Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015

Συμβόλαιο υποταγής στον Αλέξη «Στάλιν»


Ο Τσίπρας με τον Κώδικα Δεοντολογίας που ενεργοποίησε έχει στόχο να θέσει υπό τον πλήρη έλεγχό του όσους εκλεγούν βουλευτές
Υπό τον πλήρη έλεγχό του επιχειρεί να θέσει τον ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά τους βουλευτές του ο Αλέξης Τσίπρας με τον Κώδικα Δεοντολογίας που ενεργοποίησε. Ο φόβος ότι ακόμη και αν κερδίσει τις εκλογές οι φυγόκεντρες τάσεις θα είναι πολύ ισχυρές οδηγεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε «προληπτικά» μέτρα σταλινικού χαρακτήρα. Οι βουλευτές μετατρέπονται ουσιαστικά σε «λόχο», υποχρεώνονται να συμπεριφέρονται ομοιογενώς και η απειλή του «αποκεφαλισμού» τους θα επικρέμαται διαρκώς. Την ίδια ώρα ευνοούνται μόνο οι προβεβλημένοι και οι εκλεκτοί της ηγεσίας, ενισχύοντας έτσι το αρχηγικό πρότυπο σε ένα κόμμα που δεν μπορεί να ξεπεράσεις τις ασθένειες του εσωτερικού πολυκερματισμού. Οπως αναφέρουν μάλιστα οι πληροφορίες, η σύνταξη του κώδικα αυτού έγινε υπό την ισχυρή επιρροή και καθοδήγηση των στελεχών που προέρχονται από το ΚΚΕ, έχουν θητεύσει στη λογική «είναι το κόμμα» και έχουν γαλουχηθεί από συγκεντρωτικές αντιλήψεις, τις οποίες θεωρούν ότι έφθασε η ώρα να εφαρμόσουν και ως πιθανή αυριανή κυβέρνηση...
Ας δούμε όμως τα κυριότερα σημεία του Κώδικα (κατ' ευφημισμό) Δεοντολογίας που μοιράστηκε στους υποψηφίους και στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Αναφέρει συγκεκριμένα:

Α. Ολοι/ες οι βουλευτές που εκλέγονται με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύονται πολιτικά και ηθικά ότι η έδρα που καταλαμβάνουν ανήκει στο κόμμα και όχι στους/στις ίδιους/ες! Η παραίτηση όλων των βουλευτών είναι στη διάθεση του κόμματος. Το κόμμα μπορεί να ζητήσει την παραίτηση βουλευτή με απόφαση των κεντρικών καθοδηγητικών οργάνων του (Κεντρική Επιτροπή, Διαρκές/Εκτακτο/Τακτικό Συνέδριο).
  • Πρόκειται για ένα άρθρο που είναι βαθύτατα αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό. Ο βουλευτής είναι εκπρόσωπος του λαού και όχι του κόμματος και ψηφίζει με βάση τη συνείδησή του και όχι με βάση τις εντολές της ηγετικής ομάδας. Είναι παράλληλα αντιδεοντολογικό και ανισοβαρές, καθώς πουθενά δεν αναφέρεται ότι το κόμμα ως κυβέρνηση θα τηρήσει τα όσα υπόσχεται προεκλογικά.
Ολοι/ες οι βουλευτές δεσμεύονται από τον Κανονισμό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, όπως περιγράφεται στο άρθρο 10 του Κανονισμού, σύμφωνα με το οποίο «όλα τα μέλη της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ (είτε είναι μέλη του ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι) δεσμεύονται από τον παρόντα κανονισμό».
  • Εδώ η ηγετική ομάδα καταργεί τις τάσεις εντός του κόμματος (κάτι που αποτελούσε από τις παντιέρες της δημοκρατικής και της ριζοσπαστικής Αριστεράς) αλλά και δείχνει τη νοοτροπία του από όσους σκοπεύουν να συνεργαστούν μαζί του, αφού τους δείχνει ότι απλώς τους χρησιμοποιεί χωρίς να τους επιτρέπει την επόμενη μέρα να εκφράζουν την πολιτική ομάδα που τους στήριξε.
Το κόμμα μπορεί να ζητήσει παραίτηση βουλευτή όταν κατηγορείται για σοβαρό ποινικό ή οικονομικό αδίκημα ή για πράξη μεγάλης κοινωνικής απαξίας που αντιβαίνει τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς, και οι εξηγήσεις του/της κρίνονται ανεπαρκείς από τα όργανα του κόμματος.
  •  Ενώ είναι ορθή η συλλογιστική, η τελευταία πρόταση την ακυρώνει στην πράξη. Δηλαδή εάν κάποιος κατηγορείται για τα παραπάνω και το κόμμα πειστεί από τις δικαιολογίες του δεν πρέπει να παραιτείται επειδή θα διαθέτει άνωθεν κάλυψη;
Ολοι/ες οι βουλευτές υποχρεούνται να παραιτούνται από τη χρήση του δικαιώματος βουλευτικής ασυλίας σε περιπτώσεις που η αίτηση άρσης της δεν συνδέεται με πολιτικές πράξεις ή με πράξεις σχετικές με την άσκηση του έργου του/της βουλευτή.
  • Ορθή η πρόβλεψη και είναι καιρός να εφαρμοστεί από όλα τα κόμματα και στην τελευταία Βουλή δεν τηρήθηκε. Δεν τηρήθηκε όμως ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ σε περιπτώσεις βουλευτών του, όπως του Γ. Σταθάκη, οι οποίες δεν αφορούσαν την περίοδο που είναι βουλευτής.
Οσον αφορά τις βουλευτικές παροχές και διευκολύνσεις (αυτοκίνητο, ατέλειες κ.λπ.), ο/η βουλευτής οφείλει με τη χρήση τους να συμβάλλει όσο το δυνατόν περισσότερο στη συλλογική λειτουργία του κόμματος.
Ειδικά όσον αφορά τα αυτοκίνητα, ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι σε κάθε περίπτωση, και χωρίς να πλήττεται και να περιορίζεται η δυνατότητα του/της βουλευτή να ασκεί τα καθήκοντά του, πρέπει να επιλέγονται λύσεις με το μικρότερο δυνατόν κόστος για τον Κρατικό Προϋπολογισμό και φιλικότερες προς το περιβάλλον.
  • Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει ανοικτά τα παράθυρα και τις πόρτες για να απολαύσουν οι βουλευτές του τις λιμουζίνες. Και δεν λέει κουβέντα για τα κυβερνητικά στελέχη που θα απολαμβάνουν τέτοιου είδους προνόμια.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύονται να μην αναλάβουν διοικητικό, εκτελεστικό ή αποφασιστικό ρόλο σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, εταιρίες κ.λπ. που έχουν σχέση με το Δημόσιο ή με οποιαδήποτε πτυχή του αντικειμένου τους ως βουλευτών για 10 χρόνια από τη λήξη της θητείας τους.
  • Η απορία είναι το πώς θα ζουν αυτοί οι άνθρωποι 10 χρόνια χωρίς να μπορούν να εργαστούν επί της ουσίας πουθενά. Οπως επίσης και η κάλυψη των στελεχών που υπηρετούν ήδη στο Δημόσιο.
Η παρουσία των υποψηφίων και των βουλευτών στα ΜΜΕ καθορίζεται με δεσμευτικό τρόπο από τις αποφάσεις των οργάνων του κόμματος, που ισχύουν απαρέγκλιτα για όλους/ες, ανεξάρτητα αν είναι μέλη του κόμματος ή όχι... Ο τρόπος παρουσίας των υποψηφίων στα ΜΜΕ καθορίζεται από τα όργανα του κόμματος.
  • Πρόκειται για ένα ιδιότυπο και αντιδημοκρατικό φερμουάρ. Η ηγετική ομάδα θα αποφασίζει για το ποιοι θα βγαίνουν στα κανάλια και ποιοι όχι αλλά και για το τι ακριβώς θα λένε (εν αντιθέσει με τη Βαβέλ που υπάρχει σήμερα).

