύμφωνα με δημοσιεύματα ότι τα μισά χρήματα από το 1,3 εκατ. ευρώ του λογαριασμού είναι δικά του.
Συγκεκριμένα, παραδέχεται ότι τα ποσά προήλθαν σε ποσοστό 50% από τον πρώην σύζυγο της κας Κουράκου, έμπορο ανταλλακτικών αυτοκινήτων, ενώ το υπόλοιπο 50% προήλθε από κοινούς λογαριασμούς που διατηρούσε ο ίδιος με την σύζυγό του σε ελληνικέ τράπεζες, αλλά και από την μητέρα του, Ευαγγελία Παπαντωνίου.

Άλλωστε και στο υπόμνημά του προς την Επιτροπή Ελέγχου Πόθεν Έσχες της Βουλής, ο πρώην υπουργός είχε παραδεχθεί ότι μόνο το ένα μέρος των χρημάτων προερχόταν από τον πρώην σύζυγο της κας Κουράκου.

Το ταξίδι από την Ελλάδα στην Ελβετία

“Ήδη στο σημείο αυτό, δηλώνει ότι μέρος των χρημάτων της συζύγου μου που κατατέθηκαν στον συγκεκριμένο λογαριασμό είναι χρήματα που είχε δικαίωμα να αναλαμβάνει σταδιακά από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς που τηρούσαμε στην Ελλάδα και κυρίως, στην ΑLPHA BANK”, γράφει ο κ. Παπαντωνίου.
Και συνεχίζει: “Η σύζυγός μου προχώρησε σε αναλήψεις μεγάλων χρηματικών ποσών, χωρίς να γνωρίζω ότι αυτά τα ποσά προσανατολίζονται προς ενίσχυση του λογαριασμού στην HSBC.
Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η σύζυγός μου έκανε αναλήψεις χρημάτων για τα δυο της παιδιά από καταθέσεις του πρώτου της γάμου και τίποτα άλλο. Ως τότε υπουργός Οικονομικών ήμουν πολύ απασχολημένος και δεν γνώριζα τι συμβαίνει”.
“Το συγκεκριμένο ποσό είχε συγκεντρωθεί από χρήματα του πρώην συζύγου της γυναίκας μου, προσωπικά χρήματα της ίδιας, χρήματα από πρόσωπα του οικογενειακού μας περιβάλλοντος, αλλά και από χρήματα που ήταν κατατεθειμένα σε κοινούς μας και δηλωθέντες λογαριασμούς, από τους οποίους έγιναν οι σχετικές αναλήψεις”, γράφει στο υπόμνημά του ο Γ. Παπαντωνίου.
Αλλά και στην περίπτωση της μητέρας του, ο Γ. Παπαντωνίου υποστηρίζει ότι αγνοούσε πως τα χρήματα που διέθετε… ταξίδεψαν στην Ελβετία.
Τα χρήματα, όπως διευκρινίζει, αφού συγκεντρώθηκαν από τις τρεις διαφορετικές πηγές, κατατέθηκαν το 2000 σε τρεις δόσεις στην ελβετική τράπεζα. Η κα Κοράκου παρέμεινε δικαιούχος, λόγω του ότι τα παιδιά ήταν ανήλικα.
Όταν ενηλικιώθηκαν, τα χρήματα επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα με βάση τον νόμο 3842/201, ώστε – σύμφωνα με τον πρώην υπουργό – να πληρωθούν ανάλογοι φόροι.
Έκτοτε, το όνομα της συζύγου του, όπως ο ίδιος επισημαίνει, αφαιρέθηκε από το λογαριασμό, γι’ αυτό και δεν υπήρχε περίπτωση να δηλωθεί το ποσό αυτό στο πόθεν έσχες. (Πληροφορίες από Lykavitos.gr)

ΠΡΟΚΛΗΣΗ! ΟΗΕ: Σύνδεση του Κυπριακού με το φυσικό αέριο

Ανησυχία προκαλεί η διαφαινόμενη τάση από πλευράς Ηνωμένων Εθνών να διασυνδέουν όλο και περισσότερο το Κυπριακό με το ζήτημα της έρευνας και αξιοποίησης από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας του φυσικού της πλούτου και πιο συγκεκριμένα των υδρογονανθράκων εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Τελευταίο κρούσμα προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν η έκθεση του Γενικού Γραμματέα προς το Συμβούλιο Ασφαλείας σε σχέση με την ανανέωση της θητείας της UNFICYP αναφέρει η κυπριακή εφημερία Φιλελεύθερος .

Ιδιαίτερη ανησυχία -αλλά και ενόχληση στη Λευκωσία- προκαλεί όχι μόνο η συνεχής ενασχόληση των Ηνωμένων Εθνών με το ζήτημα αλλά και ο τρόπος ενασχόλησης.

Με βάση τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών και τη Διεθνή Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε δικαίωμα, νόμιμο και κυριαρχικό, να αξιοποιήσει τον φυσικό της πλούτο. Αυτή η βασική τοποθέτηση απουσιάζει -και αυτή τη φορά- από την έκθεση του Γενικού Γραμματέα.

Αντίθετα η συγκεκριμένη τοποθέτηση παρουσιάζεται ως θέση απλώς της Κύπρου σε αντιπαραβολή με τη γνωστή τουρκική θέση ότι η Λευκωσία δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Με τη λογική δηλαδή της συνεχούς τήρησης ίσων αποστάσεων παραβλέπεται η ίδια η αρχή των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο.

Η βασική ενόχληση από αυτή τη στάση της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών αφορά στο ενδεχόμενο σταδιακά το ζήτημα των υδρογονανθράκων να καταστεί ζήτημα των διακοινοτικών συνομιλιών και άρα ζήτημα στο οποίο η τουρκική πλευρά θα μπορεί στη συνέχεια να ισχυριστεί ότι εφόσον και καθόσον δεν υπάρχει συμφωνία θα πρέπει κάθε ενέργεια στον τομέα αυτό να σταματήσει.

Να ανακοπεί δηλαδή κάθε προοπτική για την Κυπριακή Δημοκρατία, είτε αυτή αφορά οικονομικές πτυχές είτε αφορά άλλες πτυχές που έχουν να κάνουν με δυνατότητες στρατηγικής αναβάθμισης της Λευκωσίας. Μαζί βέβαια θα έχουν καίρια τρωθεί στην πράξη η οντότητα και η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν είναι όμως η μόνη ενόχληση.

Με αφορμή το πραγματικό πρόβλημα της έντασης που η Τουρκία προκαλεί, τα Ηνωμένα Έθνη ασχολούνται μεν με το θέμα αλλά με έναν τρόπο τόσο γενικό και τόσο αμφιλεγόμενο που στην πράξη θέτει στην ίδια μοίρα τόσο την Κυπριακή Δημοκρατία, που χωρίς να προκαλεί κινείται πλήρως εντός του πλαισίου της διεθνούς νομιμότητας, όσο και την Τουρκία η οποία όχι μόνο απειλεί με λόγια αλλά και με πράξεις που φτάνουν μέχρι και τον ναυτικό αποκλεισμό της Κύπρου με πολεμικά πλοία.

Μία τοποθέτηση που μαζί με την αναφορά ότι «η ανακάλυψη των υδρογονανθράκων αποτελεί ισχυρό κίνητρο για όλα τα μέρη για εξεύρεση μιας διαρκούς λύσης στο Κυπριακό», παραπέμπει σε διφορούμενες προτροπές.