Απαγορεύσεις με πρόσχημα την ισότητα
Οι υποψήφιοι/ες του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν:
• Να διατηρούν προσωπικό εκλογικό κέντρο ή κιόσκι.
• Να εκδώσουν προσωπική αφίσα.
• Να διοργανώνουν προσωπικές ανοιχτές συγκεντρώσεις.
• Να έχουν επί πληρωμή προσωπικό μηχανισμό προώθησης της υποψηφιότητάς τους (διανομή φυλλαδίων κ.λπ.).
• Να χρησιμοποιήσουν προσωπική διαφήμιση στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο.
- Εδώ η απόφαση με πρόσχημα την ισότητα στην ουσία ευνοεί αυτούς που είναι αναγνωρίσιμοι ή έχουν άκρες και βοήθειες από το κόμμα. Στόχος η εκλογή των «αγαπημένων παιδιών» της ηγεσίας, αλλά και των media που τους προβάλλουν πριν από την προεκλογική περίοδο. Μάλιστα εάν αναλογιστούμε ότι οι 21 μέρες εκλογικής προετοιμασίας δεν φτάνουν στους... αγνώστους ούτε να γίνουν γνωστοί, τότε όλοι καταλαβαίνουν ποιοι κερδίζουν από αυτήν την πρόβλεψη. Προφανώς μιλάμε για μια ιδιότυπη λίστα.
Νίκος Ελευθερόγλου

H παράνοια ενός τρελού

O ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ skai. Είναι αμετανόητοι ! 

1. δεν συναντήθηκα ποτέ με τον στρος καν
2. δεν υπάρχει συνωμοσιολογία για τίποτα
3. για όλα φταίνε όσα γίνονταν προ εμού
4. η άγκελα μου είπε δεν χρειάζεσαι στήριξη, οι αγορές θα καταλάβουν
5. δεν νιώθω να έχω ευθύνη όλα τα έκανα καλά
6. δεν έκανα δημοψήφισμα γιατί δεν υπήρχε εφαρμοστικός νόμος για δημοψηφίσματα
7. τα αίτια δεν είναι η λιτότητα
8. συγκρούστηκα με μεγάλα συμφέροντα
9. ήθελα να χτυπήσω τον μεγαλοφοροφυγάδες

10. μου έλεγαν αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και δεν το έκανα
11. είχαμε εμφυλιοπολεμική κατάσταση
12. είχαμε έκτροπα στις παρελάσεις
13. ερώτηση τι σας είπαν στις Κάννες ; απάντηση : είχα ενημερώσει την μέρκελ
14. ο βενιζέλος άλλα είπε στις Κάννες και άλλη δήλωση έκανε όταν ήλθαμε
15. το δημοψήφισμα δεν έβγαινε αριθμητικά
16. δεν ήθελαν να προχωρήσω τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις
17. ποια κυβέρνηση ζήτησε τις λίστες λαγκάρντ ; για την διαχείριση της υπόθεσης έγιναν λάθη.
18. ήθελα η χώρα να μη πάει στα βράχια και να μη πάμε σε εκλογές


Το άρθρο του Μακαριστού Χριστόδουλου με τίτλο "Η ΘΥΕΛΛΑ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ"

Ο Χριστόδουλος το 1984, ως μητροπολίτης Δημητριάδος, είχε αρθρογραφήσει στις εφημερίδες της εποχής, προβλέποντας τα δεινά που έρχονται….
 
Το άρθρο με τίτλο «Η ΘΥΕΛΛΑ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ»… έκανε λόγο για διχασμό των Ελλήνων, λόγω του κομματισμού που διάβρωνε όλη την Ελληνική κοινωνία. Έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον τορπιλισμό της εθνικής ομοψυχίας και – 30 χρόνια πριν- έλεγε πως όταν έρθουν τα χειρότερα κάποιοι που έχουν ευθύνες θα «νίπτουν τας χείρας τους.
 
Διαβάστε το συγκλονιστικό και επίκαιρο άρθρο του τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλου.
 
«Τώρα που ο σάλος των εκλογών κόπασε αξίζει να πούμε μερικές πικρές αλήθειες που ενδιαφέρουν τον τόπο και τους κατοίκους του. Η φωνή μας απηχεί μια οικτρή πραγματικότητας, που προοιωνίζεται για το μέλλον μεγάλα δεινά. Η μεγάλη μάχη των εκλογών έφερε στο προσκήνιο τον βαθύ διχασμό του λαού μας, ιδιαίτερα στην Επαρχία.
 
Στα χωριά μας δεν μιλούν μεταξύ τους άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών τοποθετήσεων. Και οικογένειες ολόκληρες κινδυνεύουν να διαλυθούν εξ αιτίας διχογνωμιών περί τα κομματικά. Παιδιά δεν μιλούν στους γονείς των και αδέλφια δεν χαιρετίζονται μεταξύ τους, επειδή τους χωρίζει αβυσσαλέο μίσος και αγεφύρωτο χάσμα.
 
Η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, τα αιωρούμενα πανό, οι ομάδες περιφρούρησης, η κατάχρηση του λόγου, το αμόκ των συνθημάτων, οι οργανωμένες κρούσεις, η κομματικοποίηση του Κράτους, το όργιο της απειλής, ο φόβος των αντιποίνων όλα αυτά προσέδωσαν στον τόπο μίαν απρόσμενη όψη, έδιωξαν το χαμόγελο από τα χείλη, θρόνιασαν το μίσος στις καρδιές. Δεν φαίνεται εύκολη η άμβλυνση των παθών, η πράυνση των πνευμάτων.
 
Το φαινόμενο είναι τραγικά ανησυχητικό και πρέπει να προβληματίσει έντονα την πνευματική μας ηγεσία. Οι πολιτικοί έθρεψαν το διχασμό κι πυροδότησαν τον τορπιλισμό της εθνικής μας ομοψυχίας. Οτι περί του αντιθέτου θα λεχθεί, θα είναι ψεύδος και δημαγωγία. Αυτοί οδήγησαν και οδηγούν την νεολαία στη φονική αντιπαράθεση και στην κακή εκτίμηση του ρόλου της στους πολιτικούς αγώνες.
 
Αλλά εάν τα παιδιά γίνονται εύκολη λεία στα χέρια των δημαγωγών, τι να πει κανείς για τους ώριμους ανθρώπους του μόχθου, της επιστήμης, του χωραφιού και της εργατιάς που πρόθυμα ανέλαβαν κι αυτοί να σείουν τις σημαίες του πάθους, της κακίας και της εκδίκησης, ακολουθώντας πιστά τα συνθήματα των εξωστών; Ποιος τώρα θα κατασιγάσει τον ερεθισμό και ποιος θα αποτρέψει τη συντήρηση του διχασμού;
 
Και ποιος αύριο θα πληρώσει για τα χειρότερα που πιθανόν να ακολουθήσουν, όταν η κορύφωση του πάθους θα οπλίσει το χέρι του αδελφού και το αίμα των θυμάτων θα ρεύσει και θα ποτίσει τη μαρτυρική μας γη; Τότε όλοι θα νίπτουν τας χείρας, έστω κι αν θα έχουν μερίδιο ενοχής μεγάλο ή μικρό.
 
Η Εκκλησία μπορεί και πρέπει να κηρύξει την αγάπη και την ομόνοια. Προς όλους και για όλους. Ο τόπος έχει ταλαιπωρηθεί παλαιότερα από μίση και διχασμούς. Και πλήρωσαν γενιές πολλές τα σφάλματα των ολίγων. Τώρα δεν πρέπει να επαναληφθούν πάλι τα ίδια τραγικά λάθη.
 