Όπως παραδείγματος χάριν για τη μεν τουρκική πλευρά θα ήταν η ανάγκη συνεργασίας για λύση έτσι που να μπορεί και η τουρκοκυπριακή κοινότητα να επωφεληθεί, ενώ για την ελληνοκυπριακή πλευρά θα ήταν η ανάγκη σύντομης κατάληξης για να μην υποστεί πιθανή  πραγματοποίηση των -παράνομων- τουρκικών απειλών. Οφείλουμε, όμως, πριν προχωρήσουμε σε ορισμένες ακόμη αρνητικές επισημάνσεις, κάποιες από τις οποίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά, να επισημάνουμε και μία άλλη θετική αυτή τη φορά διαφοροποίηση.

Αναφερόμαστε στην προηγούμενη έκθεση του Ιουνίου όπου υπήρχε η αναφορά ότι θα πρέπει να υπάρξει διασφάλιση πως «κάθε νέος πλούτος από φυσικές πηγές που βρίσκεται θα είναι προς όφελος και των δύο κοινοτήτων» και στην αμέσως επόμενη πρόταση ακολουθούσε η αναφορά πως «μία τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε σοβαρό κίνητρο για λύση». Πράγμα που οδηγούσε σε μία σειρά των πραγμάτων καθόλου θετική για τη Λευκωσία. Στη νέα έκθεση οι συγκεκριμένες θέσεις του Γενικού Γραμματέα συνεχίζουν να υπάρχουν αλλά όχι συνδεδεμένες με την προηγούμενη ακολουθία.

Προέκυψε όμως κάτι άλλο. Ενώ στην προηγούμενη έκθεση γινόταν λόγος από πλευράς του ιδίου του Γ. Γ. σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου (χαρακτηριστικό γνώρισμα των κυρίαρχων κρατών) στη νέα έκθεση γίνεται λόγος για παράκτιες περιοχές της Κύπρου. Μία παράλειψη που επίσης ενόχλησε τη Λευκωσία. Όπως την ενόχλησε και μια άλλη παράλειψη της Γραμματείας του διεθνούς οργανισμού.

Ενώ λοιπόν αναφέρεται στις έρευνες και προσπάθειες της Κυπριακής Δημοκρατίας για αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου (σε άσκηση ενός καθόλα νόμιμου και κυριαρχικού της δικαιώματος εντός της δικής της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης) διασυνδέοντάς τις στον ένα ή στον άλλο βαθμό με  τις παράνομες τουρκικές αντιδράσεις, δεν υπάρχει στην εκθεση έστω μια λέξη για τις παράνομες έρευνες στη στεριά στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας και μάλιστα από ένα τρίτο κράτος, την κατοχική Τουρκία.

Με βάση τα παραπάνω, αλλά και δηλώσεις και τοποθετήσεις που προηγήθηκαν (Ντάουνερ) προς την ίδια κατεύθυνση, της σταδιακής δηλαδή ανάδειξης του θέματος του φυσικού αερίου ως θέματος διακοινοτικού, είναι σαφές ότι επιβάλλεται μία εντατική προσπάθεια και προς την κατεύθυνση των Ηνωμένων Εθνών αποτροπής κάθε παρόμοιου ενδεχομένου. Η Λευκωσία αναμένει ότι στο προσεχές ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την UNFICYP η έκθεση του ΓΓ απλώς θα λαμβάνει υπόψη, αλλά δεν θα υιοθετείται από το σώμα.

Θα υπάρξουν όμως και επόμενες εκθέσεις στις οποίες επιβάλλεται να γίνουν εκείνες οι αναγκαίες ενέργειες που θα αποτρέπουν είτε επανάληψη των ιδίων θέσεων είτε πολύ περισσότερο υιοθέτηση χειροτέρων. Όπως επιβάλλεται η ενεργοποίηση της Λευκωσίας για αποτροπή κάθε ενδεχομένου μετατροπής του κυρίαρχου δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας αξιοποίησης του φυσικού της πλούτου σε θέμα διακοινοτικό.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr       

"ΤΙΜΩΡΗΤΙΚΟ" ΤΟ ΝΕΟ NΟΜΟΣΧΕΔΙΟ WSJ: "Το νέο φορολογικό ν/σ της Αθήνας θα σκοτώσει και την τελευταία ελπίδα ανάπτυξης"!

H αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, με άρθρο της διαλύει οποιαδήποτε αμφιβολία, για το νέο φορολογικό το οποίο θα φέρει μεγαλύτερη ύφεση, και ανεργία στην χώρα, θα επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα, από την πολυδιαφημιζόμενη ανάπτυξη, ενώ εδώ παρουσιάζεται ως ο "σταθεροποιητής" της οικονομίας.

«Μπορεί μία χώρα να οδηγηθεί η ίδια μέσω των φόρων της στην οικονομική λήθη; Ενας εξωτερικός παρατηρητής θα μπορούσε κάλλιστα να συμπεράνει ότι η Ελλάδα διεξάγει ένα πείραμα για να δει αν όντως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο».

 Με αυτό το ειρωνικό σχόλιο ξεκινάει το ιδιαιτέρως επικριτικό ως προς το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, όπου υποστηρίζεται ότι ο νέος «τιμωρητικός», όπως χαρακτηρίζεται, φορολογικός κώδικας θα οδηγήσει σε περαιτέρω συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας και χαμηλότερα κρατικά έσοδα.

 «Το ελληνικό χρέος, ειρήσθω εν παρόδω, έχει ανέλθει στο 170% από το 120% που βρισκόταν όταν παρενέβη για πρώτη φορά η Ευρωπαϊκή Ενωση», «θυμίζει» η αμερικανική εφημερίδα (αποφεύγοντας σε αυτό το σημείο να αναφερθεί στην ανάμειξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου). «Σήμερα, σχεδόν όλο το χρέος της Ελλάδας ανήκει στους ευρωπαίους γείτονές της και το ΔΝΤ», επισημαίνει η WSJ.

 «Είναι κατανοητό ότι οι συγκεκριμένοι πιστωτές αναμένουν και επιθυμούν να πληρωθούν. Εχουν άλλωστε επανειλημμένως χαλαρώσει τους όρους αποπληρωμής και τα επιτόκια των εν λόγω δανείων».

 «Η επιμονή τους ωστόσο για την επιβολή υψηλότερων φόρων δεν θα αυξήσει τις πιθανότητες να ξαναπάρουν τα λεφτά τους», υποστηρίζει χαρακτηριστικά η αμερικανική εφημερίδα, υπογραμμίζοντας ότι«η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται επί πέντε συναπτά έτη».

 «Η Αθήνα υποστηρίζει ότι οι νέοι φόροι θα φέρουν φέτος έσοδα ύψους 2,3 δισ. ευρώ. Στοίχημα ότι αυτά τα τελευταία μέτρα, όπως και οι προηγούμενοι «γύροι» υψηλών φόρων, θα πέσουν έξω», υποστηρίζει η WSJ.