Κι όλα δείχνουν πως μας έλειψε το μέτρο στο νου και στα αισθήματα. Αλλά εάν υπάρχουν αρκετοί που τοποθετούν το κομματικό τους συμφέρον πάνω από το εθνικό, και αν μερικοί νομίζουν πως μπορούν να ασεβούν προς την ιστορία του τόπου, δεν θα πρέπει να σιγήσουν οι φωνές της σωφροσύνης και δεν θα πρέπει ν” αφεθεί ο δρόμος ελεύθερος στους δολιοφθορείς της γαλήνης μας και της προόδου των παιδιών μας.
 
Τώρα η Εκκλησία καλείται να σβήσει τις φωτιές που άναψαν τα πάθη και να επουλώσει τις πληγές που άνοιξαν τα μίση. Και κοντά της όλοι οι σοβαροί άνθρωποι που βλέπουν μακριά και μπορούν να διακρίνουν τη συμφορά που πλησιάζει.
 
Ας ακουσθεί, λοιπόν, στεντόρεια η φωνή της Εκκλησίας κηρύττουσα την αποκατάσταση της αγάπης και της συγγνώμης. Οι πολλοί ίσως κωφεύσουν. Αυτοί έμαθαν να μετρούν τα πάντα με τον πήχη του εφήμερου κομματικού κέρδους. Αλλά οι συνετοί θα προσέξουν. Και θα είναι αρκετοί για να απομονώσουν τους άλλους. Και για να αποτρέψουν την επερχόμενη θύελλα, όσο είναι καιρός.
 
 

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015

Αρκεί μια πολιτική απόφαση της ΕΕ για κούρεμα του χρέους!

Του Γιώργου Δελαστίκ
Ωμά τίθεται το ερώτημα: Μπορεί, ναι ή όχι, να μειωθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος μέσω του περιλάλητου πλέον «κουρέματός» του; Η απάντηση έχει ζωτική σημασία για τους Ελληνες. Από οικονομική σκοπιά, είναι σαφέστατη: Βεβαίως και μπορεί να κουρευτεί το ελληνικό δημόσιο χρέος! Αρκεί να υπάρχει η ανάλογη πολιτική βούληση των Γερμανών! Γιατί ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο; Απλούστατα, επειδή το...
80% (!) του ελληνικού χρέους βρίσκεται πλέον στα χέρια είτε κρατών της Ευρωζώνης είτε διεθνών οργανισμών της Ευρώπης, συν το ΔΝΤ! Θα γίνουμε εντελώς συγκεκριμένοι. 

Βάσει στοιχείων που δημοσίευσε την περασμένη Δευτέρα το γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» με πηγές την ΕΚΤ, τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (EFSF) και το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, το ελληνικό δημόσιο χρέος ανέρχεται σε 321,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, σχεδόν τα μισά -141,8 δισ. ευρώ- τα χρωστάει η Ελλάδα στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης EFSF. Επιπλέον 52,9 δισ. ευρώ τα οφείλει σε κράτη της Ευρωζώνης βάσει διμερών δανείων που έχει λάβει. Ομόλογα ελληνικά αξίας 25 δισ. ευρώ έχει στα χέρια της η ΕΚΤ, ενώ άλλα 4,3 δισ. ευρώ κατέχει η Τράπεζα της Ελλάδος. Σε 32,1 δισ. ευρώ ανέρχονται τα χρέη της Ελλάδας προς το ΔΝΤ. Προσθέτοντας τα ποσά αυτά βγάζουμε άθροισμα 256,1 δισεκατομμύρια ευρώ που χρωστάμε σε αυτούς τους διεθνείς ή ευρωπαϊκούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, συν τα κράτη της Ευρωζώνης. Τα 256,1 δισ. αντιστοιχούν στο 80% (79,6% για τους σχολιαστικά ακριβείς) του συνολικού ελληνικού δημόσιου χρέους των 321,7 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Από τα υπόλοιπα χρέη, τα 54,7 δισ. ευρώ οφείλονται σε διάφορους ιδιώτες πιστωτές και τα 10,9 δισεκατομμύρια τα οφείλει η κυβέρνηση στις ελληνικές τράπεζες. Αν, λοιπόν, μια ελληνική κυβέρνηση ζητήσει επίμονα να κουρευτεί το χρέος, επειδή πια μιλάμε για κράτη της Ευρωζώνης, τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και την ΕΚΤ συν το ΔΝΤ, τα πάντα συναρτώνται με την πολιτική βούληση των ηγετών. Τα ποσά που αναλογούν σε κάθε χώρα της Ευρωζώνης, ακόμη και αν υποθέταμε ότι διαγράφεται όλο το ελληνικό δημόσιο χρέος, είναι απολύτως χειρίσιμα από οικονομική σκοπιά. Είναι απλούστατο να διαγραφούν τα ποσά αυτά από οικονομική πλευρά, αρκεί να υπάρξει η αντίστοιχη πολιτική απόφαση! Μια πολιτική απόφαση αρκεί! Πόσω μάλλον όταν αυτό που ζητείται δεν είναι η ολική διαγραφή του χρέους, αλλά η γενναία μείωσή του ώστε να καταστεί βιώσιμο και να μπορεί να εξυπηρετείται, χωρίς την παράλληλη εξουθένωση των Ελλήνων στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα. Αυτή η πτυχή του χρέους της Ελλάδας, το ότι δηλαδή τώρα πλέον η χώρα μας δεν χρωστάει σε ιδιωτικές τράπεζες, αλλά σε κράτη της Ευρωζώνης, ευρωπαϊκούς θεσμούς και στο ΔΝΤ κατά κύριο λόγο, επιχειρείται συστηματικά να μην τίθεται προς συζήτηση καθόλου.

Ο λόγος είναι κατανοητός. Αν οι Ελληνες συνειδητοποιήσουν βαθιά ότι τα χρέη των κρατών δεν είναι καθόλου όπως τα χρέη των νοικοκυριών, τότε θα αλλάξει η συμπεριφορά του ελληνικού πληθυσμού απέναντι στους Γερμανούς και την ΕΕ. Αν το Βερολίνο αποφασίσει ότι πρέπει όντως να «κουρευτεί» το ελληνικό χρέος και πάρει και υλοποιήσει την ανάλογη πολιτική απόφαση, τότε πραγματικά θα πρόκειται για θετική στάση της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα. Βέβαια, για να το εκτιμήσει αυτό ο ελληνικός λαός θα πρέπει να ανακτήσει ένα σοβαρό μέρος του προηγούμενου βιοτικού του επιπέδου που καταβαραθρώθηκε με το μνημόνιο που μας επέβαλαν οι Γερμανοί - γιατί αν πρόκειται να «σωθεί» η χώρα και να παραμείνει κατεστραμμένος ο λαός της, ζήτω που καήκαμε!

Αν όμως πρόκειται πρωτίστως για πολιτική και όχι οικονομική απόφαση, τι θα πρέπει να καταλάβουν οι Ελληνες, αν η κυβέρνηση Μέρκελ συνεχίσει να αρνείται κούρεμα του ελληνικού χρέους; Δικαίως ο λαός μας τότε θα καταλάβει ότι η γερμανική πολιτική είναι ανελέητα εχθρική προς την πατρίδα μας! Ο αντιγερμανισμός, ο οποίος ήδη μαίνεται στην Ελλάδα, θα κυριαρχήσει απόλυτα σε όλα τα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα του πληθυσμού. Οι Ελληνες από τη φύση τους και από τα διδάγματα της μακραίωνης ιστορίας τους δεν ψάχνουν να βρουν άλλους λαούς για να τους κάνουν εχθρούς. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι πολιτικά ηλίθιοι - και μάλιστα τόσο ώστε να μην αντιλαμβάνονται αν η πολιτική της Γερμανίας είναι φιλική ή εχθρική απέναντι στη χώρα μας. Η πολιτική απόφαση που θα πάρει το Βερολίνο θα καθορίσει και τη στάση των Ελλήνων απέναντι στους Γερμανούς, ίσως για πολλά χρόνια.