 «Την ίδια ώρα», όπως τονίζεται, «οι γείτονες της Ελλάδας φαίνεται ότι κατανοούν τα οφέλη της χαμηλότερης φορολόγησης: στη Βουλγαρία, η οποία αναμένει ανάπτυξη 1,5% εφέτος ο φόρος επιχειρήσεων ανέρχεται στο 10% και φυσικών προσώπων πάλι στο 10%, ενώ στην Τουρκία ο φόρος εισοδήματος επιχειρήσεων φθάνει το 20%, με την ανάπτυξη να αναμένεται να ανέλθει γύρω στο 4% εφέτος».

 «Ακούμε συνέχεια ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει την οικονομία της περισσότερο ανταγωνιστική- πράγμα που είναι αληθές», γράφει η WSJ.

 «Δεν θα το κατορθώσει ωστόσο κάνοντας τον φορολογικό της κώδικα ακόμα πιο τιμωρητικό», όπως υποστηρίζει.

 Ποια είναι η λύση που προκρίνει; «Η Ελλάδα πρέπει να εξέλθει από την παγίδα λιτότητας ΕΕ και ΔΝΤ, και ένας τρόπος για να το κατορθώσει θα ήταν με την εφαρμογή ενιαίου φόρου (flat tax)».

 «Ο δρόμος που ακολουθεί σήμερα μόνο σε μεγαλύτερα δεινά οδηγεί», καταλήγει το άρθρο.

Έχουμε λοιπόν ένα θέατρο του παραλόγου, όπου το αυτονόητο διώκεται καθημερινώς, και κάποιος θα αναρωτηθεί, αφού γνωρίζουν ότι οδηγούν την χώρα σε οικονομικό θάνατο, γιατί προχωρούν σε τέτοιες φοροεισπακτικές λύσεις που παρόμοιες είχαμε να δούμε από τον καιρό της Τουρκοκρατίας. Επί Τούρκων η φορολόγηση επιβάλονταν με στόχο την δήμευση της περιουσίας των "ραγιάδων", ότι συμβαίνει τώρα δηλαδή.

Συνήθως η άγρια φορολόγηση θεσπίζεται, για να καταστραφέι το μεγαλύτερο μέρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και για να εξαθλιωθεί το σύνολο ενός λαού, ώστε μετά όταν καταφθάσουν οι ξένες πολυεθνικές να βρουν "καμμένη" γη, άδεια από ντόπιους ανταγωνιστές (δηλαδή καθαρά μερίδια αγοράς) και φθηνα, εργατικά χέρια έτοιμα για όλα, καθώς θα βρίσκονται κυριολεκτικά σε κατάσταση απόλυτης πείνας.

H προσδοκώμενη έκρηξη

Tου Χρηστου Γιανναρα

H ελπίδα μπορεί να προκύπτει από οξυδερκή και νηφάλια κριτική εκτίμηση πραγματικών δεδομένων. Mπορεί όμως και να γεννιέται, περισσότερο ή λιγότερο, από το ένστικτο αυτοσυντήρησης – να εκκρίνει την ελπίδα η τυφλή (ασυνείδητη) ανάγκη ψυχολογικής αυτοάμυνας. «The human kind cannot bear very much reality» πιστοποιεί σοφά ο ποιητής – «το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί να αντέξει πάρα πολλή πραγματικότητα» (T. S. Eliot, Burnt Norton I). Eνστικτώδη χαρακτήρα ελπίδας έχει σίγουρα η «αισιοδοξία». Oι άνθρωποι λογαριάζουν την αισιοδοξία προσόν, κάποιοι καυχώνται γι’ αυτήν. «Eίμαι από τη φύση μου αισιόδοξος», λένε, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι κυριολεκτούν: Oτι την αισιοδοξία τη γεννάει η φύση, το ένστικτο, όχι η κριτική σκέψη, όχι η κατακτημένη ελευθερία από τα φυσικά ορμέμφυτα. Προβάλλουν σαν προσόν την απεμπόληση της λογικής τους για χάρη ενστικτωδών, διορατικών (υποτίθεται) ενορμήσεων. Δικαιολογούνται, δεν μπορεί να τους μεμφθεί κανείς. Σε μεγάλες δυσκολίες της ζωής, σε ανυπόφορες συμφορές, δεν τα βγάζουμε πέρα χωρίς την ενστικτώδη βιολογική αυθυποστήριξη, την αισιοδοξία. Aρκεί να μην την ανάγουμε και σε κριτήριο πολιτικών εκτιμήσεων, να μην αποφασίζουμε για το μέλλον μας και για τις τύχες της πατρίδας μας με γνώμονα την αλογία των αισιόδοξων ορμεμφύτων μας. H πολιτική σήμερα ποντάρει στην ενστικτώδη ανάγκη του ανθρώπου για ελπίδα, προσπαθεί να την εκμεταλλευτεί: Nα ικανοποιήσει το φυσικό ορμέμφυτο για να κερδίσει συμπάθειες παρακάμπτοντας τη λογική και την κρίση. Eίναι και αυτό από τα τυπικά συμπτώματα εμπορευματοποίησης της πολιτικής, υποταγής της στις μεθόδους του marketing, στους κανόνες ψυχολογικής εξαπάτησης που καθορίζουν τη διαφήμιση. Eνα εμπορικό προϊόν προσπαθεί να συνδεθεί στο ασυνείδητο του καταναλωτή με παραστάσεις αισθησιακού ηδονισμού για να υποκλέψει την άκριτη προτίμησή του, και ένα κόμμα μεθοδεύει αισιόδοξες ψευδαισθήσεις για να υφαρπάσει την άκριτη ψήφο του πελάτη-ψηφοφόρου. (Θυμηθείτε: «Λεφτά υπάρχουν», «Oι βάσεις φεύγουν», «Eπανιδρύουμε το κράτος» κ. τ. ό.). Nα συνεχίζονται αυτές οι πρακτικές της εξαπάτησης με δεδομένη την καταστροφή του οικονομικού, θεσμικού, κοινωνικού ιστού της χώρας, είναι εξωφρενικός παραλογισμός. Nαι, άρχισε επιτέλους να εκταμιεύεται η «δόση» που θα ανακόψει την πορεία της Eλλάδας προς το χάος (αλλά και την απειλή του «ντόμινο» συγκατάρρευσης των οικονομιών της Eυρωζώνης). Aρχισε η δόση ύστερα από βάναυσες ταπεινώσεις, εξευτελισμό και διεθνή διασυρμό του ελληνικού ονόματος, εκβιαστικά γκανγκστερικά διλήμματα: ή υπογράφουμε «Mνημόνια» δουλοκτητικής απανθρωπίας ή βυθιζόμαστε στον λιμό και στη ζούγκλα. Yστερα από όλα αυτά το να διαφημίζεται η έναρξη εκταμίευσης της «δόσης» σαν πολιτική επιτυχία των κυβερνώντων είναι ή παραλογισμός ή φτηνή, χυδαία κουτοπονηριά. Aν επαινέθηκε από τους εκβιαστές η κυβέρνηση (και η γερμανική Handelsblatt ανακήρυξε τον κ. Σαμαρά «ευρωπαίο πολιτικό της χρονιάς 2012») πρέπει να οφείλεται στη σύγκριση με τη δυσκολία που τους δημιουργούσε το χαμηλό διανοητικό επίπεδο, η χονδροειδής ανικανότητα ή οι ψευτοπαλικαρισμοί προγενέστερων πρωθυπουργικών αναστημάτων. Mε τον κ. Σαμαρά το «ναι σε όλα» φαίνεται ότι λειτούργησε αβίαστα, πρόθυμα, με ευήνιο ραγιαδισμό. Θα υπήρξαν παζαρέματα, αλλά όχι διαπραγμάτευση, γκρίνιες για ποσοτικό μετριασμό των απαιτήσεων που πρόβαλαν οι δανειστές, αλλά όχι εναλλακτική πολιτική αντιπρόταση, όχι σχεδιασμός μεταρρυθμιστικής τομής ασύγκριτα γονιμότερης από το κρετινικό, ισοπεδωτικό «κούρεμα» εισοδημάτων που βυθίζει σε ακαταδάμαστη ύφεση την οικονομία. H μόνη εναλλακτική πολιτική που μπορούσε να αντιτάξει ο κ. Σαμαράς στη σαδιστική εισπρακτική στυγνότητα της τρόικας ήταν ο σχεδιασμός κατάλυσης του πελατειακού κράτους. Mόνο αυτή μπορούσε να οδηγήσει σε δραστικό περιορισμό των ασύδοτων κρατικών δαπανών, σε ριζικά καινούργιο φορολογικό σύστημα (κοινωνικά δίκαιο και γι’ αυτό αποδοτικό), σε αξιοκρατική (και γι’ αυτό δημιουργικά παραγωγική) αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης, σε κοινωνικά ελεγχόμενη (και γι’ αυτό πραγματικά αναπτυξιακή) τραπεζική πολιτική, κ. λπ., κ. λπ. Aλλά ο κ. Σαμαράς ανέτρεψε την κυβέρνηση Παπαδήμου για να διασώσει κατά το δυνατό ανέπαφο το πελατειακό κράτος και την κομματική απολυταρχία, όχι για να τα καταλύσει. Διαφορετικά, θα ήταν ποτέ νοητό, με την πιο στοιχειώδη λογική, να συγκροτήσει «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» ανακυκλώνοντας το πιο φθαρμένο και ανίκανο κομματικό υλικό, με κριτήριο επιλογής των υπουργών τη βοήθεια που του πρόσφεραν για να γίνει αρχηγός στο κόμμα του; Aν τον έκοφτε τον κ. Σαμαρά η ανάκαμψη της χώρας, η σωτηρία της, το επιτελείο του για να τολμήσει ρήξεις και τομές θα ήταν ο κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο κ. Λυκουρέντζος, ο κ. Aρβανιτόπουλος και ο κ. Στυλιανίδης; Θα ανεχόταν να τον συνεπικουρούν στο τόλμημα αντίστοιχα υπουργικά μεγέθη από την κουζίνα του κ. Kουβέλη και του κ. Bενιζέλου; Δεν ζούμε συγκυριακή κρίση, ζούμε βαθιά παρακμή. Γι’ αυτό και, παρ’ όλα τα εξόφθαλμα δεδομένα του αυτεξευτελισμού μας, η έναρξη εκταμίευσης της «δόσης» πυροδότησε συγχορδία «αισιόδοξων» ιαχών: «Γυρίζουμε σελίδα», «η κατάσταση αρχίζει και εξομαλύνεται», «η χώρα ξανακερδίζει τη διεθνή εμπιστοσύνη», «οι καταθέσεις επιστρέφουν στις Tράπεζες». Mια τέτοια παιδαριώδης προπαγάνδα «ρίχνει νερό στον μύλο» της δήθεν αριστερής αντιπολίτευσης, τρέφει τον μηδενιστικό αμοραλισμό της. O λόγος του πραγματισμού, των επαληθευόμενων από όλους πιστοποιήσεων, εγκαταλείπεται στη μονοπωλιακή εκμετάλλευσή του από καριερίστες δημαγωγούς που δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν δεσμεύονται από τίμια έγνοια για τις σχέσεις κοινωνίας της ζωής, χλευάζουν κάθε «νόημα» βίου άλλο από τον Iστορικό Yλισμό. Aκόμα κι αν γινόταν να κατακλυστεί η χώρα με «δόσεις» τρισεκατομμυρίων ευρώ, η ζωή μας δεν θα πάψει να είναι το ίδιο μίζερη, ανυπόφορα πνιγμένη στην αδικία, στον διωγμό της ποιότητας. Eνα κράτος αντίπαλο του πολίτη, παρανοϊκό στη δυσλειτουργία του, παρασιτικό στη στελέχωσή του, θα μας βασανίζει σαδιστικά. Στα σχολειά θα στραπατσάρονται οι ψυχές των παιδιών μας, στα νοσοκομεία θα εξευτελίζεται η ανθρωπιά μας, στα γήπεδα θα εξηλιθιώνονται οι μάζες. Tο πρόβλημά μας είναι πολιτικό, όχι οικονομικό. Eλπίδα ανάκαμψης υπάρχει: Aν σαρωθεί ολόκληρο το σημερινό κομματικό σύστημα από μία καθολική έκρηξη κοινωνικής αξιοπρέπειας, ανυποχώρητων απαιτήσεων ποιότητας. «H Kαρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί». .kathimerini.gr

Φαήλος προς κυβέρνηση: "Aκόμα και οι πουτ@νες, δεν δέχονται όλους τους πελάτες" ...

Έξαλλος με τους ...αρμόδιους της κυβέρνησης, έγινε ο Φαήλος Κρανιδιώτης, με αφορμή τις...

μαρίνες που πωλούνται σε Τούρκους. Ο δικηγόρος έγραψε στο facebook:

"Σε όποιον περισσεύει λίγη τσίπα, να την δωρήσει στους αρμοδίους στην κυβέρνηση, μπας και σκεφτούν τις συνέπειες της τουρκικής επιδρομής σε μαρίνες κλπ. Ακόμη κι οι πουτάνες ΔΕΝ δέχονται οποιονδήποτε πελάτη" . 


πηγή: parapolitika.gr

Καλάσνικοφ εναντίον των γραφείων της Ν.Δ!! Τόλμα τώρα να δώσεις την ΔΕΠΑ στους Ρώσους…

Εννιά σφαίρες εναντίον των γραφείων της Ν.Δ. στη Συγγρού
Βρέθηκε σφαίρα στο γραφείο του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά
Συνέχεια στις επιθέσεις των τελευταίων ημερών δόθηκε σήμερα με πυροβολισμούς έξω από τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας επί της λεωφόρου Συγγρού.Επί τόπου βρέθηκαν…
εννέα κάλυκες, ενώ, όπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Σίμος Κεδίκογλου, στόχος της επίθεσης ήταν το γραφείο του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, εντός του οποίου εντοπίστηκε μια σφαίρα.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δύο άτομα πλησίασαν στην περιοχή και πυροβόλησαν
με καλάσνικοφ κατά των γραφείων. Επί τόπου βρίσκονται ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας, που έχουν αποκλείσει την περιοχή και διερευνούν το περιστατικό. Στις έρευνες συμμετέχει και η αντιτρομοκρατική.