Πηγή: ethnos.gr

Δεν επιτρέπεται να γελοιοποιείς οτιδήποτε θεωρείται ιερό και όσιο για κάποιους άλλους


 

Της Στεφανίας Λυγερού

Χθες άκουγα συζήτηση για το θέμα της γαλλίας όπου βγήκε ένας εξαιρετικός κύριος και είπε τα εξής απλά: είναι λάθος να γελοιοποιείται οτιδήποτε θεωρείται ιερό για μία μερίδα ανθρώπων. Δηλαδή θεωρείτε σωστή την τρομοκρατική επίθεση (πέσαν να τον φάνε).

Όχι, είπε (καμιά δεκαριά φορές), δεν θεωρώ σωστή την επίθεση, αλλά λύση δεν ψάχνετε να βρείτε; Ε, η λύση δεν είναι να στοχοποιηθούν και να περιθωριοποιηθούν οι ισλαμιστές, αλλά να είμαστε (οι του δυτικού κόσμου, οι «πολιτισμένοι») πιο προσεκτικοί και να μην προκαλούμε. Τι εννοείτε πιο προσεκτικοί, να απαγορευτεί η σάτιρα; (άρχισαν πάλι οι δημοσιογράφοι), να καταπατηθεί το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου; Δεν είπα να απαγορευτεί, υπάρχει κι ένα όριο στην ελευθερία του λόγου, είπε ο εξαιρετικός, δεν μπορεί να με φωνάζει ένας στον δρόμο ηλίθιο και να μου πει έχω το δικαίωμα λόγω της ελευθερίας του λόγου.

Κι επειδή όλοι οι εντεταλμένοι πατάνε στο ότι η εφημερίδα γελοιοποιούσε όλες τις θρησκείες, δεν ξέρω πόσοι θα βρίσκαμε χαριτωμένο το χιούμορ τους αν ξεφτίλιζαν την Παναγιά! Επίσης, όταν κάποια φυλλάδα των δυτικών «πολιτισμένων» γερμανών ασέλγησε πάνω στο άγαλμα της Αφροδίτη, εμείς, που τα δικά μας ιερά θίξανε, δεν σκεφτήκαμε «έλα μωρέ, καλαμπούρι κάνουν οι γερμανοί», ούτε είπαμε έχουν το δικαίωμα επειδή η σάτιρα δεν πρέπει να έχει όριο. Και μπορεί, επειδή είμαστε πολιτισμένοι δυτικοί, βόμβα να μην τους βάλαμε, αλλά πολλοί από εμάς πολύ θα το θέλαμε!

Τέλος.. Όταν πήγα Κωνσταντινούπολη και επισκέφτηκα την Αγιά Σοφιά θίχτηκα και στεναχωρήθηκα βαθύτατα που την είχαν βεβηλώσει, που δεν την διατηρούν ως ιερό χώρο αλλά την χρησιμοποιούν σαν κτίσμα (είχαν οργανώσει μία έκθεση ζωγραφικής μέσα στην εκκλησία όταν ήμουν εκεί). Κατά τύχη, αμέσως μετά το ταξίδι μου στην τουρκία πήγα Θεσσαλονίκη, και καθώς τριγυρνούσα πέρασα έξω από ένα παλιό τζαμί και είδα ότι μέσα είχαν έκθεση του Σπαθάρη για τον καραγκιόζη!! Παρότι έχω εμπάθεια με τους τούρκους στεναχωρήθηκα εξίσου.

Το δίκαιο είναι ένα και υποχρεωτικά ισχύει για όλους: Δεν σου επιτρέπεται να βεβηλώνεις/γελοιοποιείς οτιδήποτε θεωρείται ιερό και όσιο για κάποιους άλλους.

Υ.Γ. Ποιος ωφελείται άραγε από την στοχοποίηση των ισλαμιστών, ποιος δημιούργησε/κατασκεύασε/εφηύρε τους τζιχαντιστές, ούτε που μου πάει ο νους.


Κεντρική Φωτογραφία: Μου την έστειλε μία φίλη για να γελάσουμε λίγο κι εμείς οι χριστιανοί με το καλαμπούρι της φυλλάδας. "Πατήρ, Υιός κι Άγιο Πνεύμα" στο εξώφυλλο του περιοδικού Charlie Hebdo.

Η ηλιθιότητα είναι αήττητη



«Εγώ θα πρότεινα στους νέους να κλειδώσουν τους παππούδες τους στο σπίτι την Κυριακή των εκλογών» 

Πάνος Καμμένος, 
ΑΑ, 12/1/2014 

Μήπως να τους κάνανε και ευθανασία;


Το "ήθος της αριστεράς"... Άσχετοι και επικίνδυνοι!