Για ποιά επανάληψη του “Βρώμικου ’89″ μιλούν τα φερέφωνα του καθεστώτος Παπανδρέου;

Η κλασική γκοτζαμάνικη μέθοδος της ταμπέλας έχει επιστρατευθεί ως επικοινωνιακή ασπίδα, για να γλιτώσει από την τιμωρία τον καταστροφέα της Ελλάδας. Τι για “ακροδεξιούς που βάλλουν κατά του μεγάλου στοχαστή” ακούμε, τι για “συνωμοσιολόγους” μόνο τα νεφελίμ λείπουν. Εσχάτως όμως ακούστηκε και η απόλυτη παρόλα: “Επανάληψη του βρώμικου ’89″!!!
Ας αναλύσουμε λοιπόν και αυτή την ευτελή επικοινωνιακή απάτη, έτσι για να μην υπάρχει ουδείς που να νομίζει ότι απευθύνεται σε κουτόφραγκους.
Ναι, υπάρχει ένα κοινό στοιχείο με το 1989. Το όνομα Παπανδρέου. Με την ίδια λογική που θα έπρεπε να επιβάλλεται ισόβια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων σε όποιον γεννιέται με το όνομα “Παπαδόπουλος”.
Από ‘κει και πέρα, το χάος. Το 1989, ο κύριος κατήγορος του τότε Παπανδρέου ήταν ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας δεν συμπεριέλαβε καν τον “Παπανδρέου” στην πρόταση για εξεταστική.
Δεύτερος κατήγορος, ήταν ο “συνασπισμός της αριστεράς”. Σήμερα, ο Συνασπισμός της 
Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, αφήνει εκτός κάδρου τον “Παπανδρέου” μη συμπεριλαμβάνοντας το όνομα του στην αντίστοιχη πρόταση.
Τρίτον, οι τότε “συνωμοσιολόγοι” έλεγαν ότι τον γίγαντα Παπανδρέου τον κατηγορούσαν αδίκως οι Αμερικανοί, η CIA, οι Εβραίοι κλπ κλπ. Σήμερα ο “Παπανδρέου” είναι αυτός που βλέπει “συνωμοσιολόγους, σκοτεινές δυνάμεις, νεοναζί και κόκκινους Χμερ” να έχουν εκπονήσει σχέδιο εξόντωσης του. Όπως έβλεπε πανίσχυρα ξενοκίνητα λομπυ πίσω από τον γιατρό Πραπαβέση που του πέταξε το παπούτσι στην ΔΕΘ.
Λησμονεί όμως ο νυν “Παπανδρέου” ότι του “βρώμικου ’89″ ακολούθησε ένα πραγματικά βρώμικο και ελεεινό 1996. Μόνο που σ’ εκείνο πρωτοστάτησε ο ίδιος, ενάντια στον τότε Παπανδρέου, τη μνήμη του οποίου επικαλείται σήμερα ως άμυνα απέναντι στην επερχόμενη τιμωρία.

Χα! Ο Χατζηνικολάου, αθόρυβα “έφαγε” τους βαρώνους… τώρα που το κατάλαβαν, τι γίνεται;

Et tu, Brute?

Και όμως υπάρχει κάποιος που τρίβει τα χέρια του στην διαφαινόμενη κατάρρευση των “νταβατζήδων” που μετά τις τελευταίες εξελίξεις έχουν απαξιωθεί πλήρως στις συνειδήσεις του κόσμου.
Μπορεί ο Χατζηνικολάου να έχασε την τηλεοπτική προβολή οταν σίγησε το Άλτερ, που έδινε ώθηση στα μέσα που είχε ξεκινήσει, αλλά αυτό μάλλον τον ωφέλησε. Για να μην πούμε τον προστάτευσε. Σε όλη την διάρκεια του μνημονίου, οι μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί έχοντας ως μόνο έσοδο την τραπεζική άμεση ή έμμεση χρηματοδότηση, πλειοδοτούσαν σε μνημονιακή προπαγάνδα. Δεν υπήρχε κεντρικό δελτίο που να μην αποθέωνε τον Παπακωνσταντίνου, τον μεγάλο στοχαστή, τον Βενιζέλο και την κουστωδία 
Παπαδήμου. Όλες αυτές οι περσόνες πλέον είναι κόκκινο πανί για τον πολίτη, είτε γράφουν, είτε παρουσιάζουν είτε απλώς σχολιάζουν. Βάλτε και τις τρομερες αποκαλύψεις για τα θαλασσοδάνεια και η απέχθεια αρχίζει να γίνεται μίσος.
Αντίθετα ο Χατζηνικολάου τωρα αρχίζει και κάνει ταμείο. Αθόρυβα πέρασε σε κυκλοφορίες Μπόμπολα, Ψυχάρη και Αλαφούζο (όπως υποστηρίζουν οι “γνώστες” των μη κοινοποιημένων στοιχείων). Στο ραδιόφωνο έσπασε την παντοδυναμία του ΣΚΑΪ ενώ είχε προ πολλού καβαλήσει τα άνευρα εφεμ των λοιπών. Αποδεικνύοντας ότι το “δυστύχημα” να χάσει την τηλεοπτική παρουσία ήταν εντέλει θείο δώρο.
Το θέμα είναι ότι τώρα “ξύπνησαν” και οι βαρώνοι, βλέποντας πως ενώ αυτοί σήκωναν το βάρος διατήρησης της μούμιας του “μεγάλου στοχαστή”, ο Χατζηνικολάου media group αναδεικνύεται σε μέγα παίχτη που η παρούσα πολιτική σκηνή σπεύδει να προσεταιριστεί και να προβληθεί. Και ετοιμάζουν αντεπίθεση σε όλα τα μέτωπα. Για όσους δεν το κατάλαβαν, άρχισε πριν λίγες ημέρες όταν ο Χατζηνικολαου ετοιμαζόταν να αποκτήσει και τηλεόραση. Θα συνεχιστεί δε, με μεγάλη σφοδρότητα όπως ενημερωνόμαστε. Επειδή η παρεμβατικότητα τους στην κοινωνία είναι πλέον μηδενική, μάλλον η αντιπαράθεση θα πάει σε υψηλότατο επίπεδο. Το “κουρασμένος” ξεχάστηκε αλλά το “Το παιχνίδι είναι μεγάλο και η χώρα μας μικρή”, ρίχνει ακόμα και κυβερνήσεις…

Τα σημεία που «καίνε» Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο

Διάτρητα επιχειρήματα, αστείες δικαιολογίες και προφανείς αντιφάσεις αφήνουν έκθετους και τους δύο πρώην υπουργούς.

 

Από τότε που «έσκασε» η βόμβα της λίστας Λαγκάρντ και στην προσπάθειά του να αποσείσει τις ευθύνες του για την αλλοίωση της, ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου έχει υποστηρίξει διάφορες εκδοχές για την όλη υπόθεση.

Ξεκινώντας από την ίδια την ημερομηνία παραλαβής του επίμαχου cd από τις γαλλικές αρχές, ο πρώην τσάρος υποστήριζε ότι το έλαβε τον Οκτώβριο του 2010. Ωστόσο, το ίδιο το υπουργείο Εξωτερικών, μέσω του εκπροσώπου του Γρηγόρη Δελαβέκουρα, δήλωσε ότι τα αρχεία ελήφθησαν το Σεπτέμβριο του 2010.

Βέβαια, εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει και μία τρίτη εκδοχή για την ημερομηνία παράδοσης της λίστας, την οποία έχει αναφέρει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, στην επιστολή του προς τον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, Αναστάσιο Νεράντζη, τον περασμένο Οκτώβριο. Σύμφωνα με την επιστολή, η οποία δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Τύπος της Κυριακής», ο κ. Βενιζέλος ισχυρίζεται «ότι το ηλεκτρονικό υλικό δόθηκε ατύπως την άνοιξη του 2010 από τη Γαλλία στην Ελλάδα».

Συνεχίζοντας, ο κ. Παπακωνσταντίνου αναφερόμενος στο τυπικό της υπόθεσης, ισχυρίστηκε ότι «δεν πρωτοκόλλησα το cd γιατί η Λαγκάρντ μου είπε να το χειριστώ με διακριτικότητα», τονίζοντας μάλιστα το γεγονός ότι το cd δεν μπορεί εκ της φύσεώς του να πρωτοκολληθεί. Βέβαια, οι γαλλικές αρχές που κατά τον ίδιο του εισηγήθηκαν να διατηρήσει το άτυπο της διαδικασίας, είχαν καταχωρήσει κανονικά την παράδοση-παραλαβή στα αρχεία τους.

Στην πρόσφατη συνέντευξή του στη ΝΕΤ, ο πρώην υπουργός είπε ότι ο ίδιος ουδέποτε ασχολήθηκε με το περιεχόμενο της λίστας. Λίγους μήνες νωρίτερα όμως, στην κατάθεσή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής είχε δείξει ότι γνώριζε με λεπτομέρειες το περιεχόμενο του cd. «Σε αυτό το ψηφιακό αρχείο υπήρχαν περί τα 2000 αρχεία τύπου Excel. Σε κάθε αρχείο περιλαμβάνονταν πληροφορίες για ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο: ονοματεπώνυμο, στοιχεία δικαιούχου και καταθέσεις για τη χρονική περίοδο».

Στην ίδια συνέντευξη πάλι και συγκεκριμένα στο ερώτημα πως ο συνεργάτης του δεν είδε τα ονόματα των συγγενών του στη λίστα, ο κ. Παπακωνσταντίνου απάντησε ότι δεν ήταν δυνατόν να τα έχει εντοπίσει ανάμεσα σε 2000 και πλέον ονόματα. Ωστόσο, ο ίδιος, λίγη μόλις ώρα νωρίτερα είχε υποστηρίξει ότι έδωσε το γνήσιο cd στον συνεργάτη του για να το μελετήσει σε βάθος και «όχι διαγωνίως».

Ο κ. Παπακωνσταντίνου ισχυρίστηκε επίσης ότι αρχικά έδωσε στον τότε ειδικό γραμματέα του ΣΔΟΕ Ι. Καπελέρη 20 ονόματα, προκειμένου να ελεγχθεί το φορολογικό τους προφίλ και ότι όταν ο Καπελέρης του είπε ότι «υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις φοροδιαφυγής», του ζήτησε να προχωρήσει. Ωστόσο ο κ. Καπελέρης κατέθεσε στην Επιτροπή της Βουλής ότι ναι μεν του ζητήθηκε να δει τα ονόματα, αλλά ότι μετά τα αποτελέσματα της έρευνας του, δεν έλαβε καμία νέα εντολή.

Σε αυτό το σημείο αξίζει επιπλέον να σημειωθεί ότι ο κ. Καπελέρης, ο οποίος ήταν επικεφαλής του ΣΔΟΕ από τον Ιανουάριο του 2010 έως το Μάρτιο του 2011, υποστηρίζει ότι ο υπουργός του είχε ζητήσει τον έλεγχο δέκα και όχι είκοσι ονομάτων. Σύμφωνα δε με την εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής», ο κ. Καπελέρης αρνείται να αποκαλύψει τα δέκα ονόματα που του έδωσε για έλεγχο ο Παπακωνσταντίνου, καθώς, όπως επισημαίνει, έχει καταθέσει το σχετικό κατάλογο στον ανακριτή. Τονίζει όμως ότι κανένα από τα ονόματα αυτά δεν συνδεόταν με κάποιο πολιτικό πρόσωπο ή με κάποιον γνωστό επιχειρηματία. «Ήταν ονόματα που δεν σου προκαλούσαν ενδιαφέρον», σημειώνει, «ενώ και τα ποσά των καταθέσεων που αναφέρονταν ήταν μεν μεγάλα, αλλά όχι τα πολύ μεγάλα ποσά που αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια από τη δικογραφία».

Συμβατή με τους ισχυρισμούς του κ. Καπελέρη είναι και η κατάθεση του νομικού συμβούλου του Γ. Παπακωνσταντίνου, Αναστασίου Μπάνου, η οποία δημοσιεύεται στην κυριακάτικη «Real News».

Συγκεκριμένα, ο κ. Μπάνος, αναφερόμενος στον έλεγχο που πραγματοποίησε ο κ. Καπελέρης, υποστηρίζει ότι «παρά το γεγονός ότι προέκυψε φορολογικό όργιο και μόνο από τα δέκα πρώτα ονόματα που εξέτασε ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ, η λίστα ξανακρύφτηκε στο συρτάρι του Γ. Παπακωνσταντίνου, που ροκάνιζε χρόνο με διαδικαστικά θέματα».

Τέλος, με το που κατατέθηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση προανακριτικής, ο κ. Παπακωνσταντίνου μιλούσε για αποκαλύψεις σχετικά με την αλλοίωση της λίστας. Λίγες μόλις ημέρες μετά «περιορίζεται» σε υποψίες και σκέψεις για το ποιος θα μπορούσε να είναι ο ένοχος…

Σε αντιφάσεις, ωστόσο, έχει υποπέσει και ο έτερος υπουργός Οικονομικών της τότε περιόδου Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος επίσης προσπαθεί να απαλλαγεί από την «καυτή πατάτα» της λίστας Λαγκάρντ.

Συγκεκριμένα, στην παραπάνω αναφερθείσα επιστολή του προς τον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, Αναστάσιο Νεράντζη, τον περασμένο Οκτώβριο, ο κ. Βενιζέλος δηλώνει ότι «ανέλαβα καθήκοντα στις 17 Ιουνίου του 2011 και αρκετές εβδομάδες μετά, τον Αύγουστο του 2011, σε συνάντησή μου με τον κ. Διώτη, με ενημέρωσε πως ο κ. Παπακωνσταντίνου στις αρχές του Ιουνίου του παρέδωσε το υλικό που είχε λάβει μέσω των μυστικών υπηρεσιών Γαλλίας-Ελλάδας… ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν με είχε ενημερώσει. Ο κ. Διώτης είπε ότι το υλικό του δόθηκε ανεπισήμως γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο παραδόθηκε και στον κ. Παπακωνσταντίνου… Τον Αύγουστο του 2011, όταν ενημερώθηκα από τον κ. Διώτη, είχαν περάσει ήδη 16 μήνες από τότε που δόθηκε το υλικό επισήμως και είναι προφανές ότι σε ένα τέτοιο διάστημα μπορούν να αντληθούν όλες οι επίσημες πληροφορίες πριν από τη δική μου ενημέρωση».

Εδώ προκύπτουν δύο βασικά θέματα: Ενώ στην αρχή ο κ. Βενιζέλος κάνει λόγο για «ανεπίσημη» παράδοση του υλικού, στη συνέχεια λέει ότι είχαν μεσολαβήσει 16 μήνες από την «επίσημη» παράδοση. Τελικά τι από τα δύο ισχύει?