To ήθος είναι ένα προσωπικό θέμα, δεν έχει ….συλλογικό ή κοινωνικό χαρακτήρα. Όμως, τελευταία μας έχουν τρελάνει με τις θεωρίες για το ήθος της Αριστεράς. Προφανώς για να μας ….πείσουν πως όλοι εμείς οι άλλοι, οι μη αριστεροί, είμαστε ….ανήθικοι!
Και καμάρωσα αυτό το αριστερό ήθος, με τον τρόπο που φέρθηκαν στον Κουβέλη, την καταγγελία του Μίκη και τις δηλώσεις του …επαναστάτη Χάρυ Κλύνν ότι και αυτόν τον....δύσμοιρο τον εξαπάτησε ο …όφις, συγνώμη ο Αλέξης!
Ύστερα διάβασα και εκείνη την απαίτηση να….δεσμευτούν προεκλογικά οι υποψήφιοι βουλευτές ότι σε περίπτωση που θα θελήσουν να αποχωρήσουν να παραδώσουν τις έδρες τους! Όπως για παράδειγμα τις…παρέδωσαν οι πρώην …πασόκοι που προσχώρησαν στο ΣΥΡΙΖΑ!
Είδα και το …πολιτικό ήθος, όταν μια χαρά ήταν η συνεργασία, σε επίπεδο ψήφων, για την μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αφήστε το …..ήθος εκείνου του πρώην κρατικοδίαιτου και νυν κομματικοδίαιτου (πάλι με τα δικά μας λεφτά δηλαδή) Αρβανίτη που δημοσίως καθυβρίζει τον Πρωθυπουργό της χώρας. Αυτό το μπουμπούκι είχε χαρακτηρίσει και τις απεργίες στο κομματικό ραδιόφωνο ως…..εκβιασμό!
Αυτό είναι το ….νέο που κομίζουν στην πολιτική ζωή της χώρας. Για τέτοιο ήθος μιλάμε!
Η καλοσύνη των... δανειστών!
Παρακολουθούσα την Κυριακή το βράδυ στην εκπομπή του Π. Τσίμα, τον οικονομικό….εγκέφαλο του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Δραγασάκη (ναι αυτόν που ήταν υποψήφιος Γραμματέας του ΚΚΕ και έχασε από την Αλέκα), να αναλύει το …κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος.
Όλες, μα όλες, οι προτάσεις και τα σχέδια επί χάρτου του εξαρτώνται υπό μια αίρεση: να δεχτούν οι Ευρωπαίοι, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ.
Μέχρι και ο Τσίμας, τον….ειρωνεύτηκε θυμίζοντας τον τίτλο ενός βιβλίου του Τατσόπουλου «Για την καλοσύνη των ξένων».
Αφελές ερώτημα: Και αν δεν το δεχτούνε;
Επί του….αφελούς αυτού ερωτήματος, δίδονται δυο απαντήσεις:
Πρώτον, θα …αναγκαστούν να το δεχτούνε γιατί αυτή θα είναι η θέληση του ελληνικού λαού!
Δεύτερον, αν δεν το δεχτούνε τότε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα…ξαναπάει στον ελληνικό λαό! Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει δημοψήφισμα, για να εξηγούμαστε.
Για όλα τα άλλα, άκουγα κάτι γενικόλογες αοριστίες που θα του έμειναν από τη θητεία του στην ….ΚΟΒΑ οικονομολόγων!
Για τόση σοβαρότητα μιλάμε!
« Δεν θέλουμε λεφτά!»
Από την άλλη, ο έτερος εγκέφαλος ο Μηλιός (ναι αυτός που …κακοπερνάει η κόρη του) …τάπωσε τον Σόϊμπλε, στέλνοντάς του αυστηρό μήνα να κρατήσει τα λεφτά του! Δεν θέλουμε! Φαντάζομαι ότι από το πρωί ο Σόϊμπλε θα έχει περιπέσει σε ..κατάθλιψη και ποιος ξέρει αν θα συνέλθει! Αν, μάλιστα γίνει ποτέ υπουργός ο Μηλιός, ο Σόϊμπλε, σκέφτεται να παραιτηθεί. Που να τον αντιμετωπίσει στο Eurogroup!
«Πανικός στη Γερμανία»
Για να δείτε πόσο έχουν πανικοβληθεί στη Γερμανία από τις δηλώσεις του Μηλιού και την προοπτική ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, χθες ο εκπρόσωπος του Σόϊμπλε, δήλωσε ότι «οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα στις συμφωνίες με την ελληνική κυβέρνηση και κάθε κυβέρνηση πρέπει να σέβεται τις συμφωνίες της προηγούμενης».
Είχε προηγηθεί ένα ….άρθρο του Αλέξη στη Die Welt, όπου ο Αλέξης ο τρομερός …καταχέριαζε την Μέρκελ, τον Σόϊμπλε και τη Γερμανική κυβέρνηση!
Με κάτι τέτοιες μαγκιές, επιπέδου….δεκαπενταμελούς, η χώρα κινδυνεύει να βρεθεί σε μια δραματική απομόνωση.
Ο επίμονος Τόλιος
Υπάρχει και ο …επίμονος Τόλιος που λέει ότι δεν αποκλείονται οι μονομερείς ενέργειες! Ο…φουκαράς έχει τυπώσει μια σελίδα από το κάποιο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και την περιφέρει! Ας του θυμίσει, πως αυτά ήταν… last year! Τώρα ο ... φούρνος βγάζει καινούργια... ψωμάκια!
Τα έντοκα του Αλέξη
Ο Αλέξης….μιλώντας ως …οικονομολόγος (θα διαφωτίστηκε από τον Δραγασάκη) είπε ότι θα …πληρώσει τα ομόλογα που λήγουν τον Μάρτιο με….έντοκα γραμμάτια! Όταν βγήκε το Υπουργείο Οικονομικών και του… υπενθύμισε ότι τα… έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου δεν είναι σαν τις… συναλλαγματικές που αγοράζεις από το περίπτερο που είναι απέναντι από την Κουμουνδούρου, τότε κατήγγειλαν το Υπουργείο για… παρέμβαση. Όπως καταλαβαίνετε, ποιοι είναι αυτό στο ΥΠΟΙΚ που… αμφισβητούνε την απόλυτη ορθότητα των απόψεων του Αλέξη; Πιπέρι στο στόμα και να γράψουν 100 φορές «δεν θα αμφισβητήσουμε ποτέ ξανά τον Αλέξη». Και, όταν έρθει η… λαοπρόβλητη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, θα τους στείλουν στα γραφεία της ΝΔ να... καθαρίζουν τις σκάλες!
Η… διάψευση της ΤτΕ
Έβγαλε μια ανακοίνωση η ΤτΕ και είπε το αυτονόητο ότι δηλαδή όσο είμαστε σε πρόγραμμα, δεν τίθεται ζήτημα για τη ρευστότητα των τραπεζών, θα την καλύπτει η ΕΚΤ.
Οι… δημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ, άξια μαθητούδια του Γκαίμπελς, έσπευσαν να διαστρεβλώσουν τη δήλωση και να ισχυριστούν ότι δεν θα υπάρξει ζήτημα ρευστότητας, παραλείποντας την …μικρή λεπτομέρεια που έλεγε, όσο η χώρα είναι στο… πρόγραμμα!
Δηλαδή, τι περίμεναν; Να βγει ο Στουρνάρας και να πει ότι υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας; Θα άδειαζε ακόμα και το συρτάρι του ΣΥΡΙΖΑ που κρατάνε τα ψιλά για να πληρώνουν τους καφέδες!
Η «συνέντευξη» του Αλέξη στον Χατζηνικολάου
Την αφήνω ασχολίαστη γιατί δεν κατάλαβα τίποτα. Άλλα τον ρώταγε ο δημοσιογράφος, άλλα απαντούσε ο Τσίπρας. Είμαι σίγουρος πως αν κάνει τουλάχιστον άλλες δύο ανάλογες εμφανίσεις την αυτοδυναμία την έχει στο τσεπάκι του ο Σαμαράς. Όσο μιλάει τόσο εκτίθεται...
Αυτά τα... ολίγα! Ο... μπαξές έχει και άλλα πολλά.
Αυτή, λοιπόν, η πανσπερμία δηλώσεων, απόψεων και προθέσεων δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι άσχετοι και επικίνδυνοι. Έχουν καταληφθεί από μια μανία μεγαλοϊδεατισμού και νομίζουν ότι θα αλλάξουν τον… κόσμο.
Ναι, μπορεί να το καταφέρουν!
Μόνο που κάποιες αλλαγές επέρχονται και δια της… καταστροφής!

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΟΣΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ - Η ΓΑΛΛΙΑ ΗΔΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ Στην δημοσιότητα το σχέδιο-σοκ ΗΠΑ, Γαλλίας, ΗΑΕ, Κατάρ και Τουρκίας για την διάλυση της Συρίας!

Ο εμφύλιος στη Συρία αποδεικνύεται ότι ήταν το εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι Δυτικοί χρηματοδοτώντας τους ισλαμιστές τρομοκράτες προκειμένου να καταφέρουν να δημιουργήσουν έναν "mega" αγωγό φυσικού αερίου από το Κατάρ μέχρι τις ακτές της Μεσογείου προκειμένου να αντικαταστήσουν το ρωσικό φυσικό αέριο και να προκαλέσουν οικονομικό πλήγμα στην Ρωσία αλλά και να 'απελευθερώσουν" την ΕΕ από την ενεργειακή εξάρτησή.


Στο σχεδιασμό ενεπλάκη εν συνεχεία  η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και η Γαλλία, με παράλληλο στόχο την εξολόθρευση και την εκδίωξη των Ελληνορθόδοξων πληθυσμών από την συριακή επικράτεια, αλλά και των σιιτων-αλεβιτών ώστε να μην υπάρχουν αντισουνίτες στην περιοχή, ενώ η Τουρκία θα έπαιρνε ένα τμήμα της Βόρειας Συρίας.
Στον σχεδιασμό προβλεπόταν ο εξοβελισμός του ΡΚΚ από την Συρία και αυτός είναι ο λόγος της επίθεσης στην πόλη Κομπάνι.
Η κουρδική εφημερίδα Özgür Politik αποκαλύπτει ηχογραφημένα πρακτικά και δηλώσεις σε σύσκεψη που έγινε πριν από τέσσερις μήνες και στα οποία περιλαμβάνονται αποκαλυπτικές δηλώσεις του Faysal El-Hamd, γενικού γραμματέα του κόμματος των «Πιστών Μουσουλμάνων» του Κουβέιτ, (Kuveyt Ümmet Partisi), αναφέρεται στον δυτικό σχεδιαμσό που επαναβεβαιώθηκε σε ειδική σύσκεψη στο Κατάρ.
Στην συμφωνία περιλαμβάνονται ακόμα και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, όπως το ποιές εταιρείες και με ποια κεφάλαια θα αναλάβουν την ανοικοδόμηση της Συρίας!
Στην συνδιάσκεψη πήραν μέρος και εκπρόσωποι της συριακής "αντιπολίτευσης", οι οποίοι εξομολογήθηκαν στον El-Hamd, ότι στην ουσία το σχέδιο που συμφωνήθηκε πρόκειται για μια προδοτική συμφωνία, για ένα σχέδιο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ, Κατάρ, Τουρκίας και Ισραήλ, δηλαδή των χωρών που λίγο ή πολύ ευθύνονται για την εμφάνιση των Τζιχαντιστών.
Τα δώδεκα σημεία του μυστικού αυτού σχεδίου που είχε τεθεί σε εφαρμογή από το 2011 περιελάμβανε τα εξής:
1) Η Συρία θα αποστρατικοποιηθεί. Ο συριακός στρατός θα μειωθεί σε μια συμβολική δύναμη αποτελούμενη από 50.000 άντρες και θα έχει καθαρά αμυντικά καθήκοντα χωρίς καμία δυνατότητα ανάληψης επιθετικής ενέργειας.
2) Η Συρία θα παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση από τα υψώματα Γκολάν ενώ θα υπογραφεί συμφωνία ειρήνης μεταξύ Συρίας και Ισραήλ υπό την εποπτεία των ΗΠΑ και του Κατάρ.
3) Όλες οι ο συμφωνίες που έχει υπογράψει η Συρία με την Ρωσία και την Κίνα για αγορές οπλικών συστημάτων και για την τελειοποίηση των ήδη υπαρχόντων θα ακυρωθούν.
4) Το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα αναλάβουν να ξανακτίσουν όλα τις κατεστραμμένες πόλεις από τον εμφύλιο πόλεμο στην Συρία. Κατασκευαστικές εταιρείες αυτών των κρατών μαζί με αμερικανικές και γαλλικές εταιρείες θα αναλάβουν την γενική ανοικοδόμηση της νέας Συρίας.
5) Το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας που έχει δημιουργηθεί από το καθεστώς Άσαντ, καθώς και όλο το πυραυλικό οπλοστάσιο θα μεταφερθεί στην Ιορδανία υπό την εποπτεία των ΗΠΑ.
6) Θα περιοριστούν στο ελάχιστο οι σχέσεις της Συρίας με τις χώρες Ιράν Ρωσία και Κίνα ενώ παράλληλα θα περιοριστούν όλες οι δυνατότητες των Παλαιστινίων για πολεμική δράση κατά του Ισραήλ.
7) Το φυσικό αέριο του Κατάρ μέσω αγωγών που θα περνούν από την Συρία και την Τουρκία θα προωθηθεί στην Ευρώπη μειώνοντας έτσι την ευρωπαϊκή εξάρτηση απ το ρωσικό φυσικό αέριο.
8) Από το μεγάλο τουρκικό φράγμα Ατατούρκ, η Τουρκία μέσω Συρίας θα διοχετεύει υδάτινες ποσότητες στο Ισραήλ.
9) Η Συρία θα εγκαταλείψει κάθε διεκδίκηση της για τη περιοχή του Hatay της Τουρκίας, ( η οποία προσαρτήθηκε παράνομα στην Τουρκία το 1939, γεγονός το οποίο ποτέ δεν έγινε αποδεκτό απο την Συρία), ενώ θα παραχωρήσει στην Τουρκία τις περιοχές του Halep και İdlip που βρίσκονται στα σύνορο Τουρκίας-Συρίας.
10) θα απομακρυνθούν από την Συρία όλες οι δυνάμεις του ΡΚΚ και θα παραδοθούν όσοι το επιθυμούν. Το ΡΚΚ θα χαρακτηριστεί σαν εκτός νόμου τρομοκρατική οργάνωση.
11) Θα καταρτιστεί νέο σύνταγμα για την Συρία στο οποίο το Ισλάμ θα κατέχει περίοπτη θέση.
12) Η συμφωνία αυτή θα τεθεί σε ισχύ από την συριακή αντιπολίτευση όταν θα πάρει την εξουσία στα χέρια της .
Στην ουσία βέβαια δεν υπήρξε ποτέ συριακή αντιπολίτευση αλλά μονό οι ισλαμιστές και τελευταία οι Τζιχαντιστές. Αυτοί είναι οι κερδισμένοι από τον εμφύλιο και προέλασαν για να αποτελούν σήμερα τον μεγαλύτερο κίνδυνο αποσταθεροποίησης όλης της ευρύτερης περιοχής.
Φυσικά πέραν των σφαγών στη Μέση Ανατολή από την ισλαμική οργάνωση "Φρανκεστάιν" αυτή της ISIS που εξέθρεψαν οι Δυτικοί, έχουμε τώρα μια εισβολή άριστα εκπαιδευμένων δολοφόνων στην Ευρωπη με περίσσεια εμπειρία μάχης που αποκτήθηκε στη Συρία. Ως γνωστόν ο Φρανκεστάιν στράφηκε εναντίον του δημιουργού του.
Όλοι τους θα γυρίσουν στις χώρες διαμονής τους, και θα φροντίσουν για την άμεση ισλαμοποίησή τους αποκλεισικά με τη βία.
Η Γαλλία ήταν μόνο η αρχή. Ήδη πλήρωσε ακριβά το τίμημα της χρηματοδότησης και του εφοδιασμού των ισλαμιστών δολοφόνων στη Συρία και στο Ιράκ προς ικανοποίηση των συμφερόντων της Ουάσιγκτον και του δυτικού νεοταξίτικου μίσους για την Ρωσία και την Ορθοδοξία.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2015

Αυτός που πρόδωσε το αίμα του, δεν θα πρόδιδε εσένα;

ΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η επιστολή με την οποία ο Γιώργος Παπανδρέου καλούσε τον πατέρα του να φύγει απο την Ελλάδα!




Ηταν η εποχή του σκανδάλου Κοσκωτά. Ένα σκάνδαλο που είχε την υπογραφή του Γιωργάκη, και έσκασε στα χέρια του πατερα του. Και όμως, ο θρασύτατος, ο μηδενικής ηθικής άνθρωπος, έσκαψε τον λάκκο του ίδιου του πατέρα, διαδίδοντας σε δημοσιογράφους οτι του ζήτησε να παραιτηθεί και να φύγει απο την χώρα… Μόλις ο Ανδρέας το έμαθε, έγινε πυρ και μανία. Εκεί ακολούθησε η επιστολή που βλέπετε.
Το χυδαίο της υπόθεσης ειναι οτι ο Γιωργος Παπανδρέου, μαζί με την περιβόητη ομάδα «νεων επιχειρηματιών» άνοιξε τις κερκόπορτες όχι μονον στον Κοσκωτά, αλλά και σε κουμάσια όπως ο Μαργέλος!
«ο Γιώργος ήταν αυτός που έφερε σε επαφή τον Κοσκωτά πρώτα με την μητέρα του και μετά με τον πατέρα του και… πρωθυπουργό» (Αντι, 386, 11ος 1988). Και «στα έντυπα του Κοσκωτά εργάζονταν την εποχή εκείνη όλοι οι άνθρωποι του Γιωργάκη» (στο ίδιο).
Μάλιστα τότε είχε έλθει στην δημοσιότητα και η περιβόητη επιταγή στο όνομα του Γ. Παπανδρέου…
«Άκου Γιώργο, υπάρχει ένα χαρτί που γράφει τ’ όνομα σου και δίπλα ένα μεγάλο ποσό. 2,300,000 δολάρια!!»
Τότε ο Γιωργος Παπανδρεου, αποδεικνύοντας το ήθος του, αποφάσισε να ενοχοποιήσει τον πατερα του ωστε να διασωθεί ο ίδιος και να βάλει τις βάσεις για την επόμενη μερα… Γνωρίζοντας φυσικά ότι ο Ανδρέας δεν θα πούλαγε ποτέ το παιδί του.
Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, ηταν επόμενο να προδώσει τα πάντα. Το να προδώσεις το αίμα σου, ειναι το πιο δύσκολο. Τα άλλα έρχονται νεράκι.
…και σημερα, παριστάνει την ενσάρκωση του Ανδρέα… Μονο και μονο για να γλιτώσει την εξεταστική και την τιμωρία για τον ίδιο και τους χορηγούς του.