Δεύτερον, ο κ. Βενιζέλος υποστηρίζει ότι συνάντησε τον κ. Διώτη για πρώτη φορά αφότου ανέλαβε το υπουργείο τον Αύγουστο του 2011. Ωστόσο, σύμφωνα με χθεσινή δήλωση της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία επικαλείται δημοσίευμα που είχε βγει εκείνη την ημέρα, η πρώτη μεταξύ τους συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί στις 8 Ιουλίου 2011 και μάλιστα στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού στη Βουλή, παρουσία του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου.

Εν όψει της κρίσιμης συνεδρίασης της Βουλής στις 17 Ιανουαρίου, όπου θα συζητηθούν οι προτάσεις για προανακριτική σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ, γίνεται σαφές ότι οι δύο πρώην υπουργοί Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Ευάγγελος Βενιζέλος προσπαθούν είτε ευθέως, μέσω προσωπικών τους συνεντεύξεων και δηλώσεων είτε άτυπα, μέσω διαρροών, να απαλλαγούν από τις προφανείς ευθύνες τους.

Ωστόσο, η απλή και μόνο λογική «δείχνει» ξεκάθαρα τους υπεύθυνους. Και δεν εννοούμε τους υπεύθυνους για την αλλοίωση της διαβόητης λίστας, αλλά εκείνους που με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους σχετικά με την αξιοποίηση της λίστας ζημίωσαν για μία ακόμη φορά τη χώρα που ορκίστηκαν να υπηρετούν, αποκλείοντας την εισροή εσόδων στα κρατικά ταμεία.

Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τον κ. Παπακωνσταντίνου και τον κ. Βενιζέλο που ασχέτως με το πότε παρέλαβαν τα αρχεία με τους μεγαλοκαταθέτες, αν αυτά είχαν πρωτοκολληθεί ή όχι, αν ήταν σε στικάκι ή σε cd και άλλα χιλιάδες αν, ουδέποτε έκαναν κάτι για να εκμεταλλευθούν τη λίστα προς όφελος του Δημοσίου.

newsbomb.gr

Ουάου! Το Βήμα επιτίθεται στον …Καραμανλή! Να μάθεις να μην δίνεις δάνεια…

Ακατάληπτη θεωρούν πολλοί την επίθεση που κάνει το σημερινό “Βήμα” στον Κώστα Καραμανλή. Ειδικά για την υφή της “κριτικής” που του ασκεί. Ότι πρόκειται δηλαδή να αντιδράσει δυναμικά στο ενδεχόμενο της ίδρυσης νέου, φιλευρωπαϊκού υπερκομματικού κόμματος που θα κυριαρχήσει στον “κεντρώο” χώρο!
Σα να του λέει “κάτσε καλά ρε, τόσα χρόνια επενδύουμε στον κεντρώο φιλευρωπαϊκό χώρο, μην τολμήσεις να μας κάνεις ζημιά”!
Η αλήθεια βεβαίως είναι ότι ο Καραμανλής θεωρεί αυτά τα σενάρια κωμικά, όσο και αν τα επιθυμούν διακαώς οι σημιτικές μούμιες για να βρουν ευκαιρία να πάρουν ανάσες ζωής. Όσοι θα μείνουν έξω τέλοσπάντων.
Ίσως κάποιοι να αναπολούν τις αλήστου μνήμης εποχές όπου η δημοσιογραφία ξεκινούσε 
στον εγκέφαλο του Πανταγιά και περνούσε μέσω του φαξ του Μαξίμου στις σελίδες της “αριστεράς και της εκσυγχρονιστικής προόδου”.
Ήταν οι εποχές που ο Σημίτης και οι δημοσιογραφικοί εταίροι αποκαλούσαν τον Καραμανλή “ρατσιστή” επειδή μιλούσε για καθαρούς Έλληνες. Μπορεί μεν ο Μαντέλης να είχε ανακαλύψει το σαπούνι, ε δεν μπορούσε να μιλά εν μπίχλα με τον φρεσκοπλυμμένο πεντακαθαρίδη Χριστοφοράκο, στους νοσηρούς σημιτικούς εγκεφάλους όμως, η ηθική καθαρότητα ήταν προσβολή. Η επίκληση του πατριωτικού συμφέροντος ήταν εθνικισμός. Η Εθνική ενότητα ήταν αμείλικτος εχθρός μπροστά στον αγώνα για τον σοσιαλισμό, που κατά τους εκσυγχρονιστάς ήταν η απόκτηση μερτσεντές από κάθε Κουλούρη. Η φράση “τι κάνετε ρε, γιατί υποθηκεύετε δημόσια περιουσία”, ήταν συντηριτικό, οπισθοδρομικό, ακροδεξιό κιτς, ενώ η έκφραση “τι κάνετε ρε, γιατί επιτρέπετε να δουλεύουν λαθρομετανάστες σε δημόσια, Ολυμπιακά έργα”, ήταν άθλια επίδειξη ρατσισμού, ξενοφοβίας, υπεράσπισης του μεταξικού δημιουργήματος που ονομάζεται “ΙΚΑ”.
Κάπως έτσι οι προοδευτικοί Μπόμπολες – Ψυχάρηδες έφεραν και κράτησαν τους αντεξουσιαστές στην εξουσία, επανέφεραν τον μεγάλο στοχαστή και αυτός τους αντάμοιψε πλουσιοπάροχα με εκατοντάδες εκατομμύρια θαλασσοδάνεια, αφού “λεφτά υπήρχαν”.
Ο Κώστας αδυνατούσε να καταλάβει τι σημαίνει πρόοδος. Τόλμησε να επιχειρήσει τον “Βασικό Μέτοχο”, αντί να δώσει κανα δυο δις στους αγωνιστάς του σοσιαλησμού. Σάμπως από την τσέπη του θα τα πλήρωνε; Ένα μνημόνιο και καθάρισε. Οι κωλοέλληνες θα το άντεχαν και αυτό, όπως και το χρηματιστήριο τα σουάπς, την ΟΝΕ, τα υποβρυχια, την μήζενς. Ο μεγάλος στοχαστής το γνώριζε. Για να μην πούμε ότι το εμφύσησε στην κοινωνία, από τα πρώτα του πολιτικά βήματα.
Όσο ζει και αναπνέει ο Καραμανλής, θα είναι απειλή για τους σοσιαληστάς. Είτε κυβερνά, είτε όχι. Είτε μιλά, είτε όχι. Ειδικά τώρα που οι Καραμανλοφάγοι αποδείχτηκαν τόσο αναλώσιμοι. Από τον Αλαβάνο μέχρι τον Καρατζαφέρη. Και ο κόσμος πλέον γνωρίζει ότι τα αργύρια της σοσιαληστικής εξαπάτησης πληρώθηκαν με το αίμα και την δυστυχία του.

Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον Λαό με θεσμική αντεπίθεση Σαμαρά

Οι εξελίξεις στην οικονομία εδώ και περίπου ένα μήνα βαίνουν σχετικά καλά. Και δεν εννοούμε ότι ξαφνικά ο κόσμος πλούτισε, η ανεργία μειώνεται και η Ελλάδα έγινε η Γη της Επαγγελίας. Ωστόσο, η αποφυγή του Grexit με το κόστος που όλοι πληρώνουμε, είναι ένα καλό σημάδι. Διαφορετική θα ήταν η εικόνα της χώρας αν είχε χρεοκοπήσει και αναγκαζόταν να βγει από το ευρώ, αυτό το ομολογούν όλοι πλέον, εκτός από τους… αναρχικούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που μένει στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Αντώνη Σαμαρά είναι να κερδηθεί το στοίχημα της ανάπτυξης. Διότι μόνο αν πέσουν λεφτά στη χώρα θα μειωθούν οι συνέπειες των Μνημονίων και θα πάρει ανάσα ο πολίτης. Για το λόγο αυτό ο πρωθυπουργός έχει πάρει πάνω του την προσέλκυση επενδύσεων και φαίνεται ότι υπάρχουν αισιόδοξα σημάδια.