Πόσο ανίκανοι, πόσο αφερέγγυοι



Αυτή τη φορά η προεκλογική περίοδος είναι βραχύτατη, δεν υπάρχει χρόνος για να μελετηθεί μεθοδικά η χάραξη εκλογικής στρατηγικής των κομμάτων. Βέβαια, και όταν υπάρχει χρόνος, η στρατηγική είναι μάλλον είδος άγνωστο στον ελλαδικό πολιτικό βίο, προεκλογικά την αναπληρώνουν «επί χρήμασι» οι επαγγελματίες του εντυπωσιασμού. Τα κόμματα πουλάνε μόνο εντυπώσεις και η οργανωμένη πώληση εντυπώσεων είναι χρυσοπληρωμένο επιτήδευμα άσχετο με την πολιτική. Για τους επαγγελματίες της πλύσης εγκεφάλου των μαζών οι επαγγελίες διακυβέρνησης της χώρας και οι επαγγελίες αποτελεσματικότητας απορρυπαντικών αποβλέπουν στον ίδιο στόχο: Να κερδίσουν πελάτες, όχι να πληροφορήσουν πολίτες.

Οι πληροφορίες που έχουμε οι ψηφοφόροι για την πολιτική που θα ασκήσουν τα κόμματα αναλαμβάνοντας την εξουσία, είναι συνήθως άκρως ανεύθυνες και αναξιόπιστες: Τα κρατικά ΜΜΕ υπηρετούν, δίχως προσχήματα ή ενδοιασμούς, την κυβερνητική προπαγάνδα και τα ιδιωτικά ΜΜΕ τη «διαπλοκή» των ιδιοκτητών τους με τα κόμματα. Η απολυταρχία των ΜΜΕ μοιάζει να έχει περιορίσει στο ελάχιστο (ή να έχει πλήρως εξαφανίσει) τις δυνατότητες να σχηματίσει ο πολίτης έγκυρη κριτική άποψη για τη σοβαρότητα των κομματικών προεκλογικών επαγγελιών.

Εχει σημασία για τη διαχείριση της ζωής μας και του μέλλοντος των παιδιών μας η επίγνωση της σχετικότητας πια των εκλογών: Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι όλο και πιο άσχετο με τη λαϊκή βούληση και ανάγκη, είναι δείχτης της επιδεξιότητας των κομμάτων στην απάτη και αφορμή ψυχολογικής εκτόνωσης των πολιτών. Πώς να κρίνουν οι πολίτες και να αξιολογήσουν ποιότητα, όταν η πληροφόρησή τους είναι παγιδευμένη και η κριτική λειτουργία σε ολική έκλειψη από τον κοινό βίο; Οταν δεν υπάρχει πτυχή της συλλογικής μας συνύπαρξης όπου να κρίνεται η ποιότητα, να αξιολογούνται οι ικανότητες και το ήθος, να καταξιώνεται η αριστεία, να τιμάται η ανιδιοτέλεια, γιατί τα κόμματα να αποτελέσουν εξαίρεση; Στην ελλαδική κοινωνία σήμερα δεν λειτουργεί ούτε καν βιβλιοκριτική, οι βιβλιοκρισίες συναρτώνται από τα ποσά που διαθέτουν οι Εκδότες στον Τύπο για διαφήμιση. Η ένταξη και η εξέλιξη στην πανεπιστημιακή ιεραρχία εξασφαλίζεται, πολύ συχνά, με κριτήρια όχι ακαδημαϊκά. Επίσημες βραβεύσεις και παρασημοφορήσεις έχουν αυτονόητα αποσυνδεθεί από την τιμή που αποδίδει μια κοινωνία στην ανθρώπινη ποιότητα.

Απομένει, ίσως, ο εξωθεσμικός (περιθωριακού ενδιαφέροντος) λόγος για να τολμάει «ερωτήσεις κρίσεως»: συγκριτικής αξιολόγησης αρχηγών και κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο μας. Να διερωτάται, λ.χ.: Πόσο δύσκολος πολιτικός αντίπαλος είναι για τον κ. Σαμαρά ο κ. Τσίπρας – και το αντίστροφο. Ποια τα μειονεκτήματα του καθενός και ποιο υστέρημα συνεπάγονται για τη διαχείριση των κοινών. Πώς αξιολογούνται συγκριτικά οι ικανότητες των δύο μονομάχων να εκτιμούν την ποιότητα, να ιεραρχούν προτεραιότητες, να λειτουργούν επιτελικά, να θέτουν ουσιώδεις στόχους και να τους υπηρετούν με συνέπεια αδιαφορώντας για την επιπόλαιη δημοφιλία.

Η απλή και απροκατάληπτη λογική λέει ότι για τον κ. Σαμαρά ο κ. Τσίπρας είναι εύκολος, πολύ εύκολος αντίπαλος. Ηταν συμπτωματικός αρχηγός ενός συμπιληματικού πολιτικού σχηματισμού καθηλωμένου στο 4,7% της προτίμησης των ψηφοφόρων. Και τον κατέστησαν κόμμα εξουσίας, διεκδικητή της πρωθυπουργίας με εκτίναξη στο 27% της λαϊκής προτίμησης, ποιοι παράγοντες; Μα, ολοφάνερα, η οργή και αγανάκτηση του λαού, η αηδία του για τη χαμέρπεια, την ασυνέπεια, την ανικανότητα του διδύμου Βενιζέλου - Σαμαρά.

Είναι περισσότερο από φανερό ότι ο κ. Τ. έχει φυσικά προσόντα που ο κ. Σ. τα στερείται. Εχει παρουσιαστικό ηγέτη και λόγο χυμώδη, υποβλητικό, ενώ οι νευροσπαστικές χειρονομίες και η επιτηδευμένη έκφραση είναι το Βατερλώ του κ. Σ. Δεν παύει ωστόσο ο κ. Τ. να είναι ένα τυπικό «παιδί του κομματικού σωλήνα»: χωρίς σοβαρή προετοιμασία και συγκρότηση για την άνοδο σε θέσεις κορυφαίας ευθύνης, χωρίς ωρίμανση σε προσωπικές επιλογές, πολιτικές και κοσμοθεωρητικές, επίπονα συγκροτημένες.

Αλλά το βασικότερο μειονέκτημα του κ. Τ. είναι ότι βρέθηκε στην κορυφή ενός πολυσυλλεκτικού σχηματισμού χωρίς ραχοκοκαλιά που να τον μορφοποιεί σε κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υποπροϊόν διασπάσεων του «ευρωκομμουνισμού» στην Ελλάδα: Των πρώτων εκείνων μαρξιστών που είχαν την οξυδέρκεια και την τόλμη να αποκηρύξουν τον ολοκληρωτισμό του σοβιετικού μοντέλου, χωρίς όμως να έχουν και το κουράγιο να οδηγήσουν την αμφισβήτηση ώς το μεδούλι της κοινής ιστορικο-υλιστικής ραχοκοκαλιάς μαρξισμού και αχαλίνωτου καπιταλισμού.

Ετσι τα προσωπικά ηγετικά προσόντα του κ. Τ. αχρηστεύονται από τον τρόμο που γεννάει στους σκεπτόμενους πολίτες το αλαλούμ των ποικιλιών ιδεοληψίας του «ριζοσπαστικού» συνασπισμού των συντρόφων του. Τρέμει ο κάθε νουνεχής πολίτης ψάχνοντας στη λίστα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για να φανταστεί ποιος θα μπορούσε να χρισθεί υπουργός Εξωτερικών, ποιος υπουργός Παιδείας, ποιος θα οργανώσει Δημόσια Διοίκηση με προτεραιότητα να τεθεί το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη και όχι των αδίστακτων μαφιόζων του «συνδικαλισμού».

Δυστυχώς, η απλή και απροκατάληπτη λογική λέει, ταυτόχρονα, ότι στην αναμέτρηση των μονομάχων, ο κ. Σαμαράς είναι επίσης εύκολος, πολύ εύκολος αντίπαλος για τον κ. Τσίπρα. Η αναμέτρηση γίνεται μεταξύ μικρών αναστημάτων, που σημαίνει ότι, όποιος κι αν υπερισχύσει, οι προδιαγραφές του αποκλείουν την ελπίδα σωτηρίας της χώρας. Η Ελλάδα ψυχορραγεί και οι δυο «θεραπευτές» που διαγκωνίζονται στο προσκέφαλό της, ποιος θαυματουργικά θα την γιάνει, είναι: ο ένας δοκιμασμένος και αποδεδειγμένα ολίγος ή ανίκανος, ο άλλος αδοκίμαστος και χωρίς εχέγγυα σοβαρότητας.

Οικονομολόγοι που σέβονται τον εαυτό τους και την επιστήμη τους, αποδείχνουν με νούμερα το χάος στο οποίο έχει βυθιστεί η ελληνική οικονομία με την ηλίθια, μικροκομματική πολιτική που άσκησε το δίδυμο Σαμαρά - Βενιζέλου στα δυόμισι χρόνια της εξουσίας του. Κι εμείς οι πολλοί, δεν ξέρουμε νούμερα, αλλά ψηλαφούμε γεγονότα: Την ψυχανώμαλη εμμονή να περισωθεί, με οποιοδήποτε τίμημα, το πελατειακό κράτος, να μπουκώνονται ακόρεστα οι χρυσοκάνθαροι «νταβατζήδες», να εξοντώνεται μεθοδικά η «μεσαία τάξη», οι άνθρωποι της τόλμης και της δημιουργίας, η ραχοκοκαλιά της παραγωγικότητας. Ψηλαφούμε το πείσμα του «διδύμου» να αποκλειστεί κάθε ανασύσταση του κράτους με γνώμονα την αξιοκρατία, να μη λυτρωθεί ποτέ ο συνδικαλισμός από την κομματική μαγαρισιά και δυσωδία, να μείνουν τα πανεπιστήμια και τα σχολειά κάτω από τον ζυγό του πρωτογονισμού των κομματικών νεολαιών.

Δυστυχώς το αίμα που απαιτούν οι ιστορικές αλλαγές, είναι συνήθως αίμα αθώων. Οχι όσων κακούργησαν αδίστακτα σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων...

Πολυπολιτισμός; Μας τελείωσε!

Οι άνθρωποι, ως μεμονωμένα πρόσωπα ή ως οργανωμένα σύνολα, καλούνται συχνά να απαντήσουν σε διάφορες προκλήσεις και διλήμματα που τίθενται ενώπιόν τους από τη συγκυρία. Οταν αποφεύγουν να απαντήσουν οι ίδιοι, τότε απαντά η ζωή για λογαριασμό τους και όσα λέει δεν αρέσουν καθόλου στους στρουθοκαμηλίζοντες φυγόπονους.
Η ίδια η ζωή ανάλαβε για λογαριασμό του παρακμάζοντος δυτικού πολιτισμού να απαντήσει στα ερωτήματα αν είναι εφικτή η ένταξη, η ενσωμάτωση ή η αφομοίωση τόσων πολλών αλλογενών και αλλοθρήσκων εντός των κοινωνιών της χριστιανικής Ευρώπης και αν είναι επιτυχές το πείραμα του «πολυπολιτισμού» που εμπνεύστηκαν οι νεομαρξιστές της Σχολής της Φρανκφούρτης και ξεκίνησαν να εφαρμόζουν με σχεδόν... θρησκευτικό ζήλο οι σκληροπυρηνικοί «δημοκρατικοί» των ΗΠΑ.
Η αντιπαραδοσιακή εκστρατεία, η οποία διεξάγεται σ' ολόκληρη τη Δύση και έχει επικρατήσει στο σύνολο των κατεστημένων μηχανισμών παραγωγής ιδεολογίας (ΜΜΕ, πανεπιστήμια, πολιτικά κόμματα), ήθελε διακαώς να πείσει τους πάντες ότι η εθνική ταυτότητα, η παράδοση, η σπονδύλωση με το ιστορικό παρελθόν, η ελληνική αρχαιότητα, το ρωμαϊκό δίκαιο και ο χριστιανισμός αποτελούν μεγάλα προβλήματα για την ανθρωπότητα και αποτελούν εμπόδια για την άνευ ορίων και όρων «πρόοδο» του είδους μας.
Ο άνθρωπος για τους βαθύτατα μισάνθρωπους κύκλους, που αυτοσυστήνονται ως... ανθρωπιστές, αντιρατσιστές και νεωτεριστές, δεν είναι πολίτης αλλά πρόσωπο. Μεμονωμένο. Αποκομμένο από το παρελθόν και τις ρίζες - ακόμα και τις οικογενειακές. Η κανονικότητα δεν έχει διαφορά από την ανωμαλία. Ούτε η ευλάβεια από τη βλασφημία. Η Νέα Τάξη, ουσιαστικά, ήθελε στη θέση ενός Αθηναίου πολίτη, ευλαβή προς τα θεία και ανυποχώρητα πατριώτη, να εγκαταστήσει έναν υπήκοο της Βαβυλώνας. Και απέτυχε απόλυτα, θεαματικά, με οικτρά αποτελέσματα. Το αντίτιμο των πειραμάτων των εχθρών του Χριστού και της πατρίδας ήταν ο θάνατος προσώπων και συνόλων. Ψυχών και σωμάτων.
Οι ισλαμιστές δεν θέλουν να ζήσουν αρμονικά με τους χριστιανούς. Δεν αναγνωρίζουν δικαιώματα στους αλλοπίστους. Δεν θέλουν ειρήνη. Επιδιώκουν επικράτηση. Αδιαφορούν για τις γυναίκες, τους «απίστους», τα κεκτημένα όσων δεν τους μοιάζουν. Το μόνο τους επιχείρημα όταν είναι σε θέση ισχύος είναι η... ισχύς. Οταν είναι αδύναμοι, οργανώνουν την επόμενη έφοδό τους.
Τα περιστατικά που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω είναι τόσα πολλά, που δεν χωρούν σ' όλες τις εκδόσεις όλων των εντύπων ΜΜΕ της χώρας. Τα μακελειά που προκαλούνται σε καθημερινή βάση είναι φριχτότερα απ' όσα αντέχει ο νους. Η λαθρομετανάστευση, η έγχυση του νεοταξικού δηλητηρίου με στόχο την αλλοίωση της ταυτότητας των εθνών και τη διάλυση της ομοιογένειάς τους, οδηγεί σε ένοπλη αντιπαράθεση. Πολυπολιτισμός τέλος! Αυτό μας κραυγάζει η πραγματικότητα. Ακούει κανείς;