Άλλωστε, ακόμη κι αυτή η έκρηξη του τουρισμού που περιμένουμε το 2013 (αύξηση στις προκρατήσεις από 20% έως 40% δείχνουν τα στοιχεία) είναι σημάδι αισιοδοξίας.

Χωρίς να αφήνει λοιπόν η κυβέρνηση την οικονομία στην άκρη, επιχειρεί μια στροφή σε άλλα επίσης σημαντικά θέματα που έχουν να κάνουν κυρίως με θεσμική θωράκιση της χώρας. Δύο κατευθύνσεις έχει δώσει ο κ. Σαμαράς οι οποίες θα ξεδιπλωθούν τους αμέσως επόμενους μήνες.

Η πρώτη είναι φυσικά αυτή που βλέπουμε να υλοποιείται τις τελευταίες ημέρες. Ηεπιχείρηση νόμος και τάξη. Στην κυβέρνηση φέρονται αποφασισμένοι να δείξουν ότι τα φαινόμενα των κουκουλοφόρων, των καταλήψεων και του γενικού μπάχαλου, κυρίως στους πανεπιστημιακούς χώρους, πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα. Η ανακατάληψη από την πλευρά του κράτους των κατειλημμένων κτιρίων δεν έγινε απλά και μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Αποτελεί επιλογή ώστε να αναδειχθεί ο σεβασμός πλέον στους θεσμούς όπως ιδιοκτησία, παιδεία, ασφάλεια του πολίτη, σεβασμός στην ελευθερία του άλλου. Τα πράγματα ήταν απλά: Ή θα συνεχιστεί το μεταπολιτευτικό χάος όπου κανένας δε θα μπορεί να αγγίξει τα αναρχοαριστερά γκρουπούσκουλα που νομίζουν ότι η χώρα είναι κτήμα τους ή θα εφαρμοστούν οι νόμοι.

Γι’ αυτό και στην κυβέρνηση έχουν ένα ευρύτερο σχέδιο να πειστεί ο πολίτης ότι δε μπορούν να γίνουν πλέον αποδεκτά φαινόμενα ανομίας. Η επιχείρηση Ξένιος Ζευς, με τα αποτελέσματα έστω που έχει, η σύγκρουση με όσους ονειρεύονται νέα Δεκεμβριανά, η προσπάθεια που θα γίνει σύντομα για χτύπημα του καθημερινού εγκλήματος, είναι πρωτοβουλίες που θα συνεχιστούν.

Στην κυβέρνηση ωστόσο σκέφτονται να κινηθούν και σε άλλες κατευθύνσεις, όπως π.χ. μια γενική παρέμβαση στο χώρο της δικαιοσύνης ώστε να τηρούνται οι νόμοι και ναδικάζονται όσοι τους παραβαίνουν. Να μην αποφυλακίζονται δηλαδή όσοι παράνομοι συλλαμβάνονται από την αστυνομία, είτε αυτοί είναι τρομοκράτες, είτε μπαχαλάκηδες, είτε ληστές του κοινού ποινικού δικαίου.

Η δεύτερη κατεύθυνση της θεσμικής θωράκισης είναι μια αντεπίθεση που ετοιμάζει η κυβέρνηση με όχημα τη συζήτηση που θα ανοίξει σύντομα για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ένα βασικό στοίχημα του κ. Σαμαρά είναι η υλοποίηση ενός παλιότερου σχεδίου, αυτού τηςεκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας απ’ ευθείας από το λαό. Ο κόσμος να αποφασίζει δηλαδή ποιος θα είναι ο Πρόεδρός του ο οποίος μπορεί να έχει πιο ενισχυμένες αρμοδιότητες και να μην είναι απλά το… διακοσμητικό κάδρο της Δημοκρατίας, όπως το είχε καταντήσει ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν του αφαίρεσε όλες τις αρμοδιότητες.

Δεύτερη σημαντική κίνηση θα είναι να ανοίξει η κουβέντα για αλλαγή του νόμου περίευθύνης υπουργών, ένας νόμος που αποδείχθηκε «έκτρωμα» και ίσως οδήγησε σε φαινόμενα μεγαλύτερης διαφθοράς και πολιτικών σκανδάλων. Είναι καιρός για μια γενικότερη αλλαγή σε θέματα όπως π.χ πότε παραγράφονται τα αδικήματα, γιατί μετά από δύο κοινοβουλευτικές περιόδους οι πολιτικοί «βγαίνουν λάδι» και άλλα τέτοια. Επίσης, Θα υπάρξουν πρωτοβουλίες και σε ότι αφορά τους πραγματικούς ελέγχους των πόθεν έσχες των πολιτικών και των άλλων κρατικών αξιωματούχων καθώς και προβλέψεις ακόμη και δήμευσης περιουσιών που δεν δικαιολογούνται, π.χ. ένας παράνομος και ξαφνικός πλουτισμός πολιτικών. Κι από τέτοιους έχουμε πάρα πολλούς πολιτικούς άνδρες που δεν είχαν ούτε παντελόνι να φορέσουν και τώρα κάνουν διακοπές στα σαλέ τους, έχουν τις σκαφάρες τους και τα πολυτελή σπίτια τους και διάγουν εξωφρενικά πλούσιο βίο χωρίς να γράφουν ούτε ένα ένσημο.

Η θεσμική αυτή αντεπίθεση του Αντ. Σαμαρά μπορεί να πάρει σάρκα και οστά παράλληλα με άλλες πρωτοβουλίες όπως π.χ. τι θα γίνει με την ΑΟΖ, πώς και πότε θα αλλάξει ο νόμος για την ιθαγένεια κ.λπ. Κι επειδή ασφαλώς μόνος του στην παρούσα φάση δεν μπορεί να τα κάνει όλα αυτά, θα χρειαστεί συμμάχους και ανοίγματα. Στη ΝΔ κρίνουν ότι δεν είναι δυνατόν να μιλά κανείς πλέον για μονοκομματικές κυβερνήσεις κι ότι ο ελληνικός λαός δε δέχεται πλέον περιχαρακώσεις τύπου αριστερός, δεξιός, κεντρώος κ.λ.π. Γι’ αυτό και θα γίνουν περαιτέρω ανοίγματα σε χώρους οι οποίοι μπορούν να συνεργαστούν για τη σωτηρία της χώρας και τη χάραξη νέας πορείας. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι ο καθένας θα κάνει ότι θέλει και θα βάζει τους όρους που θέλει. Όμως, θα πρέπει να αναδειχθεί η διαφοροποίηση με τις δυνάμεις της πραγματικής συντήρησης και οπισθοδρόμησης που δυστυχώς αυτή τη στιγμή εκπροσωπεί η Αριστερά του κ. Τσίπρα σε συνεργασία με τα ορφανά του ΠΑΣΟΚ